x

1052
unfinished

x

[ ]

 

x

 

1054. Reset.
A couple of days later :

aynitl 14

franz anaïs

nagellak

Ze telt tot 14.
1, 2, 3,

9

11,

14.
Dan stopt ze.
Als ze die roze nagellak. De jekker die los over drie windstreken hangt.
Vijf is in je oorschelp plaatsnemen.
Ze deponeert de bril op het van alle platte vlakken platste vlak, kleedt zich uit, alles gaat uit, haar complexe gedoe met mannen, het gewoel, mama, papa, Caligula, ook als ze gevild, als ze gevierendeeld, als ze bemind, als ze de les gelezen, als ze over het hoofd gezien, als ze geslacht en in stukken gesneden, als ze vertroeteld want het is haar verjaardag, als ze in zure pis opgelost, in het licht van een dode foto, als haar overbelichte naaktheid, dat slimme lachje, dan zal ze dus toch nog steeds die roze gelakte vingertoppen hebben.

Dat ze nu eerst ontwormd zal moeten worden.

Het zijn er 14, zei de man met wie ze was. Ze keken naar de flessen. Dat ga ik tellen, zei ze. Ze telt ze en telt er 12.
Ik heb het niet goed, zei ze, ik heb zo maar wat zitten tellen, het zijn er 14.

14 olifanten.
De jagers. De voetsporen, het licht, het gejank, het bedrag, de cijfers.

glasses

cows always have
and don't look at it
a load of stars lined
beneath the ceiling
and stripes
black stripes white stripes
the black disappear
the white disappear
and the elephants disappear
and with the elephant the ape
the ape disappears
both elephant and ape

and the ape left his glasses

all fluids match history

a worm smoking a cigarette

theme

The people in the main room talk in black and white.
Stripes of black and white and no animal behind it.

bergamo blues

My mother died. My father died. My sister died. My brother died. Both of my brothers died. The chickens are dead. The dog died. My doctor died. The priest died. The nurses died. God is dead. May West died. James Bond died. James Bond died. And I am still alive. I can't believe it.

Marx is dead. Rockefeller died. The woods burn. The States stink. Musolini died. Pasolini died. James Bond died. James Bond died. James Bond died. And I am still alive. I can't believe it.

Written in a Chinese restaurant and first performed at Solo Club, Breda, during a Peter Morrens night on February 25.

halfnegen

Dat het halfnegen was,
dat het halfnegen geweest had kunnen zijn,
dat het halfnegen geweest zou zijn,
dat het halfnegen is,
dat het ooit halfnegen was,
dat het altijd halfnegen is,
dat het halfnegen was voor ik doorhad dat het halfnegen was,

Wat is er met mijn hand. Zou het kunnen dat ik zonder het te beseffen aan paranoia bezweken ben?
Juister me dunkt is de algemeen aanvaarde opvatting dat ik u niet begrepen heb.
We kennen elkaar. Wat desalniettemin niet betekent dat we elkaar kennen. Wat is uw plan B, juffrouw?

23 februari

Dat je hart sneller gaat kloppen, bij wijze van spreken, als je haar ziet, het meisje dat er werkt, een lesbienne.

Dat het flesje tabasco,
       made in U.S.A.,
       McIlhenny Co, Avery Island,
       TABASCO
       brand,
       PEPPER SAUCE,
       150 ml,
bijna op is. Een flinterdun bodempje is alles wat het heeft. 27 november 2026, op die dag zal de versheidsdatum overschreden zijn.

Met een stoel die je met beide handen optilt, de rugleuning met je rechter–, het zitvlak met je linkerhand, net hoog genoeg, zo hoog, niet hoger, dat je de stoel zonder bijkomende schermutselingen over ander meubilair heen tillen kan; er op letten dat het zich niet langer met 4 poten op de vloer bevindende zitmeubel, de stoel, niet tegen het andere meubilaire botst; dat de stoelpoten met acrobatische precisie over het andere meubilair getild worden, waardoor de stoel, die je stevig met beide handen vasthoudt, de rugleuning met je rechter–, het zitvlak met je linkerhand, aan een tafel belandt waar op dat ogenblik niemand zit, niemand, voorlopig, jij evenmin, hoewel toch reeds met enige stelligheid verondersteld zou kunnen worden dat het jouw tafel wordt, nietwaar, aan die tafel dus, waar al een stoel staat, naast die stoel, tussen die stoel en een plek die door eigentijds geformuleerd meubilair ingenomen wordt, zodat iemand die op de door jou exact op die plek gepositioneerde stoel zou willen plaatsnemen ook op de zich dichtst bij die stoel bevindende sofa plaatsnemen moet, en tegelijk niet op de sofa zonder ook de stoel mee in zijn of haar zithouding te nemen.

Dat ik vandaag in De Slegte een exemplaar van de fenomenale feminatheek tegen het lijf liep.

Dat de stoel voor je partner bedoeld is. Die er niet op plaatsneemt. Het gezelschap waar jij deel van uitmaakt gaat aan een andere tafel zitten. Hierdoor blijft de stoel, waarop niemand plaatsnam, waar intussen ook helemaal niemand aandacht voor heeft, midden de doorgang staan, niet langer haaks op maar parallel aan de sofa.

Ze zit met haar rug naar je toe. Ze leest een boek.

[ ]

Z'n beste performance is dat niemand ooit ook maar één van die performances zag.

Misschien is ze mooi, Misschien denkt ze rare dingen. Zegt iemand over iemand die niet mee aanzit.

Het nachtelijke gedoe aan de achterkant van de dingen.
Overal is licht behalve aan die achterkant.

Het principe van het langeafstandsmodel is : je hebt geen zak te maken met de personen die aan een van de andere tafels zitten.
Dat is wel net zo makkelijk.

Dat ik eens een sigaretje ga roken, zegt iemand.

Ongeveer op hetzelfde moment komt een beschonken en kaalhoofdig individu tussen de ruggen van de met die ruggen naar elkaar toe zittende stamgasten stappen, klampt een van de personen aan die aan de tapkast wat voor zich uit zit te staren, klampt nog iemand aan en stelt vragen, hoor ik, waarop geen antwoord komt.

televisie

Niet naar televisie kijken. Als je niet eerst zelf op televisie geweest bent.
Waarna je normaal gesproken geen zin meer hebt om televisie te kijken.

tiet

Een negerin (zwarte vrouw (andersgekleurde (niet blanke (et cetera-amoebische encyclopedie van het niet langer formuleerbare, een negerin met zo'n zware tiet, een werkelijk onaanvechtbaar kolossale tiet, 1 tiet geloof ik, zo dik dat de andere tiet, of 2 tieten zo dik dat de ene de andere tiet onzichtbaar maakt, dat ze dus die ene nog net zichtbare tiet met het vleugje van haar handpalm stut, voor het onder de mantel en het truitje uitglijden van het enorme volume behoedt, als ze 't niet doet glijdt de tiet en het hele gevolg onder de mantel uit, rolt over de vloer zo de straat op, rennen, lopen, hollen, want zo'n tiet maakt enorme vaart.
Soms experimenteer ik zelf ook wel eens met een van die dingen, waarbij het pleuris, als ik me om een of andere reden vooroverbuig, een verplichting met van het bekende de kleinere dingen, schaamteloos, schandelijk, omlaag onder het truitje uit over de vloer stuitert, met 1 gelukje, forfaitair, dat er niemand in de kamer is. Wat een gedoe ook allemaal tegenwoordig.