vrijdag 15 februari 2019

notes to a scenery

An old couple.
     The old couple leaves.
     [exit] descriptive note, He : potbellied,, fat [& [nearly as good as the movie, innocent, harmless, almost touching, almost I said, I said almost, almost and as and if, but I take notice of the resemblance, much of the elements I notice point Pepe [died in 1984, and [according to some inconspicuous note,, drunk [he drank too much, the people he gamed with knew, the neighbours knew and God knew anyone else knew,, Pepe had been decent, at least to some degree: he couldn't care less, the philistine brood had been delegated twice a distance ahead, and knowledge took the urge of his daily needs. His lookalike has a less gargantuesque posture, smaller, his face for some or other reason far from friendly and much smaller actually, a dwarf next to daddy. Furthermore I notice a dark shirt and a red scarf with a Scottish pattern. And a black hat. Slow gestures. Far too drunk to believe in anything else but home. Drunk as a piece of reddish meat just some minutes ago released from a flood of marinade. She, the lady, or something, unidentified identity, slow in her own deep ways, reluctant from anyone ready to point –or anything ready to point a finger at her because of him. Old daddy-o leaves the joint and old mommy-o follows.
After a couple of minutes fresh meet enters the scene.

zaterdag 9 februari 2019

zaterdag 3

om te beginnen had je kunnen zeggen dat de kamerplant geen papyrus is (papyrus, zei de persoon aan wie je vroeg wat voor plant het is (ok (ok (zelf weet je het evenmin,
dat het tegelpatroon van de vloer een vlekkerig patroon biedt en –bij benadering– de kleur die ze gebroken wit noemen,
dat er een zithoek is en dat de zithoek door vrouwen bewoond wordt (behalve dat ene individu dat lanterfanterig over de brede leuning van een van de sofa's hangt,
dat er op gegeven ogenblik, een ogenblik dat we dit ogenblik noemen, dat er toen elf personen in het lokaal aanwezig waren, zichtbaar aanwezig,
dat er een biljarttafel is en, afhankelijk van je positie in het lokaal, ergens ter linker- of ter rechterzijde van dat meubel een rij van zeven stoelen,
een televisietoestel (retro-ornament (een model dat vermoedelijk eind jaren zestig al als volstrekt uit de tijd door een nieuwer model vervangen werd,
kaarslicht, een lappendeken van schaduwen, een vaasje met kort op de stengel afgesneden rozen, personen die verveeld voor zich uit staren, die bier drinken, foto's, vier foto's,
en terwijl dus inderdaad in één hoek die kamerplant waar te nemen valt (die geen papyrus is), biedt een van de andere hoeken, misschien net de hoek die je van waar jij zit niet had kunnen zien, een houten ton waarvan het bovenvlak als tafel dienst doet,
vooraan, op de trage ronding van de ton, JAMESON SCOTCH WHISKEY,
dat één van de gesprekken, hoewel je vermoed ik geen moeite neemt om het gesprek te volgen, taalkunde betreft (de zwaarlijvige dame die dit onderwerp introduceert heeft een loeiharde stem (maakt zich druk,
iedereen in het lokaal kan ongevraagd horen wat ze zegt, je authenticiteit, zegt ze, zit niet in de taal die je hebt . . . ,
dat de andere gesprekken minder tot bijna niet hoorbaar zijn,
dat drie personen een bril hebben,
dat de dame met stentorstem zich zo ergerde aan de overigens uit helemaal niets blijkende onbenulligheid van haar gesprekspartner dat ze het lokaal verliet,
dat het psychedelische behangpapier als een étude op Douanier Rousseau ingeschat zou kunnen worden,
en dat in de brede ruiten achterin het lokaal alles er nog een keer is. Behalve die ene hoek, waar jij zit.

zondag 3 februari 2019

zondag 1

een lege fles Charmille, Domaine de Malavieille
M, een blauwe M in een met een dunne lijn geblazen ovaal
kenteken
groen : het 13-vingerige blad van een papyrus
recepten
TRIPOUS ingrédients (pour 4 personnes) Panse et tripes de veau, oignons, jambon, persil, ail, sel, poivre, vin blanc
Brazucades de Moules de l'Etang de Thau
Omelette aux truffes
le Croustade au Roquefort
Cassoulet
Truffade Ingrédients . . . Préparation . . . Histoire . . . 1kg de pommes de terre, 400g de crême fraîche, 3 gouttes d'eau, graisse de canard

vrijdag 1 februari 2019

vrijdag 1

1. Moleculair Spooktrein Gewoel Aan de kook Geen halve lettergreep but most pleasant, zoals me toen voorkwam, Het gewoel is moleculair. De tickets. of ook maar een halve lettergreep Je hoort het alleen als je er middenin zit en toch op afstand blijft. Een perfecte symbiose van leeg en vol. Voller, het gevolst. Als een spooktrein dendert het door het lokaal. Niscino kwam met het voorstel om een fietspad aan te leggen van gegeven punt A naar gegeven punt B, recht door de agglomeratie, lineair, zonder de gebruikelijke verbuigingen links- of rechtsop, een rechte lijn van nog willekeurig te bepalen gegeven punt A naar elk net zo willekeurig gegeven punt B – over een afstand die er in principe niet toe deed lekker hard fietsen alsof je lekker hard fietsen kon dwars door de bladzijden Woonkamers Keukeninrichtingen Slaap- Badruimtes Kantoorbelegenheden van de agglomeratie. Het geroezemoes hoor je pas als je er niet aan deelneemt, er middenin zit en toch op een afstand blijft, niet ingaat op het verleidelijke aanbod om het met x of y over Houellebecq, over zuurdesem of over bonenpluk te hebben. 3. Zwijgen. Dirsi, ecco, ora penso – seduti sul sedile, presso l'amico finestrino De volheid, of, zo je wil, het gevolst, voller had niet gekund, breekt in twee stukken zodra je toch ingaat op het verleidelijke aanbod om het met x of y over Houellebecq te hebben. twee gelijke stukken zoals me toen voorkwam De helften, de exact identieke helften van een met grote precisie in twee stukken gesneden communicatiestoornis. Het geroezemoes : lento vivace. In tegenstelling tot : overeenkomstig : als uiterste punt gelijk aan wat ik hier eerder over zei. De volle en lege uier van een ruit : de kaarsvlam bevindt zich in het reflectorium, dubbel : twee keer, pal bovenop de harige schedel van iemand die met de rug tegen het vensterglas leunt. Het brongebied van het gewoel : niet één maar x-aantal uit mondholtes opwellende klankpatronen. [ ] 2. Zitten. Aan tafel plaatsnemen. Maar . . . geen tafel vrij. In de buis van Eustachius en in de gehoorbuisjes : het wassalon Woes. Door de wol geverfd struisvogelgewoel. Moleculair. Dit woord in het schriftje noteren: moleculair. Een van de woelmakaken komt naar me toe en vraagt 'alles goed'. Eerst de drankkaart raadplegen. Het gesprek komt op zuurdesem. Het gesprek komt op zuurdesem en het woelende geroezemoes lost op, zo goed als meteen, bijna alsof de muren van het lokaal het zwarte gat zijn waarin het verdwijnt. Na het gesprek bestel ik nog een glas en ga aan een intussen vrijgekomen plek vlak bij het reflectorium zitten. Het brongebied van het luidkeelse gewoel is niet te lokaliseren, x-aantal stemmen, x-aantal keelholtes, maar het gewoel zelf, het hard als in een wastrommel door het lokaal gierende geroezemoes is overal tegelijk, een geluidsmuur waarin de cockpit als een luchtbel vastzit – alsof ik in duizelingwekkende leegte door het lokaal schiet.

dinsdag 29 januari 2019

dinsdag 3

A most paradoxical mixture of sound and silence pervades the shady parts of the woods. The noise from the insects is so loud, that it may be heard even in a vessel anchored several hundred yards from the shore; yet within the recesses of the forest a universal silence appears to reign¹.

           A cage went in search of a bird²

Halfelf. Avond. Je kan er gif op innemen dat Weltschmerz ook in Les revenentes het karakter van een slagschaduw heeft, als pirouette die slagschaduw is; bijna twee en een halve eeuw sinds het zich voor het eerst als Weltschmerz voordeed; een wolk, de aleatorische indifferentie van die wolk, voetstappen en nachten waarin je alleen nog voetstappen hoort, tot alles wat je had kunnen ondernemen oplost in het vacuüm van theorie.

Buiten, op het terras, staan drie individuen min of meer pal voor de deuropening –in gure omstandigheden, waarover een andere keer meer; wolkjes krullen over de opstaande rand van de halsopening van de donkere, bijna tot de enkels reikende jassen; ze roken, kijken niet om als ik achter het groepje door het lokaal betreed; wat bultbuffels evenmin zouden doen als zo'n mal stuk ongeregeld van een baviaan langszij komt. In het lokaal is het uren eerder begonnen concert op kookpunt, een soirée met alten, sopraantjes, mezzo, tenoren, dat zijn de stemmen, geen bariton hoor ik, everyone has heard of the beauty of the scenery geen bassen. the beauty of the scenery near Botofogo Zo'n winteravond als op een nacht een reiziger –die zijn stem niet aan het ensemble toevoegt; de vocaaltjes zitten doorgaans in groepjes van twee of drie aan de her en der in het lokaal opgestelde tafels.
Alle stemmen met een min of meer identieke toonhoogte herleiden tot één stem van die toonhoogte (sopraan . . . mezzo . . . tenor . . . alt . . . geen bas, geen bariton) is uiteraard niet aan de orde, zou het geroezemoes dempen, geroezemoes dat zijn karakter net aan die curieuze hyperbool van de dualis ontleent, een meerstemmig tweevoud van keel- en darmkwaaltjes. Niet één stem dus, of van elk toonequivalent die ene stem, maar een onbepaald aantal stemmen –en bepaald of onbepaald geen zoekterm : het exacte aantal [had dertien, zeventien [voorlopig, zeer voorlopig, of had negentien kunnen zijn (& had ook alleen voor die reeds duizend keer geschreven partituur betekenis gehad kunnen hebben); geen exact aantal kortom [een onbepaald aantal stemmen, wat Van Dale geroezemoes noemt, (het; g. mv.) geluid van druk gewoel, m. n. van vele tegelijk klinkende stemmen, Perec : discussion à deux, discussions à trois, discussions à plusieurs³, [ ] waarbij het karakter van de uitvoering –die nooit dezelfde is hoewel het elke avond wel min of meer hetzelfde stuk oplevert– niet door de vele in overweging te nemen gespreksonderwerpen bepaald wordt, maar door het totaal van de aanwezige stemmen . . . En wat opvalt, meteen nadat ik met het schriftje en een net tot boven de helft van het glas gevulde crianza aan een tafel vlak bij de gaskachel plaatsneem, het schriftje opengooi, kleine ronde tafel, drie stoelen, The Voyage of The Beagle als alternatief, is dat het ensemble dit keer alten en sopranen voorin heeft, van een tafel vlakbij: studentes, van die tafel vlak bij een andere hoek van de kachel: dames, en van een groepje dat aan de lange tafel onder de foto's van Miles en Holiday plaatsnam. Hoge tempi. Tempi altijd hoog, allegretto, vivace, scherzando; geluid van druk gewoel is niet vertrouwd met andante quasi lento. Technisch gaat het om curves, waarbij het al bij al weinig uitmaakt of een alt of een mezzosopraan het te berde brengt, die onafgebroken in ritmische gestuurde patronen dooreen tuimelen⁴ –elke curve –of lijn– een begin, een kort of lang verloop, een eindpunt, zonder dat je duidelijk had kunnen noteren wanneer en waar het begint.[ ]

1. Charles Darwin, The Voyage of The Beagle; Dent & Sons 1959; blz 11.
2. Franz Kafka, The Blue Octavo Notebooks; Exact Change 1991; blz 87.
3. Georges Perec, Tentative d'épuisement d'un lieu parisien; Christian Bourgeois, 1975; blz 18.
4. Bien avant que l'écriture fût inventée, bien avant même que la figuration pariétale fût pratiquée, quelque chose a été produit qui distingue peut-être fondamentalement l'homme de l'animal : la reproduction intentionnelle d'un rythme : on trouve sur certaines parois d l'époque moustérienne des incisions rythmiques – et tout laisse à penser que ces premières repésentations rythmiques coincident avec l'apparition des premières habitations humaines.
[Roland Barthes, L'obvie et l'obvus; Seuil; blz 82.

ook in een vogelkooi, een kudde bavianen, op een met lavendel beboste rotshoogte, in pre-industrieel regenwoud. Eén van de meisjes tekent.
Met morsigrood vetkrijt kleurt ze het bierviltje waarop een glas stond; als ze hiermee klaar is, plaatst ze het lege glas weer op het bierviltje en komt het gesprek op de betekenis die het voor haar heeft.
multiritmische patronen Misschien had je de stemmen, mits je over een absoluut gehoor beschikt? in kaart kunnen brengen : daar een alt . . . een glissando, high pitch low pitch –het stemverloop : snel, traag, hortend, gestommel, abrupt, een pauze –zacht luidkeels scherp mollig donker gekruid dun helder; & dan ook patronen aan die niet zichtbare partituur toevoegen; iemand die de ander onderbreekt of die ander net laat uitspreken en pas dan zijn of haar antwoord formuleert, stemmen die exact op hetzelfde moment aanzetten, een ritmisch-dierlijk keelgeluid, r r r r r r r r r r r, onomatopeïsch gewoel, Iemand roept : Alexandraa Alexandree, nog iemand : Als ik me niet goed voel, kleurt alles zwart.
En ze zijn allemaal zo. En alles is waar. En alles bij elkaar opeens toch [ik zak weg in het geroezemoes . . .
een adagio vivace Het vijftiende en laatste strijkkwartet van Shostakovich, wat ik van alle strijkkwartetten, niet alleen die van Shostakovich, wellicht het vaakst beluisterd heb: 1. Elegy : Adagio – 2. Serenade : Adagio – 3. Intermezzo : Adagio – 4. Nocturne : Adagio – 5. Funeral March : Molto adagio – 6. Epilogue : Adagio. of


iemand die met een kleurloze, nasale stem 'onderdompelen' en wat later 'iets anders' zegt, waar nog iemand,
later, aan een andere tafel, 'maar wel in de vorm van een cadeautje' aan toevoegt. [deur]

Het uitgevoerde werk is altijd een ander werk, dat wil zeggen het werk kan hoogstens één keer, die ene keer en alleen die keer uitgevoerd worden;
en wordt uitgevoerd zodra één van de aanwezigen het hoort;


Als werk (stuk, opus) begint de uitvoering van het geroezemoes zodra minstens één iemand naast of voor of in het geroezemoes plaatsneemt en luistert; de tijdsduur is onbepaald; hoewel het muziekensemble (alt, sopraan, tenor, percussieve elementen, soms een bas, soms de bariton) er vroeg op de avond aan begint en de hele avond en nacht onafgebroken bezig blijft is het concert zonder vooraf bepaald tijdstip. Het kan ook net zo goed niet plaatsvinden.


Het is nooit hetzelfde stuk, maar op een of andere manier wel altijd een bijna identieke partituur.

zondag 27 januari 2019

territorium

Als hij in staat geweest was om de koffer. in staat was geweest om, Als hij in staat geweest, was geweest, geweest was, om de koffer, om de koffer op te tillen. Op te tillen. Hij had de koffer naast zich en het was een grote, het was een zware koffer, de koffer die hij begin jaren tachtig, die toen al antieke koffer die hij in Milaan gekocht had, een koffer die later op één punt, voor het overige had hij niets op de koffer aan te merken, een koffer die op één punt problematisch geworden was: alleen het middelste slot deed het. Hij had een poging ondernomen om het slot, het middelste van drie sloten die zich aan de bovenzijde van de koffer bevonden, te herstellen, nu ja, flauwe poging. Eerst met een schroevendraaier, daarna met een hamer; en pas toen hij voor de derde of vierde keer het door roest aangevreten metaal met die hamer had bewerkt, er voorzichtig op sloeg, als iemand die voor het eerst de gladde, olie-achtige bladzijden van een oude editie van Boehme openslaat –en na de vierde of vijfde keer nog een keer –iets minder voorzichtig, pas toen was in het roeste mechaniek opeens iets gebeurd wat er voor zorgde dat het slot van het een op het andere moment open stond. Waarna hij, alsof het een dienstmededeling betrof, tot helemaal onderin de handeling naar de hamer had zitten kijken. En dit, dit, dit, dit mankement had hij dus stom over het hoofd gezien. Het kakken in de koffer was een ritueel geweest dat voorts in niets van de gebruiken dienaangaande afweek en het had in de kamer in het achterhuis, met alle ramen wijd open op een binnengracht, geen sporen nagelaten. Kaplan was er bovendien in geslaagd om het ding het huis uit te hebben, na het nemen van een aantal penibele voorzorgsmaatregelen –voorzorgsmaatregelen die hem, nu hij naast de zware, bijna niet te tillen koffer op straat stond, discutabel, lichtzinnig, die hem volstrekt onvoldoende, die hem van-de-pot-gerukt lachwekkend voorkwamen –waarbij aan de hoeveelheid drek die te tillen was uiteraard weinig tot niets veranderd kon worden. Volume gelijk aan en Et Cetera; met het volume bovendien ook de beweegreden die het had, drek die net door de enorme hoeveelheid niet harder maar geleidelijk aan zachter geworden was, bijna vloeibaar; en ondanks de vele overwegingen die aan het moment voorafgingen [materie en anti-materie ontologisch elementen van hetzelfde paradigma, een perspectief met of een perspectief zonder –geen flauw benul wat hij met het exces van maanden zonder wat voor perspectief ook aan te vangen had. [ ]

zaterdag 26 januari 2019

W

cells in a zutic stage – politicians, narks, pigs – stink of putrid and go almost black – all of it – Borges called it his volumes of black coal – scarred – probing – same bench where W sat – and it was pure – Pasolini said – or, shift of perspective, E=MC², the raw material – darkness - anyway, no more World Records – sit smoke no talk don't touch it won't – except style – images, and another day without – planet spasm – no future i heard – been doing without for a couple of ages – tourism, any season good season – not a single nark ahead of half past ten – pages made of black coal – infinite meaning – best season, had a hell of a time, same bench where W sat – son, he said, when we were seated – sitting at a little table – These fish – then I saw the occupant – his chromosomes unfolded – no one said anything – dreams in a Kinski six-pack – Rohrbach, the girl said – No eyes – These fish have no eyes and no one noticed – volumes we never saw at anchor – the seven or so sluts of the second Samurai – pachytene – four five six – and that six turns out to be nine – a sort of eye in reverse, enough in itself

donderdag 24 januari 2019

lijn

de rechte lijn O → A, voorbeeld, een lijn van O naar A, is dankzij O en A die lijn, die, als de uiterste punten van –wat o.a. alleen al uit het trekken van een lijn tussen O en A blijken zou– die lijn en geen andere lijn biedt,
de rechte lijn O → A en verder niets

eerste zin

De eerste zin is de leugen. Zonder die leugen heeft het geen zin. De leugen dat het begint.

woensdag 23 januari 2019

girl with cigarette

I like very much people telling me about their childhood,
I love the idea of reading books,
The forbidden pleasures of Rock ‘n Roll,
Velvet Underground, or maybe Mozart Tony said,
Birkin, Jane, She put her head back on a pillow and stared, says Most of all
moulded apples I love, Schiller must have had a good deal,
gardens, dictionaries, a lead pencil, keep quiet, keep quiet, the noises around me,
aberrations, rogues, freaks, nosology, the head of,
hat and finger,
What’s the meaning of a nose? Others can’t tear themselves away from alcohol,
funny games on telly, knitting, Sometimes a banana with coffee is nice,
like moments I had with you,
I like something with roses in it, and the sands never rest,
The deafening wind of the desert,
Mountains fell in the sea,
Early zygotene and pachytene stages,
Birkin, Jane, Take off your shoes! The thought of being naked all day,
Put out your tongue! Japanese tourists eagerly clear up the mess,
executives, managers, directors, presidents, generals, politicians, narks, pigs,
oppressed love the oppressor and as we know cannot wait to follow the example,
eggs and bacon,
eggs and bacon,
eggs and bacon, toast and tea, fire, a bath, fire, a bath, fire, a bath,
and then to bed in the depths of the Amazon,

dinsdag 22 januari 2019

manier

je gaat als volgt te werk je laat de ander zijn zegje doen je staat voor alles open geeft gewicht aan het een zonder iets al te expliciet als noodzakelijk of verwerpelijk af te handelen je maakt gewichtloos wat over de klare lijn spoelt van de betekenis die het hebben moet maar wel zo dat niemand het merkt je bejegent plus waar plus hoort met min wat hinderlijk is twee en twee is vier wat hier niet aan beantwoordt raak je niet aan oppositie het wordt niet behandeld discussiepunten die de klare lijn van het beoogde doel ondermijnen schuif je door naar een werkgroepje van de gaten die je natuurlijk ook zelf wel ziet maak je een axioma van de vele irrelevante opmerkingen het et cetera voetnoten een wind addenda bij wat intussen toch al door de ander als onvermijdelijk ingeschat werd waar het om gaat is wat jij wil dus de ander laat je zijn zegje doen je staat voor alles open zolang de ander wil wat jij wil maar wel zo dat spreekt voor zich dat niemand het merkt plus waar een plus hoort gewichtloosheid waar de klare lijn bedonderd dreigt te worden een traag proces iets dat noodzakelijkerwijs traag iets dat stapvoets gebeuren moet zonder geweld zonder bruuske intonatie wat abrupt aangebracht wordt zou aan het denken kunnen zetten had protest kunnen uitlokken misschien wel het belangrijkste is dat wat je bereiken wil politiek correct verloopt ook alleen als zodanig ingeschat zou kunnen worden zodat niemand het gat merkt dat zich bovendien net zo goed ergens halverwege je hemdsmouw of lange onderbroek had kunnen bevinden politiek correct kortom om de dubbelheid van dat gat weg te stoppen elke afwijking getoetst geijkt gemodelleerd tot het past in het rijtje van je klare lijn of afgevoerd ongepast weg ermee naar het containerpark maar wel zo dat niemand het merkt tot zelfs de meest vastberaden onbenul zich voegt naar het eventueel nog niet helemaal als zodanig geformuleerde plan en na verloop van tijd de meest fanatieke voorstander van het twee is twee wordt of wat voor formule ook en in zijn gekoesterde bevlogenheid zelfs van jou geen tegenspraak zou dulden het nadeel van een ideologie van een theorie dat weet je net zo goed is de praktijk in praktijk is alles anders

waarneming

woorden rond langwerpig lineair driehoekig plat hol
vorm
herhaling van aantal hoeveelheden interpunctie lettergrepen verbuiging
met of zonder inhoud kleur voorkennis plek tijdstip handleiding
groen
nuttig of nutteloos
bedektbladig of bloot
geluid voortbrengend altijd soms
opaque transparant

maandag 21 januari 2019

maandag 1

Een meubelstuk, hoofdzakelijk bestaand uit een horizontaal blad dat op één of meer poten rust, om daarop wat te zetten, te leggen of daaraan wat te verrichten. Vier meubelstukken die aan bovenvermelde beschrijving beantwoorden, waaraan 2–3–2–2 zelfstandig optredende wezens, wat op mensen en op dieren van toepassing is, met het ondereind van de rug –het zitvlak– op een vlak waarop men zit rusten, en ook nog vijf te vermeerderen met één zelfstandig optredende wezens die vaak of lang aan de tapkast met het zitvlak op een vergelijkbaar maar zich ten opzichte van de vloer hoger bevindend vlak rusten.
Op het aan iets anders voorafgaande van het perceel op een hoek waar straten elkaar kruisen, op een hoger gelegen plaats dan de handelszaak bestaande in een winkel, de alleen zichtbaar of sterk sprekende omtrek van een zelfstandig optredend volwassen mens van het vrouwelijk geslacht, of zaak, met name zoals die zich tegen hemel had kunnen aftekenen, met zich ver in de richting naar boven uitstrekkende, in de hoogte verheffende wijze waarop haar groeit; en met het ondereind waarop men zit op een vlak rustend –vlak bij een omsluitend samenstel van vaste delen dat strakheid of stevigheid moet geven aan een voorwerp of tot grondslag moet dienen voor zijn verdere constructie. Rugzijde. Eén, twee tot drie lichtbronnen. Hierover is weinig tot niets bekend. Op straat aleotorisch een twee zelfstandig optredende wezens die wandelen, voor zover hij of zij wandelt, een wandeling, een voettochtje maakt, even de benen strekt; warme kleding voor in de winter; geen (fig.) middelen tot overbrenging van iets onstoffelijks. Een stem

zaterdag 19 januari 2019

zaterdag 2

een blanco Om te beginnen de bladzijden. Het schriftje dat open komt te liggen en blanco bladzijden toont en de notie dat alles met dat blanco samenvalt.
een slordige hoeveelheid aandachtspunten. Perec is er een van. Ik herinner me de eerste zin van Kosmos, ook die van Le passager de la nuit, niet die van La vie mode d'emploi;
& vroeg me af of Espèces d'espaces blanco begint, zoals ik het me herinner; het blanco van zo'n eerste [of tweede [of derde [of vierde witte bladzijde die in de cilinder van de schrijfmachine verdwijnt en er een tel later, al of niet met geschonden bovenrand, aan de voorzijde weer uitkomt;
terwijl ik soms al een idee heb van wat ik schrijven wil; bvb., wat ik onlangs in het schriftje noteerde, lo que no se dice– –Espèces d'espaces begint niet met een witte bladzijde; niet het exemplaar dat ik heb, waar iemand op de eerste bladzijde, voor de bladzijde die als French Page bekend kwam te staan, le 15 mars 1986 noteerde; daarna de ommezijde van die eerste bladzijde –& de inkt, vulpen vermoed ik, die door het papier heendrong; een introductie :  Collection L'espace critique dirigée par Paul Virilio; en, idd., de ommezijde hiervan evenmin blanco : de inkt, drukinkt, drong in de vezelstructuur van het overigens vooral aan de buitenranden geel geworden papier, waardoor je dun in het papier de bodem van de vorige bladzijde kan zien, ogenschijnlijk te verwaarlozen detail, onpeilbare diepte [à travers un dédale d'éléments –wat ook de French Page biedt : de titel centraal, min of meer 1/3 van de bovenrand verwijderd, exact zoals we het met de crox-uitgaven deden, en daaronder, in die onpeilbare diepte van het vergeelde papier, sporen van wat zich op de achterzijde van die bladzijde bevindt : een lijst met, DU MÊME AUTEUR, Les choses : Quel petit vélo à guidon chromé au fond de la cour?: Un homme qui dort, Et Cetera; en dan bladzijde 10, die bladzijde waarvan ik dacht dat ze als eerste en enige in het boek ipsofataliter blanco was, conditio sine qua non van het beoogde werk, & hier, terwijl ik me opeens niet herinneren kan of ik het me had kunnen herinneren, als afbeelding [fig. [resolutie –een verwijzing naar een kaart die in een tekst van Caroll zou figureren, Figure 1. Carte de l'océan (extrait de Lewis Caroll, La chasse au snark).; een witte, aan alle zijden met een lijn –dunne lijn– begrensde rechthoek; De tafel.

Ik neem plaats. Ik probeer niet op te vallen, gooi het schriftje open, heb geen aandachtspunten. Geen aandachtspunten behalve het schriftje dat open kwam te liggen. Aan de tafel waar ik terechtkwam zitten vier personen. Het ene stel bevindt zich aan de overkant van de tafel, een tafel waarop een grote hoeveelheid toebehoren uitgestald werd, kandelaars (van de soort die je zelf maakt door een kaars met het voetstuk in de teut van een fles ouweklare te plaatsen), twee bloempotten, een menukaart in een speciaal voor die menukaart gemaakte standaard, zout- en pepervaten, en zo nog wat dingen; het andere stel zit links van me. Ik vermijd oogcontact, kijk vluchtig om me heen naar wie er zo nog allemaal zit. De zaak zit afgeladen vol. Het is het eerste wat opvalt : op het personeel na en een robuuste jongen die voorin de zaak vlak naast de hoofdingang op een smal podium staat, de bassist van een groepje, hebben alle aanwezigen een zittende houding aangenomen, sommigen voorwaarts gebogen, met één of met beide ellebogen op de tafelrand, anderen achterover leunend of in een fysiek waarneembare curve naar partner of gesprekspartner. Het eerste wat opvalt: plusieurs dizaines, plusieurs centaines d'actions simultanées, [Perec, 18 oktober 1974] micro-événements dont chacun implique des postures, des actes moteurs, des dépenses [iets na het middaguur, op het terras waar hij die dag plaatsnam, des dépenses d'énergie spécifiques [het terras van Hôtel de la Marie] : discussions à deux, [andere notities in Tentative d'épuisement d'un lieu parisien hebben het terras van Tabac Saint-Sulpice, en ook hier] à deux, à trois, discussions à plusieurs : le mouvement des lèvres, les gestes, les mimiques expressives [ de klankband, het geroezemoes; hypnotisch. Behalve dat ene gesprek vlakbij, andere avond [een avond oktober 1974 : springmuizen uit Egypte en halfapen* roffelden over de zwarte paraplu die ik weet ik veel waar aangetroffen had [andere avond & exact zelfde klankband. Dat ene gesprek, vlakbij, vandaag, nu, dat ik min of meer woord voor woord volgen kan; registreren, als ik daar zin in heb; als ik op het kanaal afstem, de knop van het geroezemoes zo afstel dat alleen nog die frequentie doorkomt**. Of dat concert, andere avond, dat concert in Hot Club de Gand –& de extatische klankmassa die laat op de avond door de keet beukt, waarin na verloop van tijd alleen nog drum en trompet –in mindere mate het perpetuum mobile van de piano– hoorbaar blijven, het geluid van dwarsfluit en contrabas weggeraffeld in de lawine; een stortvloed van geluid waaruit je ze evenmin weg had kunnen denken; de contrabas en de dwarsfluit knippen en je had meteen gehoord dat de lawine een andere toon kreeg, hoorbaar, dat het ontbrak.

*W. G. Sebald: Waarschijnlijk waren het vleer- en springmuizen uit Egypte of uit de Gobiwoestijn, inheemse egels, oehoes en uilen, Australische buidelratten, boommarters, zevenslapers en halfapen die daar van de ene tak op de andere sprongen, [Austerlitz, blz. 6].
**Je aandacht richten op : uitsluiten van alles wat de focus belemmert. Schiller hield van de geur van rotte appels, herinner ik me in een of andere periodiek gelezen te hebben, die hij onder z'n schrijftafel verstopte; anderen steken de een na de andere sigaret op of drinken thee.