4

                   4
alleen nog tijdstippen, plekken, uren, een moment, nieuwe dingen, oude dingen en de schaduw van die dingen

slaat het boek open ––, voelt aan het papier, hmm, hmm, en het voelt lekker, fluwelig, hmm, voelt als zijdepapier, lekker, hmm, zo voelt het aan, iets gladder zou ik zeggen, goh, bedenkt ie, het zijdepapier, hmm, lekker, zijdepapier voor het hazenpootje, exact, het hazenpootje, hmm, hmm, exact wat ie voor het hazenpootje nodig had, betast het, ooh, ooh, lekker, dit voelt lekker, grijpt een volume, hop, 300 bladzijden, zo ongeveer, 300 bladzijden, 1 centimeter dik, niet eens een vijfde van het boek, laten we ervan uitgaan idd. 300 bladzijden, zo ongeveer, niet eens een vijfde van het boek, neemt het volume tussen duim, wijs-, wijs- en middenvinger, middenvinger, middenvinger, 300 bladzijden, 1 centimeter, 1, 1, 1, 1, zit minstens een halve minuut, 30 seconden, 30 seconden, met een hondsdolbrede lach om de lippen naar vraag hem niet, niet doen, naar wat te staren, niet doen, tilt het 300 bladzijdendikke volume duimslags op, slaat het overhoeks, hmm, hmm, de wijsvinger van z’n linkerpoot linksop, laat het meteen daarop zakken tot net onder het epicentrum van die lekker dikke centimeter, aah, ho ho ho, wauw, zonder het volume los te laten, epifanische contractie, 100% zuiver, katharsis, orgelpunt van middenvinger duim, 300 bladzijden Plato tussen middenvinger duim, en herhaalt die handeling, herhaalt ze tien keer, die handeling, twintig keer, die handeling, waarbij telkens een portie van wat bladzijde 182 is zichtbaar wordt, en telkens dezelfde bladzijde, hmm, hmm, bladzijde 182, en tussen duim en wijsvinger, hmm, ooh, wat hij tussen duim en wijsvinger knelt, ooh, ooh, dik als een homp spek, en ook telkens hetzelfde hoekje links onderin ––, bepotelt het papier, zonder –– of liever –– tast om zich heen, vindt geen binoculair hulpmiddel, gegorgel van regenpijp, bandoneongeluid Niemand op het terras. Beneden, straatniveau, de stem van een jonge vrouw. Je ne sais pas à quoi je m’attendais hoort ie. Zegt ze. parce que Wacht tot ze uitgesproken is. Accelerando van het Atlantisch aperitief. heeft ie niets mee Zichtbaar hoogstens consequent af of toe, hier&daar, cylindrisch, Monseigneur, ik heb U verteld over het verweerde hout, de planken, een loopbrug, het had natuurlijk ook het dek van een sloep, een muur van karton, de potplanten Hij buigt zich over het boek, snuffelt aan de bladzijde die hij nu idd. pal onder zich heeft, het gerikketik in een plasje. Pluimgrassen, varens, citroengeel. Gaapt wijdkeels, buigt zich voorzichtig over het weerloos op tafel liggende boeket, snuffelt, inhaleert het flinterdunne aroma, een toets lariks, het object kleine a, een toef vanille, eucalyptus –– Zonder de leesbril is wat hij op de als tafel fungerende ton voor zich heeft herleid tot een rechthoekig grisaille. Z’n toeter jeukt. Krabt zich. Wat hij zoekt zakt diagonaal over z’n voorhoofd, hapert, glijdt omlaag over het neusbeen. de leesbril Met leesbril kan hij zonder inspanning het paginanummer en de titel bovenaan de bladzijde ontcijferen, heeft met één oogopslag beide bladzijden voor zich,


    490     PLATO : COLLECTED DIALOGUES                       PHAEDRUS                       491 


en wat zichtbaar wordt van bladzijde 182 telkens hij die 300 bladzijden, grof gemeten 1 centimeter, optilt ––, And now what kind of service ––, telkens alleen die handeling, omslaan van het volume, en alleen die handeling, what kind of service, en ook telkens hetzelfde volume, 300 bladzijden, 1 centimeter, what kind of service is the kind that slaves give ––, asfaltgrijze wolk

Achter een haag met varens en pluimgrassen schiet een electroped over het wegdek. Twee, drie huizen verderop, aan de overkant van het wegdek, het fezelende geluid van een werfradio. Ondanks het schemerduister, het knusse plekje en het aroma van vers papier (houdt niet, heb ik het daarover gehad? houdt niet van wat zich onaangekondigd voordoet, dus Verplaatst zich. hij verplaatst zich Met boek en stoel, tilt alles op, boek, stoel, en neemt, bedenkt zich, laat het zitmeubel in de steek, en neemt de trap die hem in een smalle koker van baksteen naar het parterre brengt. Hier het ovaloïde geluid van een Atlantische hoestbui die, luider intussen, schuin over de golfplaten rochelt, een waterslinger tuimelt over de rand van het afdak, de klassieke partituur,  ––, hurkt, het boek, zonder leesbril, het boek dat nu open ligt op de vloer midden de doorgang naar het zuinig verlichte parterre van wat ooit een danszaal was, herleid tot een grijze rechthoek, voor– of nagerecht, toetje, maar zonder de huishoudfolie waarmee juffrouw Snik het beschermd zou hebben, het blote papier dat opkrult telkens een dikke, lompe regendruppel er in wegkruipt Een met grote voorzichtigheid, zo komt me voor, tot rechthoek [laminaat, tegel, grijssteen, vorm– het heeft onmiskenbaar duidelijk de vorm van –een rechthoek –een compact tot grijstoon samengeperste hoeveelheid lettertekens,


zonder leesbril
    SOCRATES : It was foolish, and somewhat blasphemous, and what could be more terrible than that?

met leesbril
    SOCRATES : It was foolish, and somewhat blasphemous, and what could be more terrible than that?

étude Hier, in het schemerduister van een flauw verlichte corridor, Het licht half wel half niet aanwezig, diffuus. Zonder leesbril een zompige brij, alsof alles onder een dunne laag paraffine zit. Heeft de oefening gemaakt, De kans is reëel idd. dat intussen het hele boek onder dat laagje paraffine zit,

Sumerisch? een schrift zonder specifieke identiteit ––door de atmosferische omstandigheden herleid tot een verrassend interessante monochromie, Maar er is nog een probleem,

Hij lijkt niet in staat om te ontdekken waar en wanneer de dialoog eindigt, overstemd door de bladzijden die hij het boek rukt, Mijn hoofd voelt als de Syrische crisis, zei hij vorige week. Delen van mijn hersenen vluchten. Andere delen raken totaal in paniek. het werd even snel verscheurd als een ( ) Hij ziet het boek niet als een probleem, Plato is alles, beseft ie, werk, vreten, een goed salaris. Bed, bad, brood en bladzijden, (diepe zucht) bladzijden, bladzijden, bladzijden. ls dat juffrouw Snik die de kamer binnenkomt? houdt ie zich van de domme, Daarna kan ‘t ie weer een poos verder. Je kunt werkelijk alles lezen, als je maar weet hoe het moet. Alleen hadden ze nog niet uitgeklaard, daar, bij Beef & Burgess, hoe ze het aan te pakken hadden. Alsof hij zich ooit voor wreedheden tegen een boek te verantwoorden zou hebben. Trekt, scheurt, sleurt, krauwt, krabt, hapt, knabbelt, kauwt, investeert in sappen en gewicht, slikt alles wat het boek te bieden heeft.



Dus momenteel ligt er niet echt nog een boek op mijn nachtkastje, geeft hij toe. Ik weet wel, poneert Ron, dat iedereen zegt



Zat ik bij mezelf te denken, he Ron, wat the fuck ga je doen.



Vertel me asjeblieft dat het niet waar is, reageerde juffrouw Werdenfels geschokt.

incognitomodus