28.4

Nee nee nee, niet van mijn nagels, zegt ze.
Een hamer.
Vijf tellen. Een tot vijf. Dan een korte pauze en daarna nog twee tellen, zachter.
Het geluid van een boormachine.
Van een auto.
Opnieuw die boormachine. Een hamer, zachter. Het aantal slagen varieert. Soms tien dozijn na elkaar. Tempo. Strak. Loeiharde muur. Stemmen, ver, in een Dante-achtige diepte.
Weer die boormachine. Gehamer. Het houdt niet op. De stemmen. Het fluiten van één of van meerdere vogels.
En die boormachine. Het geloei van een combi. Dan, bijna alsof het hier aan tafel gebeurt, iets als het geluid van een schaar. Weer die stemmen en het gebrom van een motor. Iemand verplaatst een stoel
Het fluiten van één of van meerdere vogels.
Die boormachine weer. Luid. Dichtbij. En nog een boormachine, verweg maar net zo luid, als een echo van de boormachine dichtbij.
Iemand tast in een doosje waarin zich spijkers zouden bevinden. Of pluggen misschien. Wrijft met de blote hand over een voorwerp. Vogels. De duiven op het dak. Gefluit van één of van meerdere vogels.
Dan weer dat elektrische gezeur. Wind.