zaterdag 15 september 2018

geel

Sometimes the story only pretends to be a dream. Alberto Manguel [1]

Brooklyn aan het eind van de tunnelstraat en een QUICK Repair, smartphone herstelling, waar een pruikenwinkel was, & op de ruit van een kledingzaak die het gelijkvloers van een hoekpand in beslag neemt GINGER, goudgeel. Ik had me niet herinnerd hoe het kwam, had ik gezegd. Ik had me niet herinnerd waarom ik hooguit enkele dagen of weken eerder aan haar had gedacht, aan Ginger, die ik niet meer gezien had sinds we de fabriek ontruimd hadden, en Spencer, die ik sinds we de fabriek ontruimd hadden evenmin ontmoet had –– dagbladverschijnsel? advertentie? film? nee Het goudgele logo van een kledingzaak, gele limonade, de wegmarkering op een truitje. GEEL. CHAPTER 8 Fritz Fränkel: Protocol of the Experiment of April 12, 1931 [Fragment] A CERTAIN MINIMAL EFFECT made itself felt after three-quarters of an hour, although doubtless it was greatly helped along by the test subject. Particularly interesting, in the context of the following protocol, is a remark having to do with a "competition between yellow and green." The remark was occasioned by prolonged contemplation of a piece of tinfoil. [2] [geel]

Alles is geel, de boterpannenkoeken, de truitjes in de vitrine van eerder vermeld normantiquariaat, mosterdgele truitjes, de limonade, oogverblindend : het felle geel van een kledingstuk in wankel zonlicht; cadmium dat zich in talloos veel variaties voordoet (ongenuanceerd). Geel. Het geel van, tja, van wat het geel, van, van Katz bijvoorbeeld, van, veronderstel ik, van Michaux, van Michaux veronderstel ik, van, van, het geel van, van Padilla natuurlijk, het geel van Padilla, het geel van Cummings, van Cummings natuurlijk, en het geel van, van van van van van van, van Cummings zoals ik al zei en van, van, en van, van het bovenvlak, van het bovenvlak van, van het bovenvlak van een kopje thee, ja, ja, van een kopje thee, het geel van het bovenvlak, van het ypsiloïde bovenvlak van, van het in het rond draaiende bovenvlak van, het transparante geel, het transparante, mosterdgasgele, het geel van het transparante, mosterdgasgele bovenvlak van een kopje thee, en dat geel, dat mosterdgasgroene geel, net dat geel, exact, net dat geel exact het geel van de truitjes in de vitrine van GINGER in de tramspoorstraat.

De Volksrepubliek doet uitverkoop. Het gele gesol, een shopping tas, GAME MANIA, groen op geel, het Biedermeyermaatpakgeluk van de tramspoorkolonie, het Biedermeyermaatpakgeluk van de soortgenoten, het exact aantal slachtoffers onbekend maar er is televisie voor iedereen. Op een van de bovenverdiepingen vlak tegenover vermelde kledingzaak biedt firma Max Ernst een appartement op maat van de Biedermeyerconsument. & dan gaat mijn blik naar de vitrine van de kledingzaak, de truitjes, het logo, het mosterdgas. Een filmische beweging die onderbroken wordt, abrupt, door het geelbrutaal van een hangbuikvarken aan het handvat van een kinderwagen, die knuffelende, strompelende, zich in voedingsresten voortbewegende schimmen van het nieuws op een.

[1] Alberto Manguel, Packing My Library; Yale University Press 2018; p. 90.
[2] Walter Benjamin, On Hashish; Harvard University Press 2006; p. 71.

vrijdag 14 september 2018

14 september

: "I would address GOd with formal pronouns, just on principle; I don't get familiar with just anyone."
Arno Schmidt, Collected Stories, p. 234; Dalkey Archive Press, 2011.

De ouwe mompelde iets. Zij, de ander, oogbollen als knopen, grauwe gelaatsuitdrukking, het petje vlak op de schedel, petje met tijdelijke rustplaats. Moet ze een naam hebben? Hoe heet deze dame, Vertel Waarom zou ze geen Of of wel een naam hebben. De ouwe de, de ouwe had haar niet zitten. Omer riep ze, ze riep, drie keer riep ze voor hij omkeek, slungelig, kwiek, bereid om zonder het evangelie van wie ook in de put te springen, en het dametje herkende. Het idee is, hij woont in een van die statige, veel te grote huizen om de hoek, waar weinig gebeurt, ze willen er alleen studentes omdat meisjes geen rotzooi maken. Wat niet betekent dat ze geen rotzooi maken. Het dametje zit er vaker, altijd waar ze ook vandaag zit, met haar rug naar de centrale ruimte en de toiletten en vlak bij de foto van een sixties pinup, die er ook al hing toen ze voor het klasje stond met lawaaierige groepjes in een zwembadblauwe tram.

dinsdag 11 september 2018

1.012

1.012. A Variety of Matters. Olieverf 47 x 56. [2018] met
Apparatuur zelf maken. I : vergrotingsapparaten. FOTO-serie n°9. Waarin U enige voorlichting gegeven wordt bij het zelf maken van een vergrotingsapparaat dat jaren mee kan gaan omdat het stevig is en goed voldoet. D. Helfferich. Uitgave Smit, Hengelo. [geen jaartal] & met
Le salon de l'auto [et les bancs d'essais de l'auto-journal, supplement à l'auto-journal N°461, 1968; open op blz. 42–44 en hier fotografische relicten van de Fiat Dino Spider, van een Fiat Dino coupé, van de Fiat 134 Sport Spider. & met
met twee prentbriefkaarten, de eerste (op) : de zwart-witfoto van een anoniem relais, de andere (onder) : De Redder / L'heure de bain, ommezijde met rode postzegel van 1F, afgestempeld te Wenduine [ZEE [STRAND [BOS [DUIN, geadresseerd aan iemand in Iddergem. hieronder
The Air Scouts Handbook, een jaartalloze uitgave van The Boy Scout Association. ook
Een schetsboek. & daaronder Onder het schetsboek,
ANOTHER E. E. CUMMINGS, edited by Richard Kostelanetz : A mind-bending selection of the avant-garde Cummings. met
ter linkerzijde, onder het sixties autosalon
Apparatuur zelf maken. II : condensor lantaarn, enige handige electrische schakelingen. FOTO-serie n°10. Waarin U aanwijzingen worden gegeven voor condensorvergroters, en verder enige hulpmiddelen, o.a. bij het vergroten, worden besproken, die het leven eens amateurfotografen veraangenamen. D. Helfferich. Uitgave Smit, Hengelo. [geen jaartal] daaronder
Today I Wrote Nothing, Daniil Kharms en : Wiskundige tafels [upside down], een uitgave van Prisma-boeken Utrecht. op
Der Text als Grundlagen des Visuellen van Ilya Kabakov. op
The Rum Diary. op
Roald Dahl's kookboek. op
Hands of Time, Johan De Wilde. op
krantenknipsels

twee geopende doorlaatklepjes

werk. werken. openbare weg. versnelling van rijstroken. pinguïn. traag tot stilstaand verkeer. flitspaal. ambtenaar in shorts, desgewenst file. zelf je apparatuur maken, jongen, zei ik in het ruitje, zelf je apparatuur maken. lichtsnelheid. het opengebroken terrein ter linkerzijde, het terrein ter rechterzijde, opengebroken, graafmachines, werken, zandheuvels, prachtige zandheuvels. ooit herinner ik me zandheuvels; wat ik nu pas bedenk. het trage, onhandige stappen van de pinguïn. in pinguïn op ijs, hoe zou het met die roman zijn, in een badkuip. maar een roman, roman mijnheer. zeg dat hij naar beneden komt. het beertje. ah! opengesneden ter linker. ah! opengesneden ter rechterzijde. ah! kapot. ah! ah! circumscriptorisch blanco. kijk! daar! een maïsveld. lidwoord aanpassen. het. het maïsveld. atlantische storing op weg van [] naar. van/naar maïsveld. bewolkte hemel, nucleaire zonsondergang, molenwiekend kapitaal, nekschroef. het landschap is een mierennest, gekrioel van zich permanent onderweg bevindende deeltjes. in klierzweet kwijl op de openbare weg. als in een droom : gemolenwiek hoog boven het landschap. pasolini. wat ik om wat voor reden ook nog altijd, dertig jaar nadat ik de tekst voor het eerst las, van alle, pasolini presenteert het als gedicht, van alle gedichten het meest indrukwekkende gedicht vindt. en van alle dichters pasolini de meest recente. komisch : terwijl ik in een kleine vracht over de autosnelweg raas en hoog boven het wegdek een bibliotheek van atmosferische dampen.

vrijdag 17 augustus 2018

plumage

Here it is. Is it that tiny? What is it? Plumage. Tiny plumage. Why tiny? Did someone do something to it? No one. Because of tiny, of being tiny, of being unnoticed, of being unnoticed and tiny and for that reason tiny. But no one noticed, right? That's right. No one? Well, euh, you did. Yes, right, that's right. So, mate, tell me, what's your name. Many, Sir, I have many. Tell me, Many, tell me about tiny. Many told me, Sir. Many, who's that punch? No one, Sir, no one. And no one noticed. Yes, yes, indeed, many of that. So you did, Many. Yes, yes, I did, yes indeed, I noticed. Down on the pavement it was, unnoticed but I noticed. It was fat. No one noticed how fat it was, fat, tiny, unnoticed. Fat, grey and greyish white, fat and tiny greyish white, unnoticed. Then about an hour from here it began to circle, it made circles, made many of that, all of it about 1 centimeter above ground level, rubbing the air, as one may have called it, 1 centimeter above ground level, and indeed other creatures had a more or less similar state of being, that is: fat, tiny, unnoticed, other noticed and unnoticed creatures such as that one and this one and that one too. Oh, yeah, right, that one too? That one too. Many creatures and all of that, having one singular name, each one of it, and you know what I think? Tell me, Many, tell it. Unnoticed. Why? Why? Why? Why... Because no one noticed. Other creatures would attend the circle and these too, all of them, would remain unnoticed. unnoticed. unnoticed. But you noticed. Yeah. Why? Right. Indeed. Of course. Right. Naturally. Not being one of them, I noticed. Having so many names, I noticed, I had to notice, so I did, I noticed. Hey, look that one over there... Tomatable, wouldn't it. Red, fat, gluey, very much a tomato I think. A tomato wouldn't be that flat of course, but apart from that, and seen from, let's call it a distance, very tomatable, fat, tiny, & I did, I noticed, & you noticed, you did. Yeah, right.

maandag 13 augustus 2018

999

999. Describe something that is used in a ceremony or relates to a ceremony. Olieverf 49 x 42. [2018]
Perec, Georges, Les choses, Edition 10/18, 1989. op
Wiazemsky, Anne, Hymne à l'amour, Gallimard, 1996. op
Leica 1976/2, open op bladzijde 83, chute d'eau, kleurfoto. op
De Keyser, Raoul & Tuymans, Luc, S.M.A.K., 2001. naast
TRIUMPH, antracietrode schrijfmachine, jaartal onbekend, interbellum? kaput! naar de kloten d.w.z. doet het niet meer. met achterin
te weten van links naar rechts
van op naar onder
Des dieux, des tombeaux, des savants, van C. W. Ceram, een uitgave van PLON, 1952, open op blz. 368–369. met
le dieu aztèque Xipe Totec. op
Guston in Time, Remembering Philip Guston, van Ross Fell, Counterpoint, 2003, open op Edge of Town en Ladder. op
Perec, Georges, Tentative d'épuisement d'un lieu parisien, Chr. Bourgeois, 1975, herdruk uit 1999. naast
te weten van links naar rechts
van op naar onder
IK LEES AL, 1ste leerjaar B, een welkomboek met het trefwoord O/OOT schuin over de voorflap. op
Buñuel over Buñuel , Meken Kasander & Wigman, 2008. op
Cent beaux aspects du réseau, P.L.M., interbellum, antiquarisch foliant, geen jaartal. naast
Die Reise des Arthur Rimbaud, Metamorphosis Verlag, 1992, open op blz. 222–223. met
het portret van 'ein Geldwechsler auf der Strasse' [Die schweren Silberstücke sind Maria-Theresien-Taler aus Österreich, die damals am ganzen Horn von Afrika zirkulierten. (op. cit. blz. 222]. op
Architektur und Wohnform && het Et Cetera daaronder.

woensdag 8 augustus 2018

1.006

1.006. Schmidt, sugar. Olieverf 51 x 40. [2018] Het dagbladverschijnsel is er eentje van donderdag 24 mei 2018 en ligt open op de bladzijde met WEER en PUZZEL; daar heb je er een, had Natasha gezegd en ze had het nieuwsverschijnsel aangewezen dat zich sinds bovenvermelde datum onder een van de tafels bevond; hiermee had de remake een eerste spoor. Die dag, lees ik, gaf 23° en was de luchtkwaliteit vrij goed. In het niet aangeraakte kruiswoordverzinsel op 4 horizontaal een eencellige (de amoebe), op 5 verticaal geste en dwarsbalk. Pourquoi l'art ne peut pas tuer l'internationale situationniste (EgreGores Editions, 2006), waaronder zich een oude Penguin editie van Paterson situeert, ligt open op de titelpagina met een emblematische afbeelding van de fusillade van het christusbeeld op El Cerro de los Angeles in Madrid. Een andere versie, die uit 1993, gaf Ada van Nabokov, waarin ik toen net halverwege zat. Parallel aan de Olivetti Lettera 36: Collected Stories van Arno Schmidt, de Darkley Archive editie uit 2011, Against Interpretation van Susan Sontag en van Hart Crane, het scherpe Thaline Blue, de Complete Poems, wat ook in de eerste versie figureert. Ook; krantenknipsels, Paulien Oltheten met Photos from Japan and my Archive, een oblong hoesje dat witte suiker bevat, Reisebilder van Turner in een kartonnen hoes en schetsboeken drie.

dinsdag 7 augustus 2018

haiku double

Again again and
again
Again and again
Again
and
again again

And And And again
again
And And And again
again
And And And again

again again again And
again again And
again And again again

a gain a gain and and and
a gain a gain and
a gain a gain and and and

[one more time]

zondag 5 augustus 2018

Redu

foto boven: plan d'installation: twaalf schilderijen en een dooie vlieg
Wat hondsdagen zijn weten we, het staat in het woordenboek. Grepet had een ouwe Wolters op de kop getikt, het Ster Woordenboek Spaans/ Nederlands. Grepet mondje Spaans, vroeg ik me af. Waarom twijfelde ik. Grepet had in Fuengirolas gewoond. In een hotelketen, zei hij. Met Letable voorin zaten we op het juiste spoor. Letable kwam morsdood het hoekje om, had zich van een zijner meer ernstige taken gekweten, het fopspeen in bedenkelijke driekwartmaat, weinig spraakzaam, die Letable, maar gretig, gretig inderdaad, om het maar eens zo te zeggen, gretig inderdaad maar spraakzaam allerminst, spraakzaam, Letable spraakzaam, hij? ik zeg, spreek me tegen, sinds kindsbeen van taalverwarring gevrijwaard, maar onlesbaar dorstig naar wat u en ik kennis noemen. Van het metronoom, kennis open dicht, en achterin de auto naast Grepet die, terwijl Letable het panorama voor zich had, caniculair, uit de eerste druk van Wolters' Spaans/Nederlands voorlas, samengesteld, vernamen we, inderdaad: rechts van de weg, ter rechterzijde kortom, gaf een bord aan dat de auto waarin we terecht gekomen waren zich ter hoogte van Wavre bevond, dat stond inderdaad duidelijk leesbaar op een billboard, WAVRE stond er, om het maar eens zo te zeggen, samengesteld zei Grepet, en met medewerking van – Hennekes, Linn en Puls, PULS, schreeuwde Grepet – wat frivool met het geluid van een truck propvol fake chew over het dashboard sloeg.

dinsdag 31 juli 2018

1.005

1.005. [ ] Olieverf 38 x 33. [2018]

woensdag 25 juli 2018

1.004

1.004. [ ]. Olieverf 39 x 32. [2018] In het zolderatelier is een verpletterende hitte.
Les choses van Georges Perec, de Julliard editie uit 1989 met een foto van Dominique Bourgeois op de cover.
Gritti, Andrea Gritti, Venetiaan, of, zoals op de bladzijde met wat uitleg bij elke Color Plate terug te vinden is, Doge Andrea Gritti, mercante, militare e politico italiano e 77° doge della Repubblica di Venezia,
terwijl het eerst Théodore Duret open op tafel had gehad. Ook herinner ik me dat het me aanvankelijk niet opgevallen was.
Aan het eind van de vierde dag valt het naslagwerk van Lester Cooke open op iets van Titiaan. Het schuiven, het inhaleren en tasten, alles moeizaam.
Tot ik min of meer toevallig het op de linkerbladzijde afgebeelde detail aandachtiger bekijk, en ondanks de verdovende hitte tot de vaststelling kom
dat het een werk van Rembrandt Van Rijn biedt, een zwart-wit gereproduceerd detail uit Portrait of a Lady with an Ostrich-feather Fan
en handen die bezwaarlijk die van een Venetiaans koop- of staatsman genoemd kunnen worden maar, vreemd, toch als zodanig gepresenteerd werden.
Later besef ik dat de bladzijde ontbreekt.
Aankomen in Avignon; Robberechts, Perec, Miller. The Books in My Life.
En op de linkerbladzijde van Lester Cooke’s naslagwerk
Les yeux bleus cheveux noirs; als ik het goed heb een exemplaar van de eerste druk.
En hier, met Duras, de betoverende eenvoud van elke eerste zin: Une soirée d'été, dit l'acteur, serait au coeur de l'histoire.

maandag 16 juli 2018

1.002

1.002. Upstairs. Olieverf 87 x 68. [2018] de vraag was de probleemstelling het ding dat zich voordeed of het mogelijk was om de complexe situatie of het mogelijk was om zonder er eerst een foto van te maken of het mogelijk was om van de complexe situatie die zich in een van de hoeken van het atelier voordeed er zich had voorgedaan terwijl ik met een min of meer groot doek bezig was geweest en zoals het gebruik leek voor te schrijven geen aandacht voor wat anders had gehad waardoor zich net in die hoek maar niet alleen in die hoek zowat overal in het atelier een goed gehumeurde hoeveelheid dingen opeengestapeld had boeken vooral maar ook flesjes papiertjes het kopje koffie van een vorige dag een mededeling de becijfering het stoffige uitwerpsel van een zin uit packing my library oh! albert! guess what! om een voorbeeld te geven en omdat ik geen antwoord had op de vraag of het kon zonder er een foto van te maken prefab een beeld van het perspectief een referentiekader het houvast omdat ik niet wist of dat kon ik bedoel of het zinvol was of de foto zou toevoegen aan of verduisteren door de meedogenloze perfectie van het fotografische extract vernietigen zou wat alleen het naakte moment vertellen kan en dus die naaktheid en de niet eens zo overbodige vraag of het zonder de dwang van een foto kon of het mogelijk was om alles in één oogopslag te hebben en van het trage complexe beeld die oogopslag maken



zondag 15 juli 2018

zondag

Een lege kamer. Bruikbare leegte. Aan het raam, waar de persoon die om een te verwaarlozen reden x genoemd wordt, geslacht en huidskleur onbekend, maar heel even blijft staan, voor de persoon die om een te verwaarlozen reden x genoemd werd de tot de plankenvloer hangende gordijnen bijeendrijft, is uitzicht op een waterloop en een geasfalteerde straat die de gestroomlijnde rand van het water volgt, er mee samenvalt zou je kunnen zeggen, en over het water – of van het water – komt de stem van iemand die zich in een van de bootjes bevindt, aan het stuur van de motorsloep, en uit een wit doosje spuit het gejengel van een groepje. Boven het tafereel, uit welke hoek je het ook bekijken zou, is het slaapkamerblauw van een dode dag. Uitputtingsverschijnselen. Een handtas bungelt. Wie zich aan het raam bevond, had inderdaad een waterloop kunnen zien en zou dat moment misschien zo weer vergeten zijn zonder dat ook maar iemand daar weet van had, de beweging die zich voordeed, door mond uitgesproken dampkring, het slaapkamerblauw dat er altijd was en dat we om die of om een andere reden misschien aanvaardbaar vonden. In het blauw is een meedogenloze hitte, iemand met een brede rok die tot de enkels reikt, een streepmotief, streepmotief zeg ik, en de dampkring van haar mond, zo noemen ze het inderdaad, ze wil het mega-graag doen zegt ze, iets mega-graag doen, en dat patroon herhaalt zich, in de lege kamer, in die bruikbare leegte van de lege kamer, een conifeer omhakken en opeten, iets doen met die bruikbare leegte en het benoemen, repetitio sine qua non: twee flesjes, een rammelende fiets, het lege blauw, de onder een mega-tattoo verborgen blote arm.

zaterdag 30 juni 2018

1.001

1.001. [ ] Olieverf 70 x 60. [2018]