687

"What kind of bird are you?"

Geert Clarisse

& Aäron Quackelbeen
opening donderdag 14 mei

19u

14/5 tot 24/5
vrij zat zon van 14u - 18u

lost in translation

Remake van. Japanse toeristen. Twee stuks. Man met langwerpig hoofd. Vrouw die schichtig wegkijkt als het haar kant uitgaat. Inspecteren wat het huis biedt, gewapend met looptelefoon. Engels spreken ze niet. Dus Chinezen misschien. Na aanslepend onderzoek komen ze tot volgende conclusie: First. Meta-pauze. One. Wat ze niet doorhebben, ze zitten in een waterverf van Spilliaert. Ronde lampen in een eindeloze carambole van om elkaar heen draaiende weerspiegelingen. De dame komt voorzichtig overeind, zoekt een toiletruimte en belandt op straat. Chinezen kakken op straat. De ander, het langwerpige hoofd waar een adamsappel en een bril aan vastzitten, slurpt een portie snot in of naar z'n buis van Eustachius. Doet dit ook met een sliert spaghetti, andere kant op, het keelgat. Beiden hebben in extremis een bord spaghetti besteld, van wat nog op de menukaart stond begrepen ze geen snars, en nemen de tussen hun lippen vandaan hangende slierten slurpend tot zich. Het langwerpige hoofd gaat lekker wat tolofenen en doet dat sierlijk, met sympathiek op en neer wippende vingertoppen, terwijl de dame in wat zij voorgeschoteld kreeg zit te roeren. Begint de saus uit te smeren over z'n kin. Zuigt min of meer tegelijk nog wat snot met zuinige, beleefde trekjes tot helemaal bovenin z'n buis van Eustachius. Weet natuurlijk dat hij desgewenst het papieren servet als zakdoek gebruiken kan. Of zou dat niet weten? Heeft in de smiezen dat hij bestudeerd wordt. Zakt kauwend weg in iets wat op een meditatieve houding lijkt. Nette mensen. Niets op aan te merken. O my god, wat heb ik gezegd. Hij herpakt zich, begint nu ook zelf in de spaghetti te roeren, snuit z'n neus in het papieren servet en veegt er nogmaals z'n mond mee af. Drinkt een slokje thee. Veert overeind. Ook hij heeft behoeften. Zij, is het nieuwe wereldbeeld, tolofeent. Op elk moment alles wat je niet nodig had binnen handbereik. Na afloop krijgen ze elk een snoepje.

instructions for a visit

Instructions for a visit. Toonmoment tekenkunst grafiek Luca, 3d bachelor. Erin Woo, Inèz Penne, Janne, Jules Roels, Morgan Verelst, Simon De Clercq, Suze Lannoo, Tippi Reniers, Veronica Losonczi, Ziba Jafari.
Boven : Simon. Grotendeels in situ getekend verslag van de barruimte.
Onder : Instructies.

Boven : Jules aan de slag. Ziba Poseert.
Onder : Ziba.

Onder : Jules aan de slag. Ziba poseert.

instructions for a visit

foto : Veronica Losonczi

5.5

l'heure : sept heures du soir
la date : 15 mai 1973
le temps : beau fixe
Noter ce que l'on voit. Ce qui se passe de notable. Sait-on voir ce qui est notable? Y a-t-il quelque chose qui nous frappe?
Rien ne nous frappe. Nous ne savons pas voir.
Georges Perec, Espèces d'espaces

Geen tram. Schrappen van, de olifant, het resusaapje, wolkenkrabbers, blauwe hemel, Georges Perec. Geen antilopes. Een grappig busje. Babbelende meisjes. Weinig animo in en aan het met graffiti bekladde frietkot. Een stadsduif waagt zich tot vlak bij het terras. Voorbijgangers van en naar het station. Een fietser. Met valhelm. Naakte benen. Bomen. Wat zijn ze groot geworden, die benen. Besluiteloosheid. Er zijn best wat bejaarden in omloop. Ik vergat de locatie mee te delen, een terras op wandelafstand van het Sint-Pietersstation, en het tijdstip, namiddag, halfdrie. Bewolkt. En wat zijn ze groen intussen, die bomen. Een passante met een koffertje op wielen. Smartfoont. Nog meer van dat ik doe maar iets gedoe. Eén van de meisjes (zitten naast me, belendend tafeltje ter linkerzijde), één van de meisjes zegt: Dit is echt traumatizing, zegt ze. 'Doe met deze informatie wat je wil, maar, Een feestelijk uitgedoste dame, vogue-type, bijna looppas, in een hurry, smartfoont. Iemand met een loopneus zit achter haar aan. Fietsers. 'Iets,' zegt een van de meisjes, 'iets wat er niet was . . ., en het gebeurt.' Man met wandelstok, blauwe regenjas, stapvoets, kijkt om naar de vitrines van een boekhandel, een fluwelen pantalon kleur donker notenhout. Personen zonder haast te maken op weg naar het station. Een groepje bejaarden. Van fiets stappende blondine met witte headphone. Een half opengemaakte banaan. Koffie. Jonge vrouw met bekertje. De dame die een banaan oppeuzelde, kijkt heel even naar me om. Iemand neemt in een hurry plaats op de stoel ter rechterzijde, en haalt meteen een smartphone boven. Aan de overzijde van het wegdek een fietser met een gitaar op z'n rug. Iemand in een rolstoel. Stadwaarts een geelgroene paraplu. Tot achterwerk reikende dreadlocks, massief als een stronk. Doorstappen omdat je met een tijdstip zit. Een koelwagen. Een zwaarlijvige dame, stevige fiets, rode, bolle wangen, valhelm. Of zonder tijdstip. Op automatische piloot. Een autocar met het opschrift: Reizen met liefde voor uw wereld. Blijf dan thuis. Godverdomme. De hand van je partner aanraken. Je met een schommelende doos uit de voeten maken. Gearmd richting stationsplein over het voetpad stappen. Het gepuf van een lijnbus. De meisjes hebben het over vrouwonvriendelijke uitspraken. Drie zwarten. Bewolkte hemel. Headphones. Een ietwat breed uitgevallen manspersoon, blauwe pet, korte mantel, rode kop, luidkeels: 'Hallo -! Hallo -! Comment ça va, les petits enculés, enculés de merde -!' Staat met z'n armen te zwaaien. Geen reactie. Richt zich tot iedereen op en naast het terras, herhaalt wat hij te zeggen had, iedereen en tegelijk niemand in het bijzonder, en dan nog een keer, tot hij zich opeens midden een groep scholieren bevindt. Een sliert scholieren. Ze vinden het voorval best amusant. Nog meer scholieren, meisjes, tieners in uniform. Zakdoekje leggen, niemand zeggen. Dames van ontwikkelde leeftijd in beige kostuums. Drie jongens en daarvan twee, bloedserieus, met een donkerrode roos in een speciaal voor die donkerrode roos ontworpen verpakking. Iemand met een bokaal appelmoes. Vlakbij het raam van een kamer op de derde verdieping van een gebouw aan de verste overzijde van het wegdek een fluogele regenjekker.

maandag

4.5

Travaux pratiques.

Observer la rue, de temps en temps, peut-être avec un souci un peu systématique.
S'appliquer. Prendre son temps.
Noter le lieu : la terrasse ( )
Georges Perec, Espèces d'espaces

het terras van een café vlakbij de sint-michielshelling
het tijdstip : halfzeven, avond

Dame met hoedje (Jamaica? Congo? Mozambique? Brooklyn? Ghana?) een rieten zomerhoedje, rond rond rond.
Valhelm op scooter. Valhelm met personeel. Een blasfemisch blauwe auto met random nietsnut aan het stuur. Zwarte hand- en schoudertassen, smartphones.

Over straat wandelen (lopen? stappen? stromen?) zonder aandacht voor wat anders dan die smartphone.

Je rechterhand op anderhalve decimeter onder het verchroomde handvat van een paraplu. Schommelen.

De zwarte bolleboos op een zwarte fiets. Reistassen op wieltjes.

Twee uitgemergelde jappen, naar adem happend, gedisciplineerd, met smartphone, half tussen staan en zitten over het voetpad strompelend. strom. pe. len.

Geen onderbroeken.

2 trams, de tram links- en de tram rechtsop.

Iemand met een stadsplannetje waarop, vanop afstand waargenomen, helemaal niets te zien is. Het blanco. De eerste en laatste van alle beschikbare ruimtes.

Toeristen in een, ik tel, in een lang uitgerokken, zich sleepvoetend voortbewegende karavaan. Met z'n achtentwintig zijn ze.

De formule-1-fiets. Een vergissing van die Martinelli. Snelheid is voor booswichten. De traag uitgevoerde is vaak een meer aangename verplaatsing.

Twee jonge zwarten, een vrolijke in sportieve en eigentijdse feestdis uitgedoste jongen, en een corpulent, sleepvoetend meisje.
Met bedrading: een catwalkdame. Oortjes. Robotica. Nog zo iemand. Een bekertje met koffie, cola of thee, een smartphone, de rugzak.

Wat een boek had kunnen zijn, een boek godverdomme, is de reisgids.

Koptelefoongeneratie. Op beide oortjes in een parallelle wereld. Als ik om me heen kijk, en waar ik ook kijk: parallelle werelden.
Een lange, magere (uitgemergelde?) punk. Zestiger. Witte haardos, zwarte kleding, stevig doorstappend.

Iemand met een bekertje gif van McDonalds. Uiteenvallen.

Drie jankende honden stormen in razende vaart over de Sint-Michielshelling richting Poel.

Een camionette draait de Sint-Michielshelling op. Pierino houdt het voor bekeken. De auto heeft een rosharige jongedame aan het stuur.

Smartphone-aapjes. Vier poten, een pet, soms een beetje een domme kop, geen staart, hersenloos. Wat de smartphone verklaart, die ze dus echt wel nodig hebben.
Smartphone altijd bij de hand? Ja mijnheer. Goed zo, meisje. Je zou wat kunnen missen. Het heertje dalend dat bijna tegen je aanbotst.

Rode hakken, blote enkels, elegante slowmotion catwalk.

uiteenvallen. Het is niet duidelijk of de hemel bewolkt is of gewoon simpelweg grijs. Een tik tegen de hersenpan en hop, blauwe hemel.

12b gaat naar Oostakker Dorp.

Iemand, een man in sportief modieuze outfit, vijftiger, kleurrijk schoeisel, neemt een foto. Een foto van, Van de bushalte. Het terras, een uithoek, de fietsen die zich aan de achterkant van de bushalte bevinden, een kerk, een fastfoodkeet.

Iemand met een roodpaarse hoofddoek. Egyptian violet.

Mobiele straatvegerij.

Lijnbus 11 in oostelijke, 10 in westelijke richting. Het hondje. 2 witte, 2 zwarte pootjes.

Lijnbus 10 in oostelijke, 11 in westelijke richting.

Wandelen. Halt houden. Om je heen kijken. De smartphone niet uit het oog verliezen. Over een steile stoeprand stappen.

2.5

En dan gaat het dus toch regenen, hoewel de autoriteiten het verboden hebben.

Wat de waterhoenen, grootgrondbezitters van het stroomgebied, niet beheren, waar ze evenmin aandacht voor hebben, is de reflecties op het water. Die zijn van niemand. Iets op de grens van het is er en het is er niet. Geen volume. Niets moleculair.

Iemand die uren aan een stuk, dagen naeen, wekenlang, alleen maar over zichzelf praat, is daar een woord voor?

De waterhoenen hebben, meen ik, een gezellig optrekje verworven. Spotgoedkoop.
Hoog boven het gesteente vliegt een meeuw dwars door de huisraad.

Toerisme, een bootje herleid tot een schuit propvol bezienswaardigheden. Het zit inderdaad ook de hele tijd door zichzelf te fotograferen.

Stel je het volgende voor: een vrouw van wie alleen de tieten echt zijn, al het overige fake. Zoals de dodo die ze in het Afrikamuseum hadden.

'Ik heb wel een geschiedenis met haar,' geeft de veelprater toe, na vijf dagen aan een stuk door alleen maar over zichzelf gepraat te hebben.
Later, diezelfde avond, begon hij toch weer over zichzelf, zonder te weten waarover hij het had.

En dan gaat het dus toch regenen.

1115.2

Your Product My Priority
olieverf potlood 58 x 71 (2026)

28.4

Nee nee nee, niet van mijn nagels, zegt ze.
Een hamer.
Vijf tellen. Een tot vijf. Dan een korte pauze en daarna nog twee tellen, zachter.
Het geluid van een boormachine.
Van een auto.
Opnieuw die boormachine. Een hamer, zachter. Het aantal slagen varieert. Soms tien dozijn na elkaar. Tempo. Strak. Loeiharde muur. Stemmen, ver, in een Dante-achtige diepte.
Weer die boormachine. Gehamer. Het houdt niet op. De stemmen. Het fluiten van één of van meerdere vogels.
En die boormachine. Het geloei van een combi. Dan, bijna alsof het hier aan tafel gebeurt, iets als het geluid van een schaar. Weer die stemmen en het gebrom van een motor. Iemand verplaatst een stoel
Het fluiten van één of van meerdere vogels.
Die boormachine weer. Luid. Dichtbij. En nog een boormachine, verweg maar net zo luid, als een echo van de boormachine dichtbij.
Iemand tast in een doosje waarin zich spijkers zouden bevinden. Of pluggen misschien. Wrijft met de blote hand over een voorwerp. Vogels. De duiven op het dak. Gefluit van één of van meerdere vogels.
Dan weer dat elektrische gezeur. Wind.

kamer

In de kamer op het eerste, overkant straat, is licht, gelig licht. Vlak bij de ruit schaduwen van voorwerpen die zich op het raamkozijn bevinden. maar in de kamer, partieel zichtbaar, niemand. Geen andere schaduwen. Geen beweging.

De jongen zegt, Ik ben gebaseerd op Caravaggio.
Dit geeft nieuwe inzichten. Probeer je iemand voor te stellen die in gedachten verzonken naar z'n smartphone zit te staren.
Naar schaduwen van voorwerpen op het raamkozijn.

Aan de tafel in die andere kamer, die in essentie niet afwijkt van de tafel waaraan ik zit, komt het gesprek op Caravaggio. De jongens werken aan een script. Vragen zich af of ze iemand in een auto of iemand op een brommer willen.

Moet er iets gezegd worden, vragen ze zich af.

x

Probeer het eens.
- Wat . . . ?
Ik ben je product.
- (lacht)
Is dat te verdedigen?
Serieus.
Na x aantal immateriële affecties val je door de mand.
Ik . . . 
Dan kom je naast me zitten en je trekt aan het touwtje.
- Ik heb geen zin om dat te doen.
Hoe krijgen we 't voor elkaar dat je het wel ziet zitten. Gewoon dit,
punt
dat je het wel ziet zitten. Is er een methode om . . .
- Luister je nou even?
Hoe is het met ons kind.
- Ik heb het niet standaard.
Ga je tegen de werkelijkheid in? Jammer. Jammer. Vind ik jammer.
- Ze zijn heel erg moeilijk te maken.
Dat is helemaal niet . . .  O . . . Kijk eens . . .
Daar is die persoon die in het landschap liep.

JORN

punk & judy JORN
is bob van de putte en dieter vanfleteren
derde van drie vertoningen

big man

Big man puts a cup of coffee on the table.
Very careful.
Not to spoil any of it on the table.
Very very careful.
Big man has a smartphone.
As most people do.
Careful. Careful.
Studies the screen of the thing he got in his big leftfoot.
Enlightment.
He gets to the cup of coffee.
Takes it with his big left hand. As big as the other. Touches the screen of the thing.
Takes it with swift, delicate touches.
A woman enters the room.
Apart from her skin and hair she's entirely black.
The big guy gets up. They touch and kiss each other, walk out.

A young man, the man without a name, reads a book.
Some time ago, a couple of days ago, I watched him in a local art house telling stories to people in front of one of the paintings.

A black man in slick trousers enters, white socks, heavy shoes, his smart as a gun righthanded, and orders a beer.
Later he sits in front of a silver-topped laptop.

The girl with nice little red shoes shifts her mouth to a more or less identical color. Unknown, nameless people walk on both sides of the abyss.
Somewhere halfway the intersection nothing happens. Two people look at each other and keep on walking.
At the bottom of an uncertain moment.

One more laptop poops up.

I take to the newspaper. The blue fades. A street in delicate nightware.

x

Vraag. Moet ge nog iets hebben?
Antwoord. Een oorvijg, papa.
Antwoord. Oké. Goed. (zucht) Ik zal u een oorvijg geven.

Niet aanraken! Opeten. Alles opeten. Moment moment. Eerst groepsfoto. Niets aanraken. Alles opeten. 
Er geen zin in hebben en het toch doen. Lach, schelvis, lach. Niet zo behoedzaam, jongen. Iets bedenken, bijvoorbeeld : iets waar ge aan twijfelt, maar niet preciseren wat het is. Doen alsof het niet bestaat. Niet met zekerheid kunnen zeggen wat het is.

Vraag. Maar ge zijt gij toch gedoctoreerd.
Antwoord. Op drek, papa.
Vraag. Op wat?
Antwoord. Op drek, papa.

Ze zijn met z'n tweeën, de persoon zichtbaar en de persoon niet gezien.
Met z'n tweeën zijn ze, de persoon onaantastbaar en de persoon kapot.
Zo alomtegenwoordig zichtbaar en samen dat niemand het ziet.

i cant (remember)

I often couldn't remember the name of the Frenchman who ate an airplane.
Now I can't forget it.

14 april

'I must make myself correct Gibbon & send today,' noteert Woolf in haar dagboek op 14 april 1937.
Het staat in het vijfde volume (The Diary of Virginia Woolf, Volume 5, Penguin Books, 1984) op bladzijde 79.
'But after those months of correction, correction almost makes me cry out in agony,' schrijft ze. Als ik niet wist waar ik me bevind, had ik me in Valencia of Brussel kunnen bevinden, in een restaurant waar ik nooit eerder voet aan de grond zette.
Vijf dagen na het plaatsen van de bestelling komt een sympathieke jongedame vragen of ik het biertje al heb gehad.

i cant (remember)

I can't remember the first word I heard.
I can't remember the first word I said.
I can't remember the first word I wrote.
I can't remember the first phrase I deleted.
I don't remember the words that I for one or other reason can't remember.
I can't remember what I did at half past two in the afternoon on February 2nd last year.
I don't remember when I saw a seagull for the very first time.
When I first saw Birds, I can't remember when.
I do remember that it was my first Hitchcock experience.
I must have read some phrases of Je me souviens twice or thrice. I can't remember which ones.
I don't remember the longest, but I do remember the shortest poem I wrote.
'Ah!' said Oshin, when I told her about it.
I don't remember if André Brasseur performed in La Palma.
I don't remember the first vinyl I bought.
I do remember the first I can't remember I wrote, a decade ago, which is
I can't remember how I got out of my mother.

kachel

Wat doen die mensen op straat? Zouden ze niet beter thuis voor de kachel zitten.
Wat doet die kachel op straat?
Wat moet die auto met een kachel?
Wat doet die schaduw midden het kruispunt?
Waant het voorval zich in een film van Orson Welles misschien.
Midden het kruispunt, een schaduw, wat moet dat daar!
Een auto met een kachel? Wat doet die kachel op straat!
En die mensen, dat ze thuis voor de kachel zitten!
Maar dan krijgen ze kinderen.
Verdwaald in een Rorschachtest.
En die kinderen hakken ze aan stukken, tot ze de uitgang vinden.

i cant (remember)

I can't remember when I bought I remember, the Terry & Bellos translation of Je me souviens, or where I bought it, but I do remember that I read I remember Lumumba, just a couple of minutes ago. It's on page 83 of above-mentioned edition.

10 april

Zo. Daar zit je dan. Arsehole. Zei ik. De blauwe stylo had zich in een pot yoghurt verstopt, die helemaal achterin de koelkast stond. Wat me te binnen schoot
Ik had ook Elsschot in de koelkast zitten. Kijk maar. En had van alle aanwezigen om te beginnen die met een smartphone in de oven geplaatst.
He! lekker! jongens en meisjes! brulden ze van het lachen, Mama Kaka heeft gekookt! Ze brulden het huis omver, dat boven Krajcirstvo uiteenspatte.
Fietsers aan het stuur van een auto. Een basketteam, als je ons zo allemaal samen zag zitten. Piet had het rioolputje nog op z'n kale kop.
De muziek suggereerde een circustent met zebra's, clowns en olifanten. Aan een naburige tafel trok het schaakbord aan de noodrem.

7.4

Trage bewegingen. Met indigo ingekleurd verhemelte. Kale schedels, een blote buik, geen bovenkleding. Dikke trossen blauwregen. 56 en 5a doen Gent Zuid. Smartphone-addicts op het voetpad. Een lege fles. Iemand, een toeriste, zeult met een rugzak, ziet er dik ongelukkig uit, zwarte headphone, no interaction with anything else whatsoever. Iemand stapt diagonaal over een nabijgelegen kruispunt en neemt plaats op een bordes in de schaduw van een met groen zeildoek behangen stelling. Een zat kanon, paarsrode kop, blasfemisch idiote gelaatsuitdrukking, dobbert aan de straatrand, probeert hier en daar wat los te krijgen. Ik ben wel bezet he, roept ze. Niemand voelt zich aangesproken. Dus alsof ze de toiletpot van die ander is. Naar de bushalte hollen.

x

the bleeding head
singing
Always measure the space between knife and fork.
to be far away
from everything
Next to you on the table in between knife and fork.
a door
opened and I saw you
naked You were naked. figs
Figs fell from you smile.
ah how much cooler right now

 

4.4

Vraag. Was het ontploffen van de Krakatau (a) aan Munch, of aan (b) Van Gogh te wijten.

Mensen ontmoeten elkaar, eten broodjes, ze babbelen, lachen, praten luidkeels, er is muziek en ze zijn blij, ontwikkelen genegenheid voor elkaar, de genegenheid die je voelt voor de andere ter dood veroordeelden. Alsof ze het zelf uitgevonden hebben, zo blij.

Permanent voor zichzelf op de loop. Dus hoe had je hen kunnen bijbenen, als ze het zelf niet kunnen.

Dit gevoel gaat nooit weg, het is wild, ritmisch, het is wild en ritmisch, het gaat wild te keer, ritmisch, onstuimig, extatisch, bravour, om te dansen is het, om wild buiten jezelf te keer te gaan, het tuimelt, cirkelt, het gaat op elk moment twee kanten uit, zo wild is het. Ook in haar meest belezen momenten, zegt ze, alsof ze het zelf uitgevonden heeft.

1120

1120 I can't remember
olieverf potlood 57 x 65 (2026)

model

'het zal wat tijd nemen voor ik ontdooid ben,' zei het naaktmodel toen ze haar na een pose van ongeveer 30 minuten vroegen om een andere pose aan te nemen.
'Ik weet niet,' zei ze, 'of het lukt om een andere pose aan te nemen. Ik zou liever zien dat jullie geen aandacht aan me schenken.' 

x

Huidskleur en blote rug, erotisch. Het bleke licht evenwel van smartphone op neusbeen en wangen maakt haar een stuk minder aantrekkelijk.
Het heen en weer schommelen van het hoofd, een complicatie. Zit het los? Is dat nagekeken?
Een gebaar dat aan het offer voorafgaat -zit de stoel waarop je plaatsnam gemakkelijk of niet?
Het offer: de oogleden, het neusbeen, een haarstreng, de mond, de aanbidding van het samenvallen van vorm en schaduw, van de leestekens en het blote oog. Aan iets denken.
Er aan moeten denken. Zou je haar willen vragen of ze het ook in Viëtnam maken? Het einde van die zin. Van elke zin. De machines die je verzon. De schaduwen waar je aan vasthield. Die oogopslag voor ze de ander omarmt, iemand die naast haar plaatsnam, en tijdens die omarming: oogleden en armen die zich om dat andere sluiten, het afbakenen, ogen die die ander vloeibaar maken, stemmen met een onderhuids stroomgebied, samenvloeiingen telkens ze aangeraakt wordt.

foto

Ze maken een foto van de blote maaltijd, een steak au poivre, voor de steak poivre in het keelgat verdwijnt.
Koelbloedig een foto van het naakte vlees. Geen foto evenwel, later, van hoe datzelfde stukje vlees,
na het ingewikkelde proces van de verteringssappen, uit de aarsopening in een bijna exact op dat witte bord van hotelporselein gelijkende wc-pot terechtkomt,
een glibberige drol, en er, anale couscous, opnieuw bijzonder smakelijk uitziet, zo overheerlijk verrukkelijk lang en dik dat je er niet durft aan te beginnen.

i agree

YES

yes yes yes i agree
yes yes yes i am with you
i follow i follow
yes yes of course i got the message
this is special
yes yes yes very special
of course i agree
no no no please go away
yes yes yes of course it does
of course i agree on that too
yes yes yes of course
of course i totally agree
anyway it doesn't matter
please go away

garlic

Where is the fridge. We don't have a fridge.
Where's the cooler. We don't have a cooler.
Where's the table. The table. We don't have a table.
Where's a mirror. We don't have a mirror.
Coffee. A cup of coffee. I want a cup of coffee.
Where's the kitchen. There's no coffee. We don't have a kitchen.
Where's the landlord. We don't have any.
Where's the president. We don't need one.
The Russian translator. We don't need one.
Where's your dignity. We don't have any.
Where's the philosopher. Your logic. Einstein. Who's Einstein.
Instable isotrophes. Isotrophe 235. We don't have Einstein.
Where's the grammar. A solution. Immediate.
We don't have immediate solutions. There's no grammar for that sort of thing.
Hope. We don't have any hopes. No need for that.
Knowledge. Limited is our knowledge of time and space.
Look out of the window, where's our landscapes.
A ballroom? No need for that. Where's the cook? Gone.
Garlic. I want garlic on my dressing. Oh Oh. Garlic. We don't have garlic.
Where's the garlic. Oh. Oh. Garlic. We don't have garlic.
I insist on garlic on my dressing. Oh. Oh. Garlic. We don't have garlic.
Great. Right. Where's the grocery store. There's no grocery store down here.
Sorry for that. We don't have anything.

x

I came from nowhere.
I saw nothing.
I got nowhere.
Now I'm here. And where is that. Is it far?
 

half a person

Half a person making love to the other half.

She says, I spent my life studying Einstein.
But is/n/t Einstein a technical error, he says.

Ours, she says, is a very conservative faculty.

26 februari

Uit wat had je afgeleid kunnen hebben dat een kanarie zich gediscrimineerd voelt.
Een olifant. Dat
Dat een olifant.
Dat een ijsvogel.
Dat een idioot zich gediscrimineerd gevoeld had kunnen hebben.
De tuinkabouter.
Een politieke agenda.
Dat een clown Dat een rups.
Hoe vooruitstrevend conservatief moet je zijn voor het achterlijk wordt.

alfabet

x
ambitie Iemand die kunstenaar wil doen.
gat Het zwarte gat met een hamer bewerken tot het breekt.
interessant Bereid je voor op het moment waarop tot je doordringt dat je de persoon met wie je een ogenblik eerder te maken had opeens totaal onuitstaanbaar vindt, zo vervelend dat je de persoon in kwestie tegelijk ongemeen interessant begint te vinden. Het ochtendgloren van de dag waarop je zo ongeveer alles wat je met de persoon in kwestie te maken gehad had kunnen hebben met de achteloosheid van er is geen alternatief van tafel veegt.
jammer In een beige marinade over straat hikken. De bromfiets met het voedselpakket zakt weg in het pakijs. Over het fietspad holt een hevig heen en weer schuddende jogger.
mama Mama wil, mama wil, mama wil, je mama wil. Wat wil ze. Het de hele avond over weinig meer dan de kinderen hebben. Spelen met een haarlok, die om een wijsvinger vast komt te zitten, en het intussen alleen maar over de kinderen hebben. Dat is wat mama wil. Sinds anderhalve eeuw alleen maar over de kinderen. Vierenzeventig oorlogen en intussen alleen over de kinderen praten.
Je kan je eigenlijk niet voorstellen, het ontsnapt aan je vermogen tot inventiteit, om je moeder als de jonge vrouw voor te stellen die ze was, voor je met haar aan tafel zat. Toch had ze toen die leeftijd. Ik vind het ook wel net zo leuk om hier niet over na te denken.
Marnie De tijdseenheid wordt in Marnie berekend, in Brel of in Enzensberger.
Een kerstkraam met kindje Jezus en boerenworst.
oef Met al wat ik weet, kan ik niet bijbenen wat ik vergeten ben.
Wat onderschat wordt: het moment waarop de persoon die met iets bezig is, opeens niet langer weet waarmee hij bezig is.
Je woont in Puerto Rico en over The Rum Diary had je, voor ik het er met jou over gehad, niet gehoord, laat staan dat je er een bladzijde in gelezen had kunnen hebben.
Over hoeveel kilo nutteloze kennis mag een mens beschikken?
plek Personen die van een gegeven ogenblik x naar het volgende of naar een vorig ogenblik stappen, anderen die zonder aandacht voor de plek waar ze plaats genomen hebben met een halve buiging over de tafelrand gekromd zitten, er aan vast zitten, zou je denken, aan die tafelrand.
toren Ivoren toren tot de grond afgebroken zonder dat ook maar iemand die zich in de toren bevond het doorhad.
Meubilair voor melancholisch moment. Metaforisch landschap: een landschap zonder litteken.
fascist skyscrapers All around this paradise of country tranquillity
appear the Fascist skyscrapers, the last building sites,
and below, beyond thick sheets of glass, (Pier Paolo Pasolini, RAGE; Roman Poems, page 81)
weg We hebben dat gedaan bij een vrouw die hier op je zat wachten, zeg ik, op de knop duwen tot ze verdwenen was.
Een ongearticuleerd megaloïd, dreinerig geluid, wat de sensatie geeft van stroop waar je in wegzakt.
Geen tragiek. Alle sporen weggeborsteld. Déjeuner avant l'herbe. He, kijk eens mama, ook ik heb m'n groenten niet opgegeten. Richting, sterrenhemel, autosnelweg, alles weggeborsteld. Een landschap voor het moment dat er zoiets als landschap was.

1119

1119 untitled
olieverf potlood 49 x 57 (2026)

zondag 15 februari

Transcriptie van Monday 15 February, The Diary of Virginia Woolf, Volume 5, FEBRUARY 1937, page 55.

O, wat zat het tegen om ladderzat, zonder onderscheid tussen rechts of links, naar Rodmell te fietsen. Bijna met m'n volle gewicht tegen iemand in een zwarte overjas gebotst. Daar! op die hoek! een mariabeeld! Traag over het voetpad sluipende voetsporen van haar naar mijn straat, van mijn naar haar, van haar naar mijn straat. Wat minstens een uur nam. Meerdere personen stonden naar me te kijken. Tot ze haar kwamen weghalen. De dame met aureool en voetstuk in een ambulance tilden. Hop! weg ermee! Ik besloot me een leiband aan te schaffen, waar het baasje en de hond nog aan vast bleken te zitten. Liet het riooldeksel vallen. Kapot. De hond wou die, het baasje een andere kant uit. Een deur die opengetrapt op exact hetzelfde moment toch weer dicht zat. De deuropening die zich eerst hier, dan weer daar bevond. Open dicht, een ander en toch telkens hetzelfde gat. Personen die bij me binnenvielen, stonden een tel later toch weer op straat. Psychoses. Iemand die zei dat het woord riool er wat haar betrof over was. Het woord riool niet gebruiken, zei ze. Een nogal dik personage betrad de lokaliteit, begon zich uit te kleden, en toen hij daar klaar mee was stond Leonard voor me. Grutjemeputje, lichamen die tevoorschijn komen tijdens het afgooien van een winterse jas, Leonard, zei ik, wat moet ik daarmee. En wat een gedoe! woorden die kunnen, woorden die niet kunnen. Leonard kwam naast me zitten, brede glimlach, zag er ondanks het weinige wat hij leek voor te stellen best oké uit. Iemand die we niet kenden stapte uit de wegversperring. Ik ben Jan, zei het personage. Jan wou het over de aardappel hebben. Opeens had alles een andere dimensie. Ik zal het nu over de aardappel hebben, zei Jan. L dat hij de beschermhoes waarin hij zich bevond aan een busstation in Aalst gevonden had. Hield niet op met praten. Hij plaatste een doosje met iets wat op keutels leek op het aanrecht. Praline? zei hij. Ik nam een praline; stak hieropvolgend nog een hoeveelheid suiker in m'n mond; mjam mjam; liet de chocolade langzaam smelten; stak nog een praline in m'n mond. Had iets genomen, zei hij, zei Jan, gisteren of zo, zei hij, en de hele dag alle geuren vanop een afstand van minstens 10m waargenomen. Een schrijnwerker die vreselijk stonk en op een afstand van minstens vijftien meter stond. Ik nam nog een praline. Het gesprek kwam op Resem. Dat het niet goed gaat met Resem. Symptomen van dame met hondje. Dus, zoals ik zei, bijna fietste ik tegen iemand in een zwarte overjas aan. Een glas water graag. Je weet niet altijd op voorhand wanneer je iemand of iets vervelend begint te vinden.

13.2

De zich in een ivoorkleurige regenjas gemurwd hebbende,
De tijdens het gesprek naast haar aan tafel zittende,
De tijdens het gesprek over elk woord uitglijdende,
onder tafel over elk woord
De loens voor zich uit starende,
De met beide handen in het haar zittende,
De met vier handen tegelijk sprekenden,
De zich niet geschoren hebbende,
De in een foto veranderde,
het anoniem
De na een papiertje opengevouwd te hebben het papiertje naar zijn neus brengende,
Een altijd tekortschietende,
schaamteloos smartphonegevinger
De handen die meer vertellen dan een foto,
Het blonde haar van de ongeoorloofde,
Het nooit eerder waargenomen onderscheid, Portable Joe had het zich anders voorgesteld.
De neergekogelde,
In blote onschuld tegen iemand aanbotsen.
De in volle ernst tegen leegte aanbotsende blik van,
Het atmosferische kluwen van handen en stemmen, de handen van, de stemmen van,
Het uitgeteld zitten,
De bedenkingen. Gaten in het zwarte continent.
Alles naar wens, inboorling?
We gaan het niet blijven doen, voor je neus de deur intrappen.
Je onder voorwaarden zoekgeraakte identiteit,
Immobiliteit van verwarring,
Een zich uit de voeten makende,
het drekoverschot onder borsalino
Het aldus gezegd zijnde,
super relatief
Wat je niet te verliezen had, Je had niets te verliezen.
Schaamteloze oplichterij.
De hoeveel eeuwen al voor het schermpje over het schermpje gebogen zittende,
De met al z'n poten op de vloer geplaatste,
Is de Myceense beschaving al tot hier doorgedrongen?
De ontbrekende kledingstukken,

weer een bericht

omdat je de regen niet had kunnen zien
snel strak struisvogelsnel over stoep en asfalt keilend
wel in het licht van de koplampen van een auto
auto die traag komt aanrijden
van die gegeven omstandigheid naar een nog onbepaalde omstandigheid
of van een lijnbus bijvoorbeeld
in de over het asfalt glijdende lichtzuil zie je
voorspeld door de ombudsman van het weerbericht
de Atlantische storing
het schuimbekkend over het asfalt spattende gezeik
van de weergoden het gezeik
het voorspelde gezeik van de door de ombudsman van het weerbericht voorspelde Atlantische storing
in het licht van de koplampen
van een lijnbus bijvoorbeeld
of van een auto die traag komt aanrijden
in het licht daarvan zie je het schuimbekkend over het asfalt spattende gezeik van het zich boven de Azoren bevindende lagedrukgebied

het praatje van de ombudsman is weer voor niets geweest

mag ik nog een laatste hebben?

1115

 1115

Your product my priority (2025-2026)
studie voor stilleven met Jockum Nordström
olieverf potlood 58 x 71

booh

Wat gebeurt er als in de als op een foto uit een designmagazine optimaal uitgelichte kamer, op het eerste van een woning aan de overkant van het wegdek, niets gebeurt. Zelfs geen studente, jouw studente? die al of niet in haar ondergoed over de premises van woke gebogen zit.
Een beeld voor Bunuel: naakte, in woke gespecialiseerde studente die rode lap breit.

gesprek

Optillen van een glas. Er niet van drinken. Wachten. Afwachten. Praten. Kijken. Luisteren.

Je zag, verneem ik, dat ze van de witte lijnen, waarvan verondersteld werd dat er te weinig van was, toch nog enkele over hadden. Dus, dat ze witte lijnen op overschot hadden.

Een paard uit de doos tillen.
In Guadeloupe kauwt de grondeekhoorn op een kikker.

Scheize. Het woord Scheize uitspreken. Scheize. Twee keer. Het twee keer uitspreken.

Je smartphone bekijken alsof het een baby is.
Jouw baby.

Iemand zegt, ik kan snel praten. Jouw hersens kunnen dat niet volgen. Pijkens, zegt er een. Koekens, zegt een ander.

Dubbel denken. Dat je alles twee keer denkt.

Het paard in de doos steken.

Aan de kaarttafel wordt gezongen.

Geroezemoes.

en de winnaar is Ze hadden 8 vragen, bekent een van de kaarters, en ik wist nergens een antwoord op.

1. En alles zal altijd hetzelfde zijn.
2. Wat zeg je?
1. Alles zal altijd hetzelfde zijn.
2. Oei. Wat zeg je nu.
1. Alles zal altijd hetzelfde zijn.

Praten. Kauwen. Kaken die op en neer tikken. Het grijsblauwe licht van een smartphone. Meervoud.
Zich in bochten wringende handen. TWINTIG, zegt iemand. Iemand spreekt het woord twintig uit.

Geroezemoes.

In het kontzakje tasten en te laat beseffen dat je alles kwijt bent.

Een standaardsituatie: het lokaal betreden en, Zin onderbroken. Opnieuw. Standaardsituatie. Het schaamhaar van. En 1 tel later je smartphone bovenhalen. Waaraan ligt het.

Van de schaamteloze.

Plaatsnemen en 1 tel later je smartphone bovenhalen.

En de verhalen van 1 nacht. Hoekpand, tweede verdieping, studentenkamer, voorwerpen van glas op het raamkozijn, Murnau op blote, zwarte muur.

Always believe what you'v been told. Dat geldt ook voor de volgende zin.
Je kapot denken over de consequenties. Robots are so utterly boring.

A supernal being gazing down on History itself, or just a pile of old rubbish in the street. This is your life: a mountain of leftover things. (Ian Penman, Erik Satie Three Piece Suite, page 95)

We have many many programs about China, the lady says. Her dog cute as a haircut. Shoes go on telling about the many programs on China. In China, they say, it says, they saw that on television, they have beautiful landscapes. And a king. And a queen too. What they meant to say, it says, is: and the king visited China, And the queen too. And all they saw is beautiful landscapes.
The Chinese nodd friendly. The dog says nothing.

1 februari

dag boom dag rietkraag
dag paard in de wei
dag ijzerdraad dag richtingwijzer dag grasberm
dag betonconstructie
dag elektriciteitspaal
dag snelheidscontrole dag industriële broodbakkerij
dag te koop dag bomenrij
ploem ploem poem
dag rondpunt dag industrieterrein en roeste beukenhaag
dag kapotte auto
goeiedag meneer
dag mereltje aan wegrand
dag mijnheertje aan wegrand
dag roofvogeltje op boomtak
dag heuvelend landschap
ploem ploem poem

alfabet

x
gat De eeuwige val in het gat van het nu-moment. Wat verklaart waarom Tezla die lamp wou.
orkaan geroezemoes. Luid als frietvet. Orkaan. De orkaan geroezemoes. Iemand voert het hoge woord. Amerikaanse tongval. De keet propvol. Lippen als goudvissen. Het turbulente worstelen met wild te keer gaande grammatica, uit tientallen keeltjes tegelijk opborrelende klanken. Indiscreties. De geslachtsdelen van een viool.
Pavlov de pyramide van Pavlov Fouten zijn de bouwstenen van het heelal.
schijnsel Een dunne oppervlakte waarachter zich een lichtblauw schijnsel voordoet.
tegemoetkomen aan A public disaster is the only acceptable disaster. Study carefully the following sentence: The anonymous disaster is the only acceptable catastrophe. Or choose between following sentences.
vinger Met 1 vinger in de sleuf tussen bil en dij, zonder de geslachtsdelen van de ander aan te raken, maak een epicentrische curve, of praat erover met iemand die geen zin heeft om het hierover te hebben.
volume Hoeveel chiwawa's kunnen er in een vuilniszak?
voorval Een wit licht waarin rimpelingen opduiken. De voorovergebogen houding van het personage, zonder de minste twijfel een nietsnut, en zijn panische blik. Zinnen die volmaakt onschuldig lijken en bijvoorbeeld als volgt beginnen: Ik vind, ik vind dat, ik vind dat wij. In een zwart vlak doen zich tekstvolumes voor die in opwaartse richting over het vlak schuiven. Een greep uit de formules die ze in voorraad hadden. De blik van het personage, mag ik de persoon in kwestie personage blijven noemen? staat in een hoek van 45 graden op dat zwarte vlak. Het personage is uitgerust met een paardenbril. De smartphone. Wat het ding ook is natuurlijk, een paardenbril. Iemand had willen plaatsnemen aan een tafel naast de tafel van de smartphonegebruiker, die zijn mantel over het zitvlak van een van de stoelen van die andere tafel heeft en het euvel niet opmerkt, zodat deze persoon, het andere personage, mag ik ook deze persoon het personage blijven noemen? noodgedwongen op het over het zitvlak aan die andere tafel geworpen kledingstuk plaatsneemt, wat de smartphonegebruiker niet opmerkt. Correctie: wat hij evenmin opmerkt. Tijdens het tot zich nemen van de etenswaren blijft het personage in een enigszins voorwaarts gerichte houding aan de tafelrand zitten, zonder z'n blik af te wenden van het beeldscherm.
Walser Het voorval beschrijven zoals Walser het beschreven had kunnen hebben, op een meedogenloos naïeve manier.

alfabet

x
alles Om te huilen is het. Dat de persoon die zich alles toeëigende, daar niets in de plaats voor kreeg.
drek Met hoeveel drek we hier aan tafel zitten . . . buiken naast buiken, ingewanden naast ingewanden . . .
De homo sapiens bestaat voor een buitenproportionele hoeveelheid uit hoofdzakelijk smoesjes en drek. Een halfvolwassen exemplaar staat doorgaans al tot z'n neushaar in de drek. Volwassenen kunnen niet zonder.
eenoog Het grijze beertje met één oog aan een flinterdun koordje. De onzichtbare hond. Memel in het foto-album. De persoon die er met zichzelf vandoor ging. Een met het oplossen hiervan bedreigde verschijningsvorm. Op een zucht van ingeslikt worden. Een onder het gordijn vandaan kruipende hond. Zoekt iets. Ze zoekt iets, zegt de zich over de hond buigende.
gebaar Tijdens het opveren en wegstappen van tafel op het summum van een door een of andere hindernis veroorzaakte heupbeweging het maken van die heupbeweging aanraken.
hond Hondjes dronken aan het stuur van een leiband. En welk hondenras, mevrouw? Heel de familie, zegt ze, ziet er hetzelfde uit, harig, dik, kromme pootjes.
iemand Iemand die in een ternauwernood zichtbare cirkel om zichzelf heen stapt, ergens met een nagel aan de buitenkant van zichzelf vastzit, tegen zichzelf aanplakt. Een aan de buitenkant aan zichzelf vastgenageld personage. Omhulsel. Rups. Dit A.U.B. op een andere manier formuleren.
Moet er nog iets zijn, toevallig?
konijn Komt het konijn, of komt het niet? Met broertjes en zusjes. Of komt het niet? Met hangende pootjes. Zonder pootjes. Of komt het niet.
roze Wolken roze marmer. En daar sta ja dus, aan de wegrand, boom. Op vijf stappen van Mannekensvere. Het polderdecor, een blauwe schaalvis. Opgepeuzeld worden. Het in graten veranderende zelfportret van . . . Derwish pilonen. Van de blauwe viswolk. Wolken doen graag visachtigen, bomen het visgraatmotief. Uit plasticine vervaardigde rietvelden.
schaduw In het leegstaande, van binnenuit verlichte en zich in een onduidelijke fase van renovatie bevindende gebouw is opeens een schaduw voor een van de venstergaten. Van het heen en weer wapperende dekzeil.
val Tasten naar het riempje in de vrije val van het andere. Tasten, voelen, loslaten. Voor het aantasten begint.
vergissing Een automobilist die na nodeloos lang nadenken hierover de verkeerde beslissing neemt. Een restaurant dat niet open wil. We willen niet, zeggen alle ramen en de kartonnen dozen op de stoep.

detergent

expo sjoerd paridaen & vana van @detergent veurne
mailart : red series . blue series
foto's : jelle clarisse

https://photos.app.goo.gl/sddP68T4Mw7FvMGKA

1109

zonder titel
gouache 49 x 32 (2025)

1108

zonder titel
gouache . 32 x 49 (2025)

alfabet

x
enjoy Vanwaar die volstrekt ondraaglijke gewoonte om aan het serveren van een kop koffie of het lezen van een stukje tekst het weinig bemoedigende 'enjoy' vooraf te laten gaan.
hamer Karma met hamer. Tak tak tak tak tak. Het er in kloppen.
inconsequent Terwijl ze op veel vlakken volstrekt intolerant zijn, zitten ze met z'n allen totaal onbeschut aan de smartphone.
loser In volgende zin: The people who originally won.
onderscheid Ian Penman on page 60: You'd need a whole other book about brothers who get along and brothers who don't. (Ian Penman, Erik Satie - Three Piece Suite; Fitzcarraldo Editions 2025)
orde Ik hou van orde, zegt de kroegbaas. Dat hij van orde houdt, zegt ie. Hoerageroep. Er wordt een verjaardag gevierd. En ik, zeg ik, die die dag telkens weer over het hoofd zie. En de kroegbaas zegt: en je weet waarom. En ik zeg, nee, het is ingebouwd.
smartphonelopen Ik zag een jogger smartphonelopen
smartphonelopen smartphonelopen
snel naar de coffeeshop wat chocolate kopen
chocolate kopen chocolate kopen
o is dat een wonder wonder boven wonder Zie je vaker tegenwoordig (let op de tijdsaanduiding: tegenwoordig), een jogger/jogster die tijdens het lopen met zijn/haar smartphone bezig is.
sneeuw Traag. Pluimig. Slow motion. Twee jongens bedenken het sneeuwbalgooien. Niet ondergesneeuwd: het riooldeksel. Dikke vlokken, nog trager. Traagheid van scooter en lijnbus. Iemand komt op het idee. Een sigaret opsteken. Aan een van de straathoeken hebben kinderen een sneeuwvrouwtje gekonterfeit. Het kale, kletsnatte riooldeksel. Parachutes.
Excursies van een obstructie. Het hulpje staat zich af te vragen wat hij te doen had kunnen hebben.
treurwilg Een kale treurwilg. Draderige takken. De trage rivier. Tot vlak boven het wateroppervlak van de traag stromende rivier hangende, draderige takken. In parallelle curves heen en weer slingerende, draderige takken. Een tollende beweging zonder de cirkelomtrek van die beweging. Huiver. Ter plaatse rust van oog en boom.
verjaardag To celebrate the first day without partner, after a long time with. To celebrate the first time you didn't go to school, while you had to. To celebrate your first ejaculation. To celebrate the first time you ate jellyfish. To celebrate the first time you didn't remember your birthday. To celebrate the many books you didn't read. To celebrate the first time that you did something for the very last time. To celebrate the last sentence of Finnigan's Wake.
zip And do it again.