[ ]

 Mijn favoriete variant is de spons.

 

highway suprematism

 

maandag

Regen.
Haarspeldbochtjes. De route naar Gondar. Eén letter verschil maar, herinner ik me opeens, met een plek uit Tolkien.
De afgesproken plek is de plek waar ik met een makelaar afgesproken heb, Varanda da Serra. Typique Portugais. Portuguese Typical.
Vlees of vis, wat anders hebben ze niet. Het keukenhulpje spreekt een mondje Frans. Kabeljauw op smaak gebracht met een emmer zout, patat, water. Het asfalt, een tweevaks, natte bochten, wolkflarden tot een meter of vier boven het wegdek.
Een vliegje op de boogvormige bovenzijde van een stoelleuning.
Platanus acerifolia. Twee stuks. De esdoornbladachtige. Weg stijgend, weg dalend. De platanen flankeren de oprit van het restaurant. Jonge aanplant, dunne stammen.
Een dame die geen Frans spreekt serveert de zoute vis, een moot van 1 dcm dwarsdoorsnede, 30cm lang, het witte vlees, de graten, ook de graten, alles goud gebakken, een brede dwarsdoorsnede van het reusachtige vissenlijf.
Rotsbulten met sparren, met struikjes en varens, met dennen, met wolkaccolades, nevelige, half transparante dampen die vlak boven het landschap hangen. Takachtigen, de onbenoembaren, het uitgebloeide, de zich aan de rotswand vastgehecht hebbenden, bremachtig, kortgemorst, van stoeprand bevrijd, klimmend, tijmachtig, hangend, kronkelig, kruipend, rechtopstaand, liggend.
De bodemgeur van een natte rotsbult.

zondag

Zamora. Plaza mayor. Een moeilijk met zekerheid te benoemen afkooksel van ingrediënten. Calamares opgewarmd in de reet van een dode ezel.

Om een misschien niet helemaal totaal uit de lucht gegrepen reden neurie ik een vers van Brassens. Il y a des jours ou Cupido s'en fou.
Aan het stuur van de auto. Bergop, bergaf. Een nacht in Amarante.

zaterdag

Mussen (pauze – zeer zeer lange pauze ( nog (nog Mussen.

De speelhoek Jeux réservés
aux enfants

enfants de 4 à 12 ans

Sous la responsabilité de papa et de maman. Maintenance Tél. : 02 47 72 31 00.

en het tankstation. Zijn struikjes, zijn Spaanse vrachtwagenchauffeurs, zijn verkeersborden. Het altijd wat versleten gras. Vaak staan mensen naar de grond te staren, of ze praten tegen zichzelf.

Pijpenstelen. Op het middaguur. Uit loodgrijze wolkenhemel. De ruitenwissers op en neer, op en neer. Saintes op 98 km. Aire de St. Eanne-nord. Het kluwen als in een korenveld van Corot.

Êtes vous Jettomane?

Les Landes
Als je 't vertaalt krijg je dit : Les La
Landes Ba
Yonne Yonne Oceaan en
en meertjes

Sparren, camions, asfalt, wegmarkeringen, gras, omheiningen, kilometerbeperking, antennes, het bos, een boom, grijsblauwe wolken, prochaine sortie, dennen, de eik, rechts van de weg dennen, links eiken, hoogspanningskabel, telefoonpaal, exit (genummerd), een schoen, Saint-Sébastien 152 km, de vrachtwagen, een bord : les chemins de Compostella, of la (dat herinner ik me opeens niet meer), bevloeiingen, jonge sparren oude sparren, de mogelijkheid van het hert, een vracht van/naar Tunesië, sparren, een okergeel wegje lineair tussen die sparren, een oker vers uit de tube, her en der nederzettingen, de herhaling, jonge sparren oude sparren, hoog boven het sparrenbos uitstekende dennen, pompeuze wolkopeenstapelingen, grote hoeveelheden waterdamp, 2 plaatsaanduidingen : TARTAS, LIT-ET-MIX, een vrachtwagen met het letterwoord TJA – nog 134 km naar San Sebastian.

jettomane : tendance impulsive de jeter ses déchets par la fenêtre de son véhicule [aire de Poitou-Charentes]

vrijdag

Aire de Phalempin.
Kids.
Een autocar met kids. Luidkeels. Ze ravotten.
on se dirige vers le sud
Het vallen van de duisternis.
Je mag er niet op.
Je mag er niet af.
PAPAUUM
PAPAUUM
Aire de Tilloloy-Ouest.
Gitzwarte nacht.
Onder een maan gelopen.

nigger

I am a nigger.
You are a nigger.
He is a nigger.
She is a nigger.
It is a nigger.
We are a nigger.
You are a nigger.
They are a nigger.

donderdag

iemand met z'n handen in de zakken van z'n loopbroek
iemand op een fiets
iemand op een rode scooter
twee personen stappen op
iemand op een fiets
een auto
iemand raadpleegt het schermpje van een smartphone
iemand op een fiets met een voorraad kartonnen dozen op het bagagerekje
iemand van wie het hoofd een sterke verkleuring vertoont
iemand met een lange baard
iemand prikt een kaasje aan een eetstokje brengt het eetstokje tot mondhoogte en slokt het kaasje op
iemand op een fiets
twee personen stappen op
twee personen nemen de vrijgekomen plaats in
de nacht
wolkenparade
een auto
personen reppen zich naar een dichtbijgelegen kruispunt
in de kromme straat
in de rechte straat
een persoon met een persoon zonder
hond
een auto
drie personen buigen zich over het schermpje van een smartphone
fietsers
wolkentroep
het polkadotpatroon op een snelle fiets blote benen
twee personen en een pet
een auto
een koptelefoon
iemand met een kale kop
iemand parkeert een fiets neemt het zebrapad
iemand met een zwarte jas
met een zwarte jas en een zwart handtasje
iemand op een fiets
een auto
nog een auto
nog een auto
nog een auto
iemand fietst zonder handen
het meisje
een witte poes
de mytholoog

wat aan het gebeuren was

Hij liep niet met een game. Hij liep met een. Met een. En het is geen toeval dat. Dat. Dat het allemaal net nu gebeurt. Ook lijnbus 55. Het meest correcte beeld van die namiddag. Ze komen rond het beeld staan. Ze kijken. Ze uiten bewonderende kreetjes. Onvoldoende gewicht gaf het idee dat ze ooit op een dag een gat in de wereld maken. De zebra in Zelzate. Het beeld kantelt. Cocaïneblauw. Is het dan eindelijk zo'n avond. Het vochtige grijs van die eerste zin. Van die eerste zin. Komen rond het beeld staan. Kijken. Die eerste zin. In 1939 door een ambtenaar uit de omgeving van Leipzig in duidelijk van elkaar te onderscheiden voetstappen uit elkaar gehaalde zebra. De vrouwen die. De mannen. De kinderen. Het penumbra. Het praten over. De stemmen die tegen elkaar aanleunen. Een werk van Otto Dix. Het kijken in een eindeloos verre diepte. Dobberen. Het heen en weer deinen van de stemmen. Soms een woord dat als een dikke vis. En dan met de plons van een staartbeen weg in het geschommel. De vrouwen die. De kinderen, het praten over. Voor iemand met mijn achtergrond. Hoe uiterlijk. Hoe tijdelijk. Hoe stompzinnig we waren. Hoe alles wat nog gebeuren moet vijftig jaar geleden is intussen. En hoe geïnformeerd we zijn nu. Ook de pasgeborene. De kennissen die mee aanzitten. Als we het daar zo'n twintig jaar geleden over hadden gehad. Dan was er niet eens een debat geweest.