vrijdag 14 december 2018

les opgelopen tijdens middagdutje

                       2
Ze hadden nog een exemplaar. Het eerste was ik kwijtgeraakt. Van de paar duizend boeken die ik had toen Dovlatov op een avond; nu ja, net geen tweeduizend – Dovlatov die er na het tweede of derde hoofdstuk de brui aan gegeven had; er zonder instemming met een ander vandoor was; seismografische activiteit gereduceerd tot niet met het blote oog; zei ik tweeduizend? een niet langer met het blote hart waar te nemen natrillen.
In de eerste cirkel was gestofzuigd, zo grondig dat met de neten en de fobieën ook het schorre gelach verwijderd was. Net als alle andere cirkels, die zich onder de eerste bevonden, een betonnen constructie, negen verdiepingen diep, een netwerk van smalle gangen in een zuurgroene coating en smalle, rechthoekige ruimtes met één zijde die op een geasfalteerd plein met schriele boompjes uitzag. Zei ik tweeduizend? Maak er vijftienhonderd van.
Van die bedenkelijke hoeveelheid had ik er al bij al misschien vier- of vijfhonderd gelezen, meer niet, misschien niet eens driehonderd. Statistisch bekeken had ik meer van Paustovskij gelezen dan van alle andere Russen samen. In tegenstelling tot gladdere soortgenoten was ik aangewezen op het plaatselijke marktaanbod; de online superette bevond zich op een andere verdieping, waar het beton dwars door de aardbol heenstak, en Dovlatov, Bakin en Pelevin zouden zich pas voordoen als het uitgeverijtje van een of andere misantropofiele gek zich over het nog gladde uitwerpsel boog.

To do everything: man in a filty appartment surrounded by unpaid bills, unanswered letters, jumps up and starts washing dishes and writing letters. To do nothing: he slumps in a chair, jumps up, slumps in chair, jumps up. Finally slumps in the chair, drooling in idiot helpnesless, while he looks at the disorder piled around him.⁵

Het marktaanbod: boeken-van-de-week, hardware, kook- en reisboeken, software.

In m'n stamkroeg, die avond, aan de biljarttafel, waar meestal wel een of twee mukkers rondhingen die voor een partijtje te vinden waren, had ik altijd een boek bij; als er geen tegenpartij was, nam ik aan een tafeltje in een van de hoeken plaats en zat ik een uurtje in Pelevin of Dovlatov te lezen. Die avond gaf Dovlatov. Ik had net het tweede of derde compromis voor me, Mijn vaste metgezellen zijn mijn fototoestel, stond er, bijvoorbeeld, bladzijde 12, en een poëziebundel van Alexander Blok,⁶ toen toch iemand binnensloeg die aan de keu wilde en na dat partijtje, waarop bijna altijd nog een partijtje volgde en dan nog eentje, toen ik om een of andere reden het hoekje opzocht waar ik Dovlatov had laten liggen, was hij ervandoor.
In de Fnac in de Veldstraat had je midden jaren negentig tot halverwege jaren nul 21ste eeuw een Ruslandkenner; het was alleen dankzij zijn erudiete gesnuffel dat ze in de brainware superette naast Dostojewski wel Dovlatov hadden gehad, twee exemplaren van dezelfde editie; toen ik na de diefstal als eerste ding die dag op zijn verdieping langsging, was het er nog, dat tweede exemplaar. Gisteren pas ontdekte ik dat het, anderhalf decennium na aankoop, nog zo goed als nieuw was. Niet aangeraakt, hoogstens om het op het derde tussen Dostojewski en Duras te plaatsen. [ ]

William S. Burroughs, "The Revised Boy Scout Manual", An electronic Revolution"; The Ohio State University Press, 2018; p. 61.
⁶ Op. cit. blz. 12: 'Hoe ben je hier beland?' – 'Reis je alleen?' – 'Waar ben je zoal geweest?' – 'Wat zijn je verdere plannen?' – Fluidity, mobility, illusoriness – these are precisely the qualities that make us civilized. Barbarians don't travel. They simply go to destinations or conduct raids. [Olga Tokarczuk, Flights; Fitzcarraldo Editions, 2018; p. 58

dinsdag 11 december 2018

les opgelopen tijdens middagdutje

                       1
Waarde en hooggeachte Leonid Iljitsj. Graag wil ik een
verheugende gebeurtenis met U delen. ––– Ik tref het zinnetje bovenaan bladzijde 74 in Compromissen van Sergej Dovlatov.¹
Sergej Donatovitsj Dovlatov, geboren in Oefa in 1941. Niet in de index van Literary Russia,² waar hij op bladzijde 487 had moeten staan, na Dostoevsky. Bezweken aan een hartstilstand, in New York, waar hij voor een Russisch krantje werkte, enkele dagen voor zijn negenenveertigste verjaardag. Waarde en hooggeachte Leonid Iljitsj, lees ik,

¹ Sergej Dovlatov, Compromissen; M Bondi, 2001. Bladzijde 5 : VOOR N.S. DOVALTOVA, VOOR ALLE ONTBERINGEN! ...En zat ik zonder werk. Ik dacht, moet ik misschien voor kleermaker gaan leren? Het was me opgevallen dat kleermakers altijd een goed humeur hebben.
Ik kwam Loginov van de televisie tegen.
'Hallo. En, hoe gaat 't?'
'Nou, ik zoek werk.'
'Er is een vacature bij de krant: de Wachtpost van het Vaderland. Noteer deze naam: Kasjirin.'
'Is dat die kale?'
'Kasjirin is een ervaren journalist. Een vrij zachtmoedige man...'
'Stront is ook zacht,' zei ik.
'Hoezo, ken je hem?'
'Nee.'
'En je zegt... Noteer z'n naam.'
Ik noteerde de naam.

² Rosamund Bartlett & Anna Benn, Literary Russia, A Guide; Overlook Duckworth, 2007. Als Dovlatov er niet in staat, wie hebben ze dan nog meer over het hoofd gezien. [Brodsky on Dovlatov (from the English version of Wikipedia)) : He is the only Russian writer whose works will be read all the way through; ((waar ook nog het volgende staat : Dovlatov's rule that, as he said "limited the prosaic just like rhyme limits the poet" –– slightly oulipozoïc –– was to build the sentences so that there where no two words with the same letter. [ ] There's a rule with Guides as well, don't trust any of it.
³ Robert Musil, Het posthume werk van een levende; Meulenhoff, 1987. Blz. 74. 
Bladzijde 75: Want al heeft het woord 'schrijver' in de geschiedenis van het denken momenteel haast niets meer te betekenen, komende generaties zullen de sporen ervan onverwacht en onuitwisbaar terugvinden in de geschiedenis van de economie. Staat men even stil bij het aantal mensen dat vandaag de dag leeft van het woord schrijver, dan is men de eerste tijd nog niet klaar, ook als men de wonderlijke leugen buiten beschouwing laat dat zelfs de staat beweert geen andere taak te hebben dan de kunsten en wetenschappen tot goddelijke bloei te brengen. "–the first texts of history contain no philosophical insights, no poetry, legends, laws, or even royal triumphs. They are humdrum economic documents, recording the payment of taxes, the accumulation of debts and the ownership of property." (Yuval Noah Harari, Sapiens; p. 138)

het is het achtste compromis,

De persoon die Compromissen van me gejat heeft, enkele dagen nadat ik me het kleinood op aanraden van een Slavofiel aangeschaft had, heeft zich ongetwijfeld kostelijk geamuseerd of had brute pech. Musil maakt melding van een min of meer vergelijkbare disruptie.³ Niet ondenkbaar is dat door het derwijze bemachtigen van een object de nog te bedenken quizvraag voor de dief geen ander dan het toch al bekende antwoord gaf.

Waarde en hooggeachte Leonid Iljitsj. Graag wil ik een verheugende gebeurtenis met U delen. In het afgelopen jaar is het me gelukt ongekende arbeidsresultaten te boeken. Ik heb van één koe een record aantal melk gemolken.
    En er is nog een verheugende gebeurtenis in mijn leven gebeurd. De communisten van onze boerderij hebben mij eensgezind tot hun lid gekozen! [ ] Linda Pejps.

Waarop Breznjev het volgende geantwoord zou hebben : Waarde Linda Pejps! Mijn kameraden en ik danken U uit de grond onzer harten voor de geboekte successen. [ ] Staat U ons toe U eveneens van harte te feliciteren met die onvergetelijke gebeurtenis:⁴ toetreding tot de gelederen van de Communistische Partij. Immers, de Partij is de avant-garde van de sovjetmaatschappij, haar roemrijke voorhoede.

Het onuitstaanbare fascineert. Geen uitvinding was zo vrijblijvend als de guillotine. Stadsrenovatie. Wachten op een oorlog en hopen dat ze alles platgooien. ––, I am obliged to wait before crossing back home while a massive crane hoists metal support beams several floors above the café, bringing to mind the opening scene in La Dolce Vita where a helicopter transports a life-size figure of Christ above the urban rooftops of Rome. [Patti Smith, Devotion; Yale University Press, 2018; p. 7–8]

maandag 10 december 2018

misantropofiele compositie

In het boek heb ik over een museum gelezen, zei ze.
In het museum heb ik een nog beter boek gelezen, zei ik.
Bedoel je één museum of veel musea, vroeg ze.
Is veel in musea gelopen wat je bedoelt, of
ik ben snel uit het museum weggegaan.
Ben je jong en onervaren, dan heb je daar geen tijd voor.
En wat heb jij gisteren gedaan, wou ze weten.
Ik heb zes uur naar dat ene werk staan kijken, zei ik.
Als project zijn we toen naar huis gegaan.

zondag 9 december 2018

1.014

1.014. Stilleven met treinticket en sigaret. Olieverf 72 x 89. [2018]

zaterdag 8 december 2018

maandag

Transcriptie van Sunday 1 October, The Diary of Virginia Woolf, Volume 5, p. 239; OCTOBER 1939

Het soortelijk gewicht, de aantallen, de cijfers, de centimeters, volle bladzijden, halfvolle bladzijden, deze week, ook vorige week, Wat een gedrang! maar, wisselvallig, niets volledig. Alleen Nachtreiziger had geen moeite genomen;; een krankzinnige hoeveelheid boeken die in lichtzinnige stapelingen naast en op elkaar liggen. In de huiskamer! Tonnen. In de slaapkamer! Torenhoge stapelingen. In de kleinste kamer! In het werkhok! Ai. En met elk boek behoedzaam om te springen. Geen koffie op de omslag morsen, of, erger, er een bladzijde uitscheuren, nog erger, in de kantlijn een pittige opmerking noteren, het vraagteken bij een delicaat fragment; of zoals Verdegem deed, een analytische vingeroefening : alle overbodige fragmenten schrappen of aankruisen. Om een of andere reden had ik Misdaad en straf ter hand genomen. Een hele tijd op handen en knieën had ik eerst zitten bestuderen wat zich onderin de boekenkast bevond, er soms eentje aangeraakt, waarom? ongetwijfeld omdat ik iets op te zoeken had gehad, wat was ik intussen weer vergeten. Ik sloeg dus Misdaad en straf open, op zomaar een bladzijde sloeg ik het open : Het oudje hoestte en kuchte voordurend. De jonge man keek haar blijkbaar op een bijzondere manier aan, want haar blik werd ineens weer wantrouwend zoals daareven.
– Ik –– ik ben, mompelde de jonge man haastig, ik ben Raskolnikow, student – Zeker, meneertje, ik weet nog heel goed¹ [ ] Ik ––– Raskolnikov, student. En het niet niet het niet nog ingewikkelder maken. Of, (a), je wist hoe je een drukwerk van die omvang in een van de zakken van een regenjekker krijgen kon zonder op te vallen, niet alleen Dostojewski maar toch eerst Dostojewski (voor je bijvoorbeeld Avonden in een dorp in Dikanka proberen zou), of, (b), je wist het niet; en dan – maar wat dan; of; Als je geld had tenminste. (c) Geld.
Ook omdat veel Russen toen onvoldoende bekend, niet vertaald of nog niet helemaal dood waren, of te dood om er iets zinnigs mee aan te vangen; of, vooral, ook, nog niet aan schrijven toe waren; kortom, wat ik zei, wat zei ik ook weer, dat je als student, zoals ik zei, Dostojewski las je, Fjodor Dostojewski; waarbij ik voor de volledigheid opmerk dat lang niet iedereen wist waar die M voor stond. Met wat geluk had je een exemplaar in die van een bruine omslag voorziene van Oorschot vertalingen, of een recentere, of een goedkopere editie, of, niet te verwaarlozen denkpiste: als het tegenviel, zo'n voddig exemplaar met oude spelling; die had je toen ook en het waren bovendien vooral – om maar niet te zeggen in hoofdzaak – exemplaren van die interbellumantiquaria die op rommelmarkten en in tweedehandsboekenzaken circuleerden.
Nooit, besef ik nu, werd het woord student helderder en minder schroomvallig geformuleerd: ik, ik ben, Raskolnikov, Raskolnikov, student, student, student.
In mijn geval begon Dostojewski met De idioot, een belangrijke gedachte toen was dat ik me te ontwikkelen had, ik studeerde inderdaad nog, nadat ik eerst tussen Mann, Camus en Hesse door Een speler gelezen had, waarop Boze geesten volgde. En, dat herinner ik me nog, in een kamertje in Salzburg volgde, daar herbegon het, in een kamertje op het eerste boven een Weinstube, een Weinstube die zich vlak bij de Salz bevond; en het regende aan één stuk door, vijf weken aan een stuk regende het, tot het gezeik tot de onderste trede van het protestantse kerkje reikte waar een organist uit Basel aan het eind van het seizoen Die Kunst der Füge uitvoeren zou.

[1] F. M. Dostojewski, Verzamelde werken; van Oorschot, 1956; Misdaad en straf, blz. 11. Ik, misantropofiel, ben. De misantropofiel heeft één vuistregel: [ ]

vrijdag 7 december 2018

plekken

↑ Leipzig. Deutsche Bücherei Leipzig, Grosser Lesesaal. Foto: Strobel, Leipzig. Verbraucherpreis DM –,25. III/18/6 A 3 62 DDR. 13/2183 K. Echte Foto 110/62. Veb Bild und Heimat Reichenbach.
↓ Barcellona, Sicilia. George Hotel. T. 601.694. Aperto tutto l' anno. Tutte le camere con bagno e telefono. Ristorante. Bar. Riscaldamento centrale. Solarium. Ascensore. Garage proprio.
↑ Tenerife. Hotel Europe. Playa de las Américas. Groene postzegel van 1 peseta met een portret van het staatshoofd en postzegel van 12 pesetas met een marine die aan de verovering van de Canarische eilanden herinnert. Afgestempeld in Tenerife op 15 april 1980 in een postkantoor vlak bij Playa de las Américas. Geadresseerd aan iemand die in Oostende woont, in de Euphrosine Beernaertstraat op huisnummer 1. Beste Heer, staat er in komisch, zichzelf opvretend handschrift, Beste Heer, Wij zijn ai ai vrouwtje en ik vanwege ai ai komen & gaan het is verschrikkelijk warm ai ai dus vlug dit postkaartje afwerken en groetjes aan Madame Met ai ai een glas porto op de salontafel en doei.
↓ Fréjus-Plage. La plage et la promenade. Postzegel met gravure van de haven van Marseille, afgestempeld in regio VAR in 1957. Goed aangekomen! Prachtig weer! – Wat iemand met oog voor detail ongetwijfeld niet ontgaat, is dat ze in Fréjus reeds eind jaren vijftig snelbouwblokken hadden. En avant les Grenouilles.
↑ Saint-Raphaël. Côte d'Azur – French Riviera. La Plage. Geen bijkomende gegevens.
↓ Viareggio. Viali – Lungomare. The Avenues – Seaside Walk. Jaren vijftig. Geen bijkomende gegevens.
↑ Leipzig. Messestadt Leipzig. Georgiring mit Schwanentelch. Ring Géorgi et étang des Cygnes. Grossbild-Foto. Postzegel verwijderd. Afgestempld in Lucka op 13 september 1965. Bien le bonjour à tous de Lucka. Rose-Marie et Edith.
↓ Wien. Blick von der Höhenstrasse. Datumstempel onduidelijk. Jaren zestig.
↑ Monte Rosa. Postzegel verwijderd. Afgestempeld op 21 juli in Capolago.
↓ Nerja. Vista aérea del Balcon de Europa. Afgestempeld in Nerja. Bijkomende stempel, SERENA, dwars over de datumstempel.
↓ Leipzig. Deutsche Bücherei Leipzig. Alphabetischer Katalog. Opmerkelijk: ondertitel die bij het andere plaatje hoort [zie bovenin].

woensdag 5 december 2018

plekken

↑ Beirut. General View of the Harbour. Vue générale du port. Printed in Lebanon. –– Beyrouth, le 1/11/65. Chere Bernadette, La côté ou je prend le navire, pour voyager en Egypte, et le contraire... Tous mes sincères amitiées. Amicalement, [] Schlumph. In Caïro rijdt op 1 november een trolleybus in de Nijl. Drie dagen voor Schlumph de ansicht schrijft en misschien ook meteen diezelfde dag verstuurt, wordt de Marrokaanse oppositieleider Mehdi Ben Barka naar Parijs gebracht. Op het Afrikaanse continent regent het staatsgrepen: Mobutu verovert Congo, Soglo pleegt een coup in Dahomey, Bokassa komt aan de macht in Centraal Afrika. –– La liberté du commerce a une histoire. Les physiocrates, ses premiers défenseurs, ne comprenaient rien à tout ça, mais alors rien du tout! Ils rêvaient une économie pastorale, seule capable de laisser, à la fin, un produit net, un surplus. Et tout le reste était stérile, voué aux gémonies. [Eric Vuillard, Congo, p. 25–26; Babel 2012] Wat Schlump in Beiroet uitvreet, is niet bekend. 1965 is het jaar van Les choses; Dollar Brand, die sinds 1962 in Europa rondhing, neemt New York; de Nobelprijs voor vrede gaat naar UNICEF; in Viëtnam worden grondtroepen ingezet.
↓ Spa. Eetzaal. Réfectoire. Grijsblauwe postzegel van 1F50, datumstempel onleesbaar.
↑ Duinbergen. Villa's "Pic au Vent", "L'Avocette" et "Duin Résidence". Rode postzegel van 1F, afgestempeld in Heist op 21 augustus 1962. Een dinsdag. Eén dag later is er een aanslag op Charles de Gaulle. Op 4 augusus bezweek Marilyn Monroe aan een overdosis. Decca Records ziet geen potentieel in een op dat moment volstrekt onbekend bandje, The Beatles. In de filmzaal om de hoek draaien Lawrence of Arabia en Dr. No, in Parijs en Biarritz Vivre sa vie van Godard.
↓ Barrage d'Eupen. Donkerrode postzegel van 20 cent afgestempeld op 9 augustus 1957. Groetjes van Roger, Maria, Danny, Valère en André.
↑ Barcelona. Plaza Calvo Sotelo y Avda. Generalisimo. Geen jaartal.
↓ Caïro. Ramses Station. Gare de Ramsès. Ramses Bahnhof. Caire le 14/9/65. Chère Bernadette, La rose la plus belle Perd une fois sa beauté, Mais l'amitié fidèle dure une éternité. Meilleurs voeux de bonheur et de joie à l'occasion de votre Aniversaire. Bien Amicalement, Schlumph.
↑ Moskou, 1967. Borodinsky Bridge and skyscraper in Smolensky Square. Le pont Borodinsky et gratte-ciel sur la place Smolenskaia. Borodinskij-Brücke und Wolkenkratzer auf dem Smolenskaja Platz. Puente Borodinski y el edificio rascacielos en la Plaza Smolenskaya. –– Iemand vertelde me dat ze in 2010 in een wijk aan de overkant van de rivier woonde, en dat ze daar, dichters, muzikanten en zielsverwanten, 's avonds in een appartementje samentroepten, de hele nacht wodka dronken en gedichten reciteerden en vervolgens, met inwisselbare plannetjes om de dag zoek te maken, door elkaar heen, vaak op elkaar, en met een megakater wakker werden, niet zelden zo suf dat ze niet wist of de in het rond kruipende ledematen die van haar of die van een ander waren.
↓ Baarn. Ravijn met voetbrug. Nederlandse postzegel met de afbeelding van een kerncentrale, afgestempeld in Baarn, datumstempel onleesbaar. THE BRIDGE. I was stiff and cold, I was a bridge, I lay across a ravine. My feet were dug into one cliff, my hands into the other, I gripped the crumbling clay. The nails of my coat fluttered at my sides. Deep below me roared an icy trout river. No tourist ever strayed up to these trackless heights, the bridge wasn't even marked on the maps.ˣ –– So I lay there and waited; there was nothing else I could do. Unless it collapses, a bridge once built can never stop being a bridge. (Franz Kafka, The Unhappiness of Being a Single Man, Pushkin Press 2018, p. 36) [x] Correcter, meen ik, de brug immers is 1ste persoon enkelvoud, is: I wasn't even marked on the maps &, Unless I collapse, once built I can never [or] I never could have stop[ped] being a bridge. Hieronder: wat ze in Nederland een ravijn noemen :
↑ Palma de Mallorca. Paseo maritimo desde el Hotel Meditteraneo. Fictie. Betonterreur, inktblauw, schroeihete zon bladdert van de lijken op het strand.
↓ Blanes. Costa Brava, NR 723. Calle. Straat met gloednieuw verkeersbord.
↑ De Panne. Zeelaan. Avenue de la mer. Seeallee. Sea avenue. Twee rode postzegels van 1F, afgestempeld in Brussel. Stempel: LA CROIX ROUGE VOTRE SECURITE HET RODE KRUIS UW VEILIGHEID. Beste broeder, staat er, doorbuigend handschrift met veel witruimte, Als het kan kom eens af (,) kamer 57 (,) 4 verdiep. Ik hoop dat alles goed gaat, ik denk dat gij het nieuws vernomen heb van Jean ik ben nu in Veurne voor eenige dagen, als het mogelijk is kom ik dan bij U zoo rap ik kan met Jean is het nu beter, maar moet de volledige rust nemen. hij doet de beste groeten uit Veurne Jean Alice Madeleine
↓ Calais. L'Avant-Port. 12-9-64. Postzegel verwijderd. Wijdlopig, strak handschrift: Tour du Nord 1964. Tout va très bien. [wat volgt is onduidelijk] 1re Etappe avec Mann (. . .) , 2me Avec Peugeot (. . .), 3me En Flandria (Schatte). Nos pensées sont avec vous (.) le Tour du Nord 65 nous (. . .) fort réussi.

plekken

↑ Fuscher Törl (2460m), mit Grossglockner (3797m), Fuscher-Kar-Kopf (3332m), Sonnenwelleck (3266m). 187 – Tiroler Kunstverlag, Chizzali, Inssbruck, Sillgasse 21. Nachdruk verboten. Op het plekje waar de postzegel aangebracht hoort te worden: PORTO verbilligt! bis zu 5 Grussworten als Drucksache frankieren. Afgestempeld, maar postzegel, adres en groetjes ontbreken.
↓ La Gileppe. Vue du lac avec les vannes de décharge du déversoir rive gauche. Zicht van het Meer met de sluizen van den afleider, linkeroever. Ed. Thill, Bruxelles. Afgstempeld: GEORGES LAOUREUX, & als hierboven: geen postzegel, geen adres.
↑ La Roche-en-Ardenne. Afgestempeld in Durbuy. Stempel onduidelijk. Postzegel van 50 cent met groen leeuwtje. Mes chers Mimi et Monique, Le lundi de Pentcote je profite d'un arêt pour vous écrire une petite carte. car je suis partie avec mes parents et mon oncle et ma tante en Ardenne. C'est une vue de La Roche avant la guerre car tout y est presque complètement détruite. Aujourd'hui je joue avec Tonnie la final [onleesbaar] et je me rejouis d'être le soir pour [geheimzinnig] qui a gagné. [Meilleurs respects Et Cetera] –– Colette
↓ Blankenberge. La Gare. De Statie. Vue de ––– car tout y est presque complètement détruite.
↑ Leysin. 255 – Vue aérienne. Afgestempeld in Leysin op 6 september 1967 en geadresseerd aan iemand in Brussel.
↓ Porto. Caie da Ribeira e Ponte D. Luiz I.
↑ Le Lavandou. Franse postzegel met wapenschild, afgestempeld op 27 juli 1961 om kwart voor zes des avonds.
↓ Pozzuoli. Templo di Serapide.
Blankenberge. Camping. Postzegel van 90 cent, afgestempeld in 1951.

maandag 3 december 2018

nacht

Ce mur était défini comme étant indestructible, bien qu'il soit battu par le vent de la mer, jour et nuit, et qu'il subisse de plein fouet les tempêtes les plus fortes. Deze muur is, deze muur, die blauw is, is mijn lievelingsmuur. Zij praat, hij schrijft. De notitie had een bedoeling gehad kunnen hebben, had ook die bedoeling, ooit, de bedoeling die het toen had onder de uitgebloeide rozelaar; Zij is net terug uit ... Ik heb het niet langer voor me, ... what's New York after all. Boven de rozelaar –– which is page three (proche –– (lointaine (toujours là –– (Schmidtlich : I've been to Hanover often enough – inktzwarte nacht die linksop over de daken tot de toren aan Sint-Jacobs reikt. Bredune, zegt ze. En dan die film, besef ik. Man en vrouw zie ik niet langer voor me. In het café zit niemand. Het is een warme nacht, iedereen zit op het terras, Alles is vloeibaar. Het boek ligt open op de laatste bladzijde en daar, voor het eerst, die laatste zin. If you want to illustrate how poor my memory is, here it is. En het is alles, daar, meteen, à travers les paroles; uit een van de bomen komt opeens een blad omlaag en ik geef me over aan het geroezemoes, de stemmen, het getater van Finnen en Duitsers, terwijl verweg, ergens voorbij een of andere straathoek, handgeklap te horen is.

zondag 2 december 2018

1.007

1.007. Leg Room. Olieverf 49 x 41. [2018]

food matters [9]

↑ vooraan vlnr : karen vermeren – jesse cremers & katelijne de corte
achterin vlnr : christophe lezaire – jesse & katelijne – griet van de velde – emma van roey – antoine goossens – jesse cremers – astridcollectief
↑ voorin : william ludwig lutgens
middenplan vlnr : steffie van cauter – stijn van dorpe – jesse cremers & katelijne de corte
achterplan vlnr : astridcollectief – kristof lemmens – merlyn paridaen & dirk zoete
helemaal achterin vlnr : johan de wilde – natasja mabesoone
↑ voorin : melissa mabesoone – jesse cremers & katelijne de corte
middenplan vlnr : maarten van roy – william ludwig lutgens – jesse & katelijne – steffie van cauter – stijn van dorpe – frederic geurts – merel van de casteele & benoit felix
achterplan vlnr : peter morrens & jeroen frateur (ook een fragment van de administratieve in situ ingreep van emilie de vlam) – christophe lezaire – bram van stappen – thuy le thi thu, thomas de geyter & jeroen frateur – kristof lemmens – peter morrens & benoit felix
↑ voorin : bram van stappen
middenplan : steffie van cauter
achterplan vlnr : renée pevernagie – jesse cremers & katelijne de corte – emilie de vlam – karen vermeren
↑ voorin : merel van de casteele & benoit felix (zijaanzicht)
middenplan links : bram borloo
achterin vlnr : jesse cremers & katelijne de corte – merlyn paridaen & dirk zoete
helemaal achterin : [l] kristof lemmens – [r] natasja mabesoone

food matters [8] more samples

↑ pieter de clercq
↓ merel van de casteele & benoit felix [detail]
↓ maarten van roy

↑ melissa mabesoone
↓ bram van stappen
↓ astridcollectief [detail]

↑ peter morrens & benoit felix [detail]
↓ dirk bogaert

↑ steffie van cauter [detail]
↑ frederic geurts [detail]
↓ emma van roey [detail]
↓ jeroen frateur & peter morrens [detail]

↑ christophe lezaire [detail]
↓ to the left : reinhard doubrawa, the latest crox publication [zeventien robots 6] : la plupart des photos sont presque pâles – overwegend bijna bleke foto's – predominantly almost pale photos – ueberwiegend annaehernd blasse photos; ↓ to the right : maud van de veire
↑ voorgrond: steffie van cauter, midden: william ludwig lutgens, achtergrond: renée pevernagie
↓ katelijne de corte & jesse cremers
↑ johan de wilde
↓ petra van dorpe [in situ ingreep]

↑ astridcollectief [detail]
↑ emma van roey [detail]
↓ sacha eckes

↑↑ locals
↓ jesse cremers & katelijne de corte [detail; photo: pauline niks]
↓ johan de wilde
↓ steffie van cauter [detail]