dag vijf : vaststellingen

In de zaal voorin, verduidelijkt Maarten later, kwam alles wat onder de noemer materialen valt. Omdat een moment van nuchtere overweging wenselijk bleek, werd alles opgesplitst onder (a) materiaal en (b) werk. Van wat onder (b) valt echter werd niet alles uit zaal a verwijderd, en best veel eindigde als digitaal bestand, de foto's die Zeli nam, Elise die Clara filmde, Detlef die de in situ ingrepen van Elise fotografeerde, Sofie die filmde hoe zij en Maarten het in de offside begonnen traject in de zaal voorin aanbrachten, Detlef die een sound performance filmde en tal van andere ingrepen.
Er kwam een grondplan:

en het prieeltje van de buren, waar Clara gedurende vier dagen mee bezig was, kwam in de corridor waar geen spoor meer is van de activiteiten die er sinds maandag plaatsvonden.

klote interview #1 Gill

Klein, piepklein, onzinnig en volstrekt overbodig interview. Slachtoffer: Gill. Van Meesterklas Luca. Die met Arthur, mijn vriend, heeft echt een mooie naam antwoordt op een vraag die ik me, twee dagen na het interview, niet herinneren kan.
'Huisdier?' vraag ik. Nee, zegt ze. Waar ze aan toevoegt dat haar moeder een Fox-Terrier heeft, net zo'n hond als de hond van Kuifje, preciseert ze, die Parbo heet, wat van Paramaribo afgeleid werd.
De leukste reisbestemming was New York, eind vorige zomer.(1)
'... schrijver?' vraag ik. Of ze een favoriete schrijver heeft. Nee, zegt ze, ze is niet zo'n leeswonder. Tot zij zich opeens herinnert iets van Perec gelezen te hebben. Iets van Perec, mompel ik.(2) Met dat appartement, zegt ze. La vie mode d'emploi, het leven een gebruiksaanwijzing, vul ik aan. Ja, dat boek bedoelt ze. En wat, vervolg ik, is het meest walgelijke voedsel dat ze ooit te vreten kreeg. Hutsepot. Gill heeft er niet over na te denken. Hutsepot.(3) Het liefst eet ze simpele pasta's. Italiaanse keuken. Niet de alom als studentenvreten bekend staande spaghetti bolognaise maar met kleinigheden op smaak gebrachte pasta, kappertjes, ansjovis, avocado, zeevruchten, een reepje zalm. En bananen natuurlijk, zegt ze. Ze is gek op banaan.

1. Clara merkt op dat haar favoriete reisbestemming Tokyo is, waar ze haar jeugd doorbracht.
2. Niets, antwoordde Herr On lakoniek, toen hem gevraagd werd wat hij van Perec gelezen had, nadat hij met de eindejaarsvraagjes bij het gebruikelijke Beste gelezen Alles van Perec ingevoegd had. Niet hij maar iemand anders had alles of bijna alles van Perec en dat leek hem voldoende reden om daar zelf mee uit te pakken.
3. Clara daarentegen vindt hutsepot net heel erg lekker. Ik ook trouwens. Behalve het varkenspootje.

dag vier : Zeli tapes

dag vier : mindmap

boven: even samenzitten en de stand van zaken bespreken, vlnr en clockwise: Stanley, Zeli, Maarten, Detlef, Tristan, Gill, Mathias, Sofie, Maarten. Elise, Diederick en Clara ontbreken. Maarten & Maarten, oudstudenten, begeleiden het improvisatieproject.

Maarten: - - - schrik om stil te vallen? Gill: nee. Stanley (aarzelt heel even): - - - ja. Maarten: - - - verloren zitten in teveel mogelijkheden? Maarten (vraagt, nuanceert): misschien moet het doelgerichter, nog meer afspreken en tot onderlinge acties komen? resultaatgerichter denken? expositie? Zou het lukken om op een of andere manier concreter te werken? Stanley (neemt het voortouw): - - - begrenzing? Maarten (suggestie): van alles wat intussen gebeurde twee drie dingen uitfilteren. Iemand: waar stopt het?
Stanley (denkt luidop, poneert): werken in relatie tot de ruimte, een plattegrond van de ruimte als uitgangspunt nemen, een plattegrond waarop aangeduid kan worden wat er de hele tijd verandert. Maarten (conclusief): kortom, gerichter werken. Vertrokken vanuit improvisatie hebben we nu het moment om geleidelijk aan systematischer te werken en tot een partituur te komen. Vraagt zich af: zodat iemand anders quasi exact hetzelfde zou kunnen doen?
Leitmotiv: de improvisaties kunnen tot een ontdekking leiden. Maarten formuleert het idee om met z'n allen samen een wandeling te maken en wat intussen gebeurde te analyseren.
Er is tot nu toe, merk ik op, geen gebruik gemaakt van de kubusruimte. Maarten voegt de kubusruimte aan de planning toe.
Ik zou het jammer vinden, merkt Gill op, als geraakt wordt aan de tekeningen die ik gisteren met Stanley maakte. Dat Detlef daar iets mee zou doen bedoelt ze, vermoed ik.
Maarten: Waar plaatsen we wat af is? Nemen we het apart, wordt het uit het project verwijderd, in een aparte zaal ondergebracht? Gill merkt op dat ze dat straks tijdens de wandeling kunnen bekijken.
Stanley schiet uit z'n sloffen: er moet iets gebeuren in de zaal achterin, daar is het voorlopig afgelopen.

foto onder: zaal voorin

dag vier: Sofie

dag vier : Detlef à la carte

dag vier : vaststellingen

boven: Detlef heeft de corridor ingepalmd met wat je een vloerimprovisatie zou kunnen noemen.
onder: Tristan waagt zich aan een portret van Mathias, waarvoor hij een foto gebruikt die zich op z'n laptop bevindt.

boven: Zeli had tape te gebruiken om de barstoelen op deze manier samen te krijgen

boven: en bracht prints van de acties van gisteren samen op een tussenwand.
onder: Werk van Gill en Stanley.

boven: Clara is in de videoruimte bezig.
onder: De mindmaptafel is uiteengehaald in drie stukken. Hierover had Maarten gezegd dat de tafel zo is gebouwd dat hij desgewenst in acht stukken uit elkaar gehaald kan worden.

boven: Een actie van Detlef.
onder: Gill, gisteren vooral in de videoruimte actief, focust op een reeks houtskooltekeningen.

boven: Tristan
onder: en Sofie. Sofie heeft haar actieterrein verplaatst van de offside naar een van de zalen voorin.

dag drie : diversen

Dit is het speelgoed van Zeli.
Dit is de speelhoek van Gill.

Dit is het speelgoed van Gill.
Dit is de speelhoek van Zeli.

Met wat speelt Mathias? Mathias speelt met verf. Met spuitbusverf.
Met wat speelt Zeli? Hamers. Zeli speelt met bezems en hamers.

Met hamers en bezems en met een emmer.

Wat Tristan doet. En
wat Gill doet. En En

En Detlef.

Wat Detlef deed? Detlef 'Godzoro'. Dit is wat Detlef deed.

Sofie hamert.
Detlef hurkt.

dag drie : het spuitbusexperiment van mathias