after

After you left the table for a considerable length of time.
Actually, she never came back.
You hit the table with a fierce blow of her head. Bizar
Bizar. She never mentioned any such incident.
Most of the landscape had been thrown away. After that
But they built another one, fairly identical to Wednesday forehead.
Yeah. But only after her name had been spelled Wex or something.
That disgusting habit of looking up your cell phone every few seconds.
Oh, sorry, sorry.
After that once more, for a considerable length of time.

26.5

Blootsvoets over het voetpad stappen. Een scooter schiet voorbij.
Long before looking smart was invented.

Een jonge, slanke, niet zo grote zwarte vrouw, wit topje, gefriseerd kapsel, tot de kuiten hangende, ruige jeansrok, smartphone. Zo over het zebrapad van A naar B evoluerend, zonder met wat anders dan het beeldscherm van de smartphone bezig te zijn.
Long before the evolution from A to B had been invented.

Omdat hij nu eenmaal niet luistert Zegt het twee huizen verwijderd op het zich daar bevindende terras zittende, luidruchtige meisje. Naar onze woorden Zegt ze. Naakte armen

indigoblauwe avondhemel
en een in de touwen hangende maan

Long before the Duux Whisper Flex 2 had been created.

Zou het luidruchtige meisje ook een luidruchtig gezicht hebben? Hebt ge al een dag in uw leven meegemaakt Roept ze. Dat ge . . . Maar Anna zei

En dan blijk jij weer gelijk te hebben met jouw neem-me-zoals-ik-ben. Is wat Anna zei. Brieven aan Anna, Robert Musil, bladzijde 9.

het perfecte decor voor een tongkus Maan schuift over de dakpannen van het Poolse huis.

De pwiet, raffelt het luidruchtige meisje, die de jury's regelt, die is tot volgende week op congé. uitroepteken

Achter het gordijn zou zich om te beginnen een stoel kunnen bevinden,

En die piwi moet dus fucking net nu op congé Roept ze.

en iemand die op die stoel plaatsnam.

Een kliederbocht over het kruispunt maken, remmen, afstappen, fiets parkeren, fiets op slot zetten, en dan traag over het voetpad onder de met Magritte geïnjecteerde sierperelaar naar het meest dichtbije terras stappen.
Een pilsje. Om af te koelen.

en ik kon me niet voorstellen Roept ze dat ik met zo iemand te maken zou hebben. En opeens zaten we
samen in de klas
samen in de klas
samen in de klas

Karmozijnrode rozen in dikke, geurloze trossen. Op het eerste van het Poolse huis een raam open. Het witte, semi-transparante gordijn houdt de muggen tegen. Je ligt op bed in die kamer, in dat gele licht waar Edison een patent op nam. Misschien lig je suf naar het plafond te kijken. Je masturbeert of vlooit door een smartphone. Wat ongeveer op hetzelfde neerkomt. Buiten het geroezemoes van honderd stemmen. Vlak bij van muggen die de kamer binnendringen. En hier je mooiste droom,

Long before a first artifice had been created.

x

before radio was invented

Before radio was invented,
Before horses were invented,
Before inches were invented,
Before the morning rain had rushed uphill,
Before South America was invented,
Before shoes and marketplaces had been created,
Before North Pole expeditions were invented,
Before eternity had been built,
Before women were invented,
Before color was invented,
Before glasses were invented,
Before killing with an axe was invented,
Before scaffolds were invented,
Before somewhere else had been conceived,
Before deadlines had been conceived,
Before dialectics of enlightment had been conceived,
Before you were invented,
Before your haircut was created,
Before sexual intercourse was invented,
Before burning books had been invented,
Before clothing was invented,
Before looking for traces had been invented,
Before rain was invented,
Before dices were invented,
Before your first night together was created,
Before anything else was invented,
Long before you became known as dinosaur,
Before you bought your first aftershave,
Is this your first poem, Sir?
Long before you spoke your final words

x

 

x

x

O vlakke, stille zee, rivier genoemd.
Waarachter zich nog meer O vlakke, stille zee uitstrekt, bos genoemd.
En kijk maar uit,
Zich daarachter uitstrekkend, vaak over het hoofd gezien, een hut,
Waar ik aan tafel zit,
tafel waarin je desgewenst
O vlakke, stille zee, zonder dat ik ingrijp, verdrinken kan.

habbekrats

Stoel die hoeveel personen heeft die er op plaatsgenomen hebben?
Lepel. Lepel, zeg je. Lepel die aan hoeveel maaltijden mee aanlag?
Schoenen, daar zeg je iets. Schoenen. Schoenen die hoeveel kilometer deden voor de hielnaad los kwam te zitten?
Kaars die hoe vaak gedoofd en weer aangestoken werd?
Appel, appel. Woord dat hoe vaak uitgesproken werd, herinner je je dat nog?
Schaduw die waar ook weer op z'n langst was? Handeling die, hoe vaak deed het zich voor, die hoeveel keer voor een habbekrats onderbroken werd?
Maanlicht dat in wat opgesloten zit? In wat voor omstandigheden tussen de boomtakken op het plein terechtkwam. En je droevig maakte, hoe vaak is dat gebeurd.
En een gedachte die na hoeveel seconden opeens spoorloos verdwenen was.
Hoe vaak je te laat doorhad dat het weemoed was die langskomen zou.
Dat je op tijd zag dat er een drol lag.
Hoe vaak miste je de trein en de aansluiting op het inzicht dat je er ook zelf naast zat.

bothrops atrox

Bothrops atrox. Gewone lanspuntslang, Fer-de-lance, Common Lancehead. Door Linneaus Coluber atrox genoemd. Comment Venemous! Etymologie Named after Latin atrox = hideous, savage. Zat onderaan een trap. Opgerold. Groen, schubbig. De trap was er een die van buiten naar binnen ging, niet ver van de plek, preciseert Audrey, waar ze zaten te eten.
Een Lachesis muta had ze twee keer. The Southern American Bushmaster. Nothing can compare to the rush of adrenaline hearing "Bushmaster!" shouted.
De eerste keer was ook onderaan een trap. De tweede keer, vertelt Audrey, net terug uit Peru waar ze stage liep, toen ze op kikkers joegen.

19.5

Er heeft zich zo'n uitbundige haardos voorgedaan dat je na verloop van enkele minuten? een week? een eeuw? vergeet dat ze mee aanzit.

This, Mister Friendly says, is the result. He smiles and points empty dishes.

In beide gevallen, optie x: het grote, langwerpige hoofd, optie y: kale schedel, kleine, doffe, geniepige blik, is het Nosferatu-complex onweerlegbaar duidelijk in de verschijningsvorm aanwezig.

Handgeklap. Het komt van boven, de goden amuseren zich, luisteren waarschijnlijk niet zo aandachtig, dolle pret.

Jelly black&white shoes. Jelly blackfish. Vraag van een 3-tenige luiaard, Ahum, dame, u daar, is er, ahum, euh, is er transparante tape? Om wat mee te doen, vraagt ze. DON'T WRITE BELOW THIS LINE Euh, ahum, welnu, het zit zo, 1 van m'n tenen is zoek en toevallig heb ik daarnet, vorige week of zo, als ik het goed heb, dit takje gevonden, dus, nu ja, u begrijpt.

Brouillon de lettre.

Je pense à toi, souvent
parfois je rentre dans un café, je m'assieds près de la porte,
je commande un café
Georges Perec, Espèces d'espaces

De ruggen van zij die tegen de ruit aangeleund zitten. Het donkere, vanop een afstand bekeken zo goed als zwarte drankje, ze tilt het glas op, tilt het voorzichtig tot liphoogte, het glas dat zich nu weer net als eerst op het horizontale vlak bevindt, zet het glas aan de lippen, voorzichtig hoor, niet je tong, het verhemelte al helemaal niet, ik kan je lippen zien, en drinkt, spaarzaam, een slokje. Ik bekijk je en dat blijf ik doen, hoe je het glas met het adembenemend donkere vocht tot vlak bij de amper geopende mond brengt, om het in de eeuwen die hierop volgen traag, elegant, belle-époque-achtig, weer op het tafelblad te plaatsen, bijna alsof het ontijdige verloop van al die eeuwen, als je het niet doet, in je schoot terechtkomen zal. Twee idioten op een elektrische fiets. De lege glazen op een terrastafel, waar ze al twee glaasjes hadden.

Wie zou er op deze bladzijde wonen . . . Van elke notitie een encyclopedisch naslagwerk maken.

Genoeg hebben aan je headphone. Ook je voetstappen verweg in een parallelle wereld.

Het metselwerk. Je handen. Het bierglas. Hoe je het in positie brengt, je houding, linksop, in die parallelle wereld, 1 hand, je linkerhand, tegen de volle onderrand van het bierglas, je rechterhand waarvan 1 vinger neerstreek op de gladde bovenrand van het ronde glas.

Met New York op je borstkas rondlopen.

Van Alexis weet je dat hij altijd met iets bezig is. Niet altijd is duidelijk met wat.

Iemand onder een wit regenscherm. Regen? Regent het? Lijnbus 5b, die sinds een onduidelijk maar te verifiëren aantal tijdseenheden zo goed als altijd dezelfde route heeft.
Het regent. Een net van grijswitte spatten valt over de matte, donkere glans van het asfalt.

It is so easy, hoor ik iemand zeggen, to influence people. Most people actually want to be manipulated. Or, are too stupid to catch what's going on.

Een regenjekker. De paraplu. Een auto op het smalle dek van een kleine vracht. Het natte wegdek. Gevinger. De personen achter het gordijn in de kamer op het gelijkvloers van een huis aan de andere wegzijde. Uit je mond spuit een grijzig blauwe walm. Het rechterbeen over een fietsstang heisen. Samen naar het beeldscherm van een smartphone kijken, de volière, je exotische wegwerpwereld. De plassen. Een lijnbus. Het huiveren van een takje bruidsluier. Een hoofddoek, net zo donker als het lange, donkere haar. Op lippen ter plaatse tippelende vingertoppen. Het vallen van de duisternis, ook in de plassen op het wegdek, waar niemand zit. Lijnbus 56, Sleidinge. Het zuigende gesis van het natte wegdek. De rode sjaal. Ze nemen het zebrapad, verwijderen zich, verliezen betekenis, verdwijnen.

Hoe vervelend: alles beter weten zonder dat te weten.

New York uittrekken. 's Nachts, te laat, net voor je in bed kruipt.

In de lichtkegel van een auto zie je opeens onweerlegbaar duidelijk, het regent. Hevig. In een oblonge plas, parallel aan de stoep, een wirwar van spatten en kringen. 4 objecten

ANYWHERE ANYTHING ANYONE ANY TIME

De regen is intussen zo zichtbaar dat de straat er zelf in uitgewrongen wordt. De Atlantische storing jaagt over het asfalt, alles stroomt.

En dan sterft het uit. Spatjes her en der als in een bijna-zwarte Portugese nacht. Op het terras veren personen overeind, personen van wie je je niet herinnert hoe ze heten. Handelingen die je een seconde nadat je er naar keek alweer vergeten bent. Veroordeeld tot nalatigheid.

De plas is tot rust gekomen.

untitled

60 x 43 x 32

18.5

Het tafelblad. De muur. De gordijnen. Het ronde zitvlak van een langpootstoel. De merknaam op het bierviltje. Een stoel. De worsten. Zeven. Zeven worsten. Een achterin het lokaal aan de muur geprikte tekening. Het schijnsel. De sticker op het deurpaneel en het idee dat het verboden is om de plek die zich achter dat deurpaneel bevindt te betreden. De bakstenen. Het met een punaise aan een plank vastzittend papiertje. De glimlach van het naaktmodel. Het brandblusapparaat. De vloer. Een zakje chips. De betaalmodule. Het logo. Een werelddeel. De onderbroek. Een aperol. De reflectie. Het profiel. Als het tot een lineaire weergave van haar gezicht beperkt gebleven was. De oorschelp. Een wang. De lippen. Het ruitmotief. De kaars is uit. Het plafond. Het zitvlak. De Z van Zabrinski Point. Labia Minorca. Gloeiende wangen. De lippen. Het dipje. De vingertoppen. Het schijnen. De verzinsels. Het piano spelen op een tafelrand. Captain Beefheart. Een doosje. Zomaar wat met je handen in het haar voor je uit zitten staren. Dat je ook, ook, die ene keer, dat je ook als jongen zwanger was, toen. Er hoefde niets te gebeuren om je met het verversen van stuifmeelkorrels aan het werk te hebben. De oorschelp. Op het bierviltje je prioriteiten uitstippelen. De kippen. Het huis. Wat schrijf je, vraagt iemand. Ritme. Ik fantaseer maar wat. Wat in me opkomt. Het veelvoud. Meer dan dat wat ik zie, minder dan dat wat ik gezien had kunnen hebben.

x

687