vrijdag 4 februari

Hij: Michiel woonde toen met Bruce Elliott.
Ik: Welke Michiel.
Hij: Michiel Hendryckx.
Op tafel hebben ze Luc Tuymans met een beeld uit z'n Jezuiëtenexpo op de voorflap.
Ik: Elliott... Is hij een Brit, Australisch, Amerikaan?
Hij: Een Oostendenaar. Z'n vader was een Engelse toerist. Oostendse moeder.
Op tafel komt een schotel met gebakken schelpjes. Naast de Jezuiëtenkop. Pots drentelt door de kamer. In de kamer is een vette braadlucht.
Over de zelfdoding is weinig duidelijkheid. Het is eind jaren zeventig gebeurd. Het was iemand die ze goed kenden, hij studeerde schilderkunst aan Sint-Lucas. Over z'n naam zijn ze het eens: Jan.
Hij noemt de persoon groot en adonisch. Zij heeft het over klein en blond.
Over de plek waar de zelfdoding plaatsvond, raken ze het niet eens.
Het was een trotse kerel, zegt hij, minstens even lang als ik. Groter, bedoelt hij. En een Adonis, hij had een schoon gezicht, blonde haren en een ranke neus en droeg een hoed. Echt een knappe gast.
't Was een soort James Dean, zegt ze.
Hij (vult aan): Een heel erg depressieve vent eigenlijk.
Hij leek op James Dean, begrijp ik, omdat hij qua lengte niet boven het gemiddelde uitstak. Volgens de een was hij dus veeleer kort van stuk, volgens de ander stak hij boven alles uit.
Ik heb al gegeten, een kipfilet.
De gebakken schelpjes belanden in het Jezuiëtenkamp.

bladzijde 21

'Michèle Alliet-Marie komt toe op het Elysée voor een lunch met president Sarkozy en de kroonprins van Bahrein.' (foto DS, blz. 14)
Wat zou het staatshoofd te bespreken hebben met een Arabische prins.

Verlekkerd op paardenpoep schuiven vijfenveertig vliegjes mee aan. Prins van Poep is de meest gezaghebbende. Hij strijkt aan het hoofdeind neer.

'Kwart Wilders-kiezers denkt dat hij minister is.' (DS buitenland, blz. 15)
Straathoekpolitiek: van Velsen Noord tot Enschede één minister op elke invalshoek.

Bladzijde 21:

Euh, wacht even, wat stond er ook al weer.

olieverf

Nr 877. Compositie met asbak en potloodstompjes. Daglicht.

Nr 878. Compositie met asbak en potloodstompjes. Nachtversie.

sachiko

croxhapox levert vandaag 26.700 zoekresultaten in 0,15 seconden and this one on page 19:

Sachiko
Golden Hypnos LP
20 €

Stellar vocals and drones by Sachiko of Overhang Party; three pieces of hypnotic, gliding delight. This is Sachiko's first —all-drone— vinyl release, in an edition of 350. Heavy-weight vinyl & paste-on sleeve with artwork created by Johan De Wilde. AudioMER. edition in collaboration with Croxhapox gallery.

This is what David Keenan had to say about the album:

"Major new album from one of VT’s central obsession, Japanese underground femme Sachiko, ex of Kousokuya/Overhang Party. This LP is pressed on 180g vinyl and comes in a run of only 350 copies. The first side is a completely mesmerising stone. Accompanied by Rinji Fukuoka (Overhang Party) on voice and cello, Sachiko sounds as if she is gargling planets as she levitates wordless vocals through a slowly shifting bible-black background of orchestral drone and Eternal Music strings generated by vortices of cello and viola and hovering electronics. Can’t think of anything that so beautifully combines the vision of the original Dream Syndicate with the aesthetics of dark Japanese psychedelia. On the flip there are two tracks, both of which extend the time-blurring effects of the first side into new zones of heavenly tonefloat, with Sachiko’s high vocal style dissolving in butterflies of F/X while electronics hiss and spit and intergalactic shortwave travels through endless space. Easily the best record she has made to date, a mesmeric slice of higher-minded drone narcosis and a classic Japanese underground side. Highly recommended."

Contact orders[at]smeraldina-rima[dot]com if you'd like a copy.

Enkele minuten later levert het 26.900 zoekresultaten met op pagina 10 onder andere Interior View en het item Christelijke zinnetjes/Home Decorating Ideas. De link op deze website verwijst naar de crox-encyclopedie en een lijst van adjectieven uit recensies over crox-projecten: De Christelijke Motieven De Cubistische Invloeden De Deelnemende Bewoners Die Veelzeggende Minimale Zinnetjes Digitale Films Digitale Reproduktietechnieken. In de lijst ontbreken onbevroed en niets vermoedend.

weekendalfabet

als iemand die aan een auto staat en naar z'n sleutels tast.
Ann neemt over.
Bekende gezichten.
Best veel bezoekers.
Carlos from Alabama en Celine uit Hansbeke en Stefaan Dheedene met een gele muts.
De Karmeliet is op.
De ouders van Maarten op zondag en Willy
De voorzitter heeft een drukke avond.
Een honderdtal.
En de gebruikelijke handelingen.
en Merlyn aan het drumstel:
en Jos.
En of we weten hoe het moet, vraagt
had ze gevraagd. (Om je te jennen, zegt ze.)
Hallveig.
Herr Doubrawa drops in.
Het concert is super.
Hilde die, nu ongeveer twee jaar geleden, op een zondag met het nieuws kwam dat ze haar werk bij Zone 09 kwijt was.
Hoe de crox-column begon:
Honderdvijftig.
Iemand van Pizza Roma
Jacquemyn op een kafferbuffel, niet te evenaren krachttoer,
'Je benen afhakken om de zwaartekracht te ontlopen.'
Kika is een mix van twee drie honden.
Kopenhagen.
langhalzig en blond,
Leuke hond.
Lu en..., euh...
Marc heeft de hall proper gezet, maakt foto's, filmt.
Merlyn behoedzaam.
met Bart Maris op trompet
met een met spinazie, ei en room gevulde pizza.
Nele Tas is zwanger.
Niet aanwezig zijn.
Niko Raes en Shattered Dreams.
Nog een weekje, zegt ze,
north Moscow,
Of een olifant.
Onbekende gezichten.
onder de spoorwegbrug door en dan linksop. (grapt Van Ryssen)
Oranje: kleur van de kamerbrede sjaal van Peter Jacquemyn.
Over Kristina Berning zegt Maarten: haar werk is mannelijk, het mijne vrouwelijker.
Peter en Veronique van CIAP.
stampede
Strontzat zijn ze, een groepje onbekenden van wie Maarten later zegt dat ze voor hem gekomen waren.
Svend introduces Stuart Lynch.
terwijl ze het bomvolle buikje heel even aanraakt.
Therapeutisch. Of het werk therapeutisch is,
Tweehonderd.
Uit Moskou iemand die Elena heet,
Valentien van het leuke hoedje.
Van Ryssen springt binnen.
'Voeg pornografie toe,' zegt Stefaan Dheedene, 'op mijn site is het de bladzijde die scoort, terwijl het eigenlijk alleen om een droog, theoretisch stukje gaat.'
Visch is, zegt iemand,
Ze had hem aan het lachen gekregen, zegt ze.
Zensur.

analfabetica

The beauty of ability of speech: I have nothing to say and I speak.
And I spoke, spoke quite too much. Beautiful as it was, I hadn't said a thing.

identity

A Flemish fascist, the Islam fascist or an Italian fascist, what's the difference, a fascist is a fascist.

vrijdag 28 januari

foto boven: He gave it to her. It's only part of a piano and now it's hers. foto onder:
Aan de opstelling van Maarten is sinds woensdag
eigenlijk niet zo heel erg veel veranderd.

In het tweede deel van de grote zaal, waar Hallveig bezig is, staat het binnenwerk van een kleine vleugel.
'Weet je wat voor merk het is?' vraag ik. Nee, dat weet ze niet. We kruipen om het binnenwerk heen.
Rechts voorin is een van de balkjes gemerkt met een cijferreeks, N°84597, en achterin het meubel is nog een getal: 14495. Ik maak wat foto's en Hallveig bestudeert een inscriptie waar ze voorts niet heel erg veel uit weet op te maken. Het zou om een jaartal kunnen gaan, zegt ze, of een datum.
Ze neemt een borstel en begint de vloer te vegen. Het gesprek komt op Scelsi en Moussorgsky. Later google ik Scelsi, Giacinto Scelsi, Hallveig sprak het als Chelsea uit, en ontdek dat hij ook poëzie schreef, in het Frans. Hij noteerde z'n pianomuziek niet zelf, legt Hallveig uit, hij had een assistent die de improvisaties noteerde.
Op straat is opeens een lawine van sirenes en Doubrawa komt aanstappen. Hij is er klaar mee.

We rijden naar Sint-Jacobs en dan via Ottogracht naar Sluizeken. Doubrawa wijst de plek waar hij gisteren wat heeft zitten drinken, hij had een dipje, dronk twee duvels. Vandaag is er helemaal nergens een parkeerplaats te vinden. Ik maak rechtsomkeert en rij naar Fabula Rasa waar ze mossel friet op de dagkaart hebben. Doubrawa bestelt het varkenshaasje en een pils.

'I don't want to go into details,' Doubrawa says (he says it twice), 'did I tell you this thing?' (again) The Story, uh. (again) 'So back to details.' Hij nam een foto van de bloemen, grijnslacht. Het detail is Beuys 1982, Documenta.
Het fototoestel dat hij bij heeft, is een oud ding, een Nikon. Philippe is in de keuken bezig. Het gesprek kwam op Borremans, de mossels zwemmen in ui.
'At that time,' Doubrawa says, it must have been 82, Beuys died in 86, 'I was not really into that thing on social sculpture.' Dat was waar Beuys het de hele tijd door over had, social sculpture.
'He was explaining. He was talking all the time and he didn't give you the idea he wasn't listening,' integendeel, hij zocht contact, keek. Met Beuys kon je een goed gesprek hebben als je aan het axioma voldeed dat je zelf niets te zeggen had.
'Maar waren er dan mensen die niet akkoord gingen met wat hij zei, werd hij aangevallen, was er discussie?' vraag ik.
'People most of the time disagreed with him. He was used to that.'

foto onder: Herr Doubrawa at Fabula Rasa

donderdag 27 januari

dinsdag 25 januari

In de kubusruimte is een geur van natte verf. Iemand heeft krantenpapier op de vloer aangebracht. Er is geen lawaai, alleen in de voorste helft van de grote zaal, waar Maarten bezig is, is een stem, een radiostem, de stem van een dame. Ik open het schriftje en noteer wat er nog meer te zien is, naast het krantenpapier, wat de vloer in de kubusruimte volledig bedekt, en de witte en kraakheldere muren: 'Een zwarte trui (geïmplodeerde vorm), 2 potten verf (leeg, in een van de potten diagonaal een stok waarvan het onderste stuk wit en het bovenste bloot hout toont), 2 platte borstels (één breed, één dun) en een grijswitte plastiekzak met een zorgvuldig gereinigde verfrol. Ook op de trap naar het kantoortje staan wat dingen.
Tijdens het interview was er een hels lawaai. Simon bleef vragen stellen maar net zo vaak was hij zelf aan het woord en zorgde het vette accent er voor dat ik vaak maar een helft begreep van wat hij zei.
Mass rape, zei ik, of had ik gezegd, alles is mass rape. Van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat worden we geraped, de media rapen, de politici rapen, het kerkapparaat rapet, de kunstindustrie rapet, de quizmasters rapen, het Vlaamse uitschot rapet, de oliebonzen rapen, biefstuketers en vrachtwagenchauffeurs, cultuurfabrikanten, critici, curatoren, familie, nieuwsspeculanten, mijnheer pastoor, tante nonneke, de melkboer, analfabeet of erudiet, alles rapet. De hele dag door leven we in een rape race. Ik zei dat omdat ik er vast van overtuigd was dat het ook werkelijk zo is: we worden de hele tijd door verkracht en zijn daar zo suf van geworden dat er alleen nog braaksel rest.
Simon begon over violence en werd overstemd door Doubrawa die met een figuurzaag bezig was. Het interview leek een uitputtingsslag te gaan worden.
We deden het interview omdat Simon, geboren in Manchester en gaststudent aan Sint-Lucas, meer wou weten over het hoe en waarom van een indepedent art space.

Hallveig zit aan een plank op schragen. Op de plank, het is het eerste en aanvankelijk ook enige wat mijn aandacht heeft, staat een laptop. Later merk ik ook de handschoenen, ze kwamen vlak aan de tafelrand terecht, en het kopje koffie. Er is een meetlat en een potlood, het verkleinwoord, een potloodstompje, de witte handschoenen die voor het toveren bedoeld zijn, trek ze aan en er komt een olifant tevoorschijn, misschien of bijna, of een wit konijn. Er is een hamer, een koker met witte lijm en een plastieken doos, type broodtrommel, met een voorraad kleine werkbenodigdheden: stukjes hout, spijkers, een nijptang, een borstel, een potlood, langer, minder puntig, en nog wat dingen.

Maarten is niet tevreden met de opstelling. Alles staat kriskras. Uit de speakers van het radiootje borrelen symfonische klanken.
Dat is background, zegt hij. Meer functie heeft het niet.

In de hall is Doubrawa bezig. Het zwarte tafeltje is bedolven onder werkzaamheden. Iemand zei dat hij dat fascinerend vond en Doubrawa had een grapje gemaakt, schonk zichzelf wat thee en deed alsof hij stiekem schnaps aan het drinken was, zoals een zeehond dat zou doen.
Dat deed me denken aan een fragment uit The Greatest Show On Earth van Richard Dawkins. Ik zocht het op. Het bleek zich bladzijde 173 te bevinden: 'These turtles extract additional oxygen from the water through a pair of chambres at their rear end that are richly supplied with blood vessels. One Australian river turtle, indeed, gets the majority of its oxygen by breathing (as an Australian would not hesitate to say) through its arse.' (Black Swan, 2009)

maandag 24 januari

unfolded
boots
and signs
and fruit

zondag 23 januari

I'm not good in taking photo's of people, Doubrawa says. We zitten in het Spaans Huis waar een feestje geweest is.
Ik had hem gevraagd of hij een foto wilde nemen. Hij is de hele namiddag met het ontmantelen van z'n kubusproject bezig geweest.
Roel Jacobs, die in Gent was, kwam een kijkje nemen.
Roel had me getelefoneerd, rond een uur of vijf. We zijn dicht, zei ik, Doubrawa is in de kubus bezig.
Dat had hij allemaal niet geweten, hij was in Gent, stond voor de croxpoort.

In de ruimte waar Machteld bezig is geweest, staat nieuwe vracht. Maarten had met Marc afgesproken. Hij zou op zaterdag komen, had hij gezegd.
Een gestreepte kater glipt door de versperring. Hey, we got a cat, roep ik. De donkergrijze kater neemt de corridor. Het dier is nieuw in de buurt, ik had de poort op een kier gelaten.
Aan Sint-Jacobs botsen we op drie Tsjechen en een blond meisje. De geldautomaten zijn kapot en de Tsjechen zijn dronken.

Het gesprek komt op Hans W. Koch en Gerhard Roth. In het Spaans Huis is een jolige avond. Roth is de auteur van een boek over hersenkunde, Aus Sicht des Gehirns. Doubrawa heeft het niet met literatuur, aan Nooteboom en Perec heeft hij een broertje dood, handboeken en filosofie hebben z'n voorkeur. Hij noemt Michel Serres, een franse filosoof, zonder in detail te treden. Bruce Willis passeert, twelve monkeys, one hat and a girl from outer space. Van Gerhard Roth onthield hij dat pianisten vaak het gevoel hebben dat ze te traag spelen: de toets die ze nog aan te raken hebben, hebben ze al gehoord en ze gaan dus steeds maar sneller spelen.

french frites

French frites and Belgian chocolate, that's two of the more important Flemish products. Het Oostfront is er ook eentje. Daar hebben ze intussen een Zuidfront van gemaakt, je moet je fantasieën ergens kwijt kunnen.

donderdag 20 januari

foto: Een fragment van twee presentaties. Achterin Jana Cordenier, voorin Machteld Rullens.

foto boven: In de presentatie van Machteld Rullens
nam iemand plaats
aan de kleine tafel. Op het tafelblad liggen wat dingen.
De jonge vrouw
leest luidop in het boekje van Machteld. Omdat ze de woorden wou horen, zegt ze.
Ze spreekt de woorden luidop omdat ze wou weten hoe het klinkt.

foto onder: 'Mag ik een foto van je handen nemen?' vroeg ik.
'Ja,' zegt ze.

De tekst beslaat 4 bladzijden en is onderverdeeld in 7 fragmenten die alle min of meer eenzelfde lengte hebben. Zij en Joel Galler, vertelt Machteld, hebben het in Berlijn gemaakt toen ze aan het EEA resideerden. Dat staat niet in het boekje vermeld. Er staat dat het om flarden van gesprekken gaat, an expansive collection of spoken words, sporadic thoughts and evesdropped sentences, heard within the Beelitz area. Alleen als je weet dat Beelitz tussen Kreuzberg en Schönefeld is, weet je dat het in Berlijn gebeurd is. Zelf ben ik ooit wel eens in Kreuzberg geweest en Alexanderplatz heb ik gezien voor het een bouwput geworden was. Beelitz is de zuidoostelijke rand. In het EEA hadden ze toen een dertigtal residenten. Toen is twee zomers geleden, 2009, en aan het eind van die zomer, augustus, september.

Sofie is net aan bladzijde 4 begonnen

from a different window when searchnig I forgot
the colour of the future where we are now with
no certain spiders and a duality of dog and wolf

als ik de ruimte betreed waar Machteld haar presentatie heeft. De docenten en juryleden zijn ervandoor. Adam Geczy ging achter ze aan. Philip Aguire y Otegui zei dat hij en Dirk in Kameroen geweest waren, hij bedoelde Dirk Braeckman, en dat ze daar Martens pils gedronken hadden en dat hij in de hitte had zitten suffen en denken, waar godverdomme heb ik dit bier al eens eerder gedronken, en dat hij toen opeens had beseft: croxhapox godverdomme, daar heb ik dit bier al eens eerder gedronken.

Op Sofie na is er helemaal niemand. Ze zit aan het tafeltje waarop Machteld wat dingen heeft uitgestald en leest in een boekje. Ik maak een foto, stap om de tafel heen, maak nog wat foto's.

the title what I remember is a roundabout
of curiosity a slide-in death moving backwards
towards an ambivalent sexual art you never know
your next step technically I never get there in
many ways the question is an anxious train inside
a room inside a rood inside a room inside a room
going nowhere fixed on my abstract self yellow
and looking in 1.7 three million drugs placed in
once upon a time with paper in our eyes and wires
surrounding what will happen next I assume
the answer to be yes listen for me coming in an
already otherwise memory just another grid
recreating a language that I dream in I will try
to be your cushion and sieve through scattered
depths install yourself as we are all isolated
together just remember that this is for both of us.

Het woord rood, inside a rood, bestaat niet. Het is een tikfout, er had inside a room moeten staan. Cambridge vermeldt rood screen: a decorative wooden or stone wall that in some Christian churches separates the area near the ALTAR (=a table used for religious ceremonies) from the other parts of the church
Roo, Australian slang, stands for Kangaroo. Tikfouten staan voor zo'n massief totaal aan kennis dat ik er soms duizelig van word.

Searchnig. Zo staat het in de tekst die Joel Galler en Machteld Rullens samenstelden. Als je dat op google intikt kom je op een pagina met foto's van een nerd die met een verrekijker zoekt waar je gebleven bent en een jerk die het met een vergrootglas doet. Eén tikfout en niemand die je lastig valt.