vis

Ronny wijst een van de voorwerpen aan, van de voorwerpen op tafel, vraagt, en vraagt, wat, dit, wat het is.

Dat ze dus een vis had moeten kopen, zegt Yvonne.
Zit met een schele blik, Ronny, met een schele blik zit hij naar het ding te kijken.

Nu ze een pinguïn heeft, zegt ze. een wat Een pinguïn, zegt ze.

Elke ochtend de scheurkalender. (wordt

a. vervolgd

b. verwijderd 365 bladzijden. Dat ze dus, zegt ze, vis had moeten kopen, nu ze een pinguïn heeft.

Ronny, één oogopslag verwijderd van de blote kont van juffrouw Werdenfels, die iets van Sebald op tafel heeft, a vintage classic,
     I
In August 1992, when the dog days were drawing to an end, I set off to walk the country of Suffolk,

Vis voor de pinguïn, zegt ze. Had ze niet aan gedacht, vis voor de pinguïn. Heeft ze een boek gekocht.

Wat voor boek, Ronny plaatst het gereedschap, stelt een vraag.

Had ze niet moeten doen, zegt ze. Lezen doet ze natuurlijk nog wel, daar heeft ze geen boek voor nodig.
Had ze niet aan gedacht, vis voor de pinguïn. Elke ochtend de scheurkalender. Dan het idee dat ze geen pinguïn maar toch liever een hond gehad wou hebben. Geen pinguïn natuurlijk maar zo'n dikke, zo'n bijna demente hond die met kromme, korte pootjes over het voetpad baggert. Had ze die vis niet moeten kopen dus, als ze een hond had gehad. Wat een idee ook om een pinguïn als huisdier te nemen. Ik koop geen hond, ik koop een pinguïn, zei ze.

Geen hond maar een pinguïn. Zo'n trage, zo'n dikke, zo'n bijna demente pinguïn die traag met beide handjes stokstijf in de zakken van z'n maatpak naast haar over het voetpad sjokt.

Wat ga je doen, ma, vraagt Ronny. Ik koop een hond, zegt ze. Had ze dat boek niet moeten kopen, als ze een hond had gehad.