Musil

Een merkwaardig voorval. De kelner, iemand, stel ik me voor, die er zo lang werkt dat bijna niemand zich had weten te herinneren wanneer hij er begon, wordt door de pas in het restaurant binnengekomen jongedames met Musil aangesproken, bijna, verzin ik, bijna met inachtnemen van de hoffelijke buiging die bij het uitspreken van die vooral in literaire kringen bekende naam hoort, Robert, zeggen ze, Musil, waarna de als Robert Musil aangesprokene hen beleefd voorgaat naar het platform en hen een tafel onder de palmboom aanwijst.

10

aynitl : food matters 10

to discuss Everything you see in this room, or in fact in this building, was left here by the previous tenants. So you won't find much that pertains to me, yet I prefer these random appurtenances. Their diversity keeps me from being limited to a single mood of reflection; and in this laboratory, whose resources I have systematically inventoried (with the opposite of the conventional valuation, of course), my imagination is less inclined to measure its steps.
Marcel Duchamp, quoted by Julio Cortazar.

onder : Egon Van Herreweghe
step 10

On Beast Government

It takes an elephant to get those on top of the elephant visible.
It takes those on top of an elephant to destroy the elephant.
It takes those outside our law-ripped body to get their big woodcarved nose in a dream on the carpet deep inside each body, invisible.
The machinegun inside the elephant blows on an 8-legged horn called Rita Hayworth.
Then the dunk got up, crawling, added a blessed and massive mass of its own and went for a walk.
Half the Amazon wouldn't have been large enough to get rid of it, half of the table to make the other half.
Elephants make blond girls, a good actor don't need to move,
a glove is the person left without.
It's a classic move to disappear in overexposure.

On King Krule & Mexican Street Sounds & Medicine Tea

Statues eating each other in a dining room looking at other statues eating statues eating each other.
A highway without any such thing as a landscape.
The steady movement of dead birds downstream.
Nothing else.
A bottle after the shipwreck, no message. Statues on top of each other.
Small urban structures on top of even smaller structures and names such as Caligula, Hindemith and Theophrastus of Antioch.
More statues eating each other. Insects. People watching neighbours looking at statues.
People looking at people on top of each other.
John Watts and Harpo Marx on top of each other. People in front of a nuclear war shop.

Van Gogh

Van Gogh is in een aardappelzak veranderd. Keer de zak ondersteboven en er vallen er vijftig uit.

4 december

25 bladzijden in Jules Verne, Around The World in Eighty Days. De eerste zin, Mr. Phileas Fogg lived, in 1872, at No. 7, Saville Row, Burlington Gardens, the house in which Sheridan died in 1814, doet aan die van Havelaar denken. Hierover zit ik 10, geen 5 maar 10 minuten na te denken. Over die eerste zin van Havelaar. Voor ik een van de andere boeken waarin ik recent wat heb zitten lezen ter hand neem, Slotsom van Elias Canetti, een privé-domein, Nr. 233. In Slotsom heb ik kennelijk tot bladzijde 18 zitten lezen; de voorflap zit als bladwijzer tussen 18 en 19. Hij liegt enkel om te ontdekken, lees ik, het is de laatste zin die ik las voor ik aan Understanding a Photograph van John Berger begon, Zodra het klopt, zegt hij de waarheid. In La mémoire du monde, in Avignon, vond ik een exemplaar van Lieux van Georges Perec, zijn meest recente publicatie. De blauwe bladwijzer, de verpakking van een theezakje,

thé noir aromatisé
flavoured black tea
GRAND EARL GREY    
Comptoirs Richard
Paris

zit tussen 126 en 127 : 17. ITALIE, SOUVENIR 1 : la maison aux grandes vitres – la maison au beau jardin
ou la maison du Moulet
ou le grand sapin au sommet du sentier
le sentier
le Moulin). Dit keer is het niet Perec waarin ik blijf lezen, maar iets van Duras, een boekje dat ik me een hele tijd geleden aanschafte, ik herinner me niet wanneer, een Gallimard waarvan de titel me net als toen opnieuw opviel: Le square.
In Le square 96 bladzijden. Als ik het correct heb zit ik onderaan bladzijde 96: – Je ne sais pas, Monsieur, si le bonheur se supporte mal ou si les gens le comprennent mal, ou s'ils ne savent pas très bien celui qu'il leur faut, ou s'ils savent mal s'en servir, ou s'ils s'en fatiguent en le ménageant trop, je ne le sais pas; ce que je sais, c'est qu'on en parle, que ce mot-là existe et que ce n'est pour rien qu'on l'a inventé.

Zonder die bladwijzer tussen 96 en 97 had ik misschien niet meteen gevonden waar ik gebleven was.
En dan is er Herzog.
Ik heb ook in Kis en Pessoa zitten lezen, van Pessoa een franse editie van de Engelse gedichten, iets waar ik eerlijk gezegd weinig aan heb, in Dickinson, waarvan ik me recent The Complete Poems heb aangeschaft, ook Alkema had gekund, in Bernhard van wie ik drie, vier boeken tegelijk aan het lezen ben, in Lost Cat van Mary Gaitskill, in iets van Halfon, in Cortazar, voor het eerst ook in iets van Stendhal, Het leven van Henry Brulard, waarvan ik geloof ik alleen de eerste zin las, Vanmorgen, 16 oktober 1832, stond ik, 40 jaar voor Verne aan Around the World in Eighty Days begon.
Herzog dus, zei ik. Eerst The Twilight World. Intussen halverwege de Nederlandse vertaling van Jeder für sich und Gott gegen alle.
En dan nog eens zoveel boeken. Ik mag er niet aan denken. En al de mensen die je tegen het lijf loopt, in die boeken.

Transcriptie van Wednesday 4 December, The Diary of Virginia Woolf, Volume 4, blz. 356.

zaterdag

Binnen zit het volk in dikke drommen aan donkere tafels en er is licht. Van de soms bolwangige aanwezigen is hier en daar een lichaamsdeel ontbloot, hals en schouder, de navel, een sok. Het everzwijn is donker. Ook de jongen die van het everzwijn een tekening maakt en tegelijk met z'n smartphone bezig is. De blonde kapsels zijn onderbelicht, ook het oranje is wit en de nacht buiten steenkoolzwart. Het baardhaar, de jeansbroeken, de tussen alles en iedereen doorglippende kelner, de muziek die uit een achterafkamertje komt, het gelach, de brilmonturen, aanhoudend bijna alsof ze in haar lach stikt, het gesprek dat voor slechthorenden bedoeld is en de vergoelijkende opmerking dat het misschien niet allemaal zo donker bedoeld is, het gesprek, de lingerie, de geluidjes die ze maken, een visgraatmotief. Alle tieten samen maken een vleespudding waarmee je ongetwijfeld zelfs de oerknal in bedwang had kunnen houden. En dan, inderdaad alsof het zo bedoeld is: de bleke gelaatskleur van een zwarte vrouw.

nacht

Ze had het woord binnenissig uitspreekbaar gemaakt.
Buiten L. was geen kat zich bewust van haar muizenissen.
Wist ervan met het platte instinct van een roofkut.
Het geluid dat ze veroorzaakte, was iemand die tegen een kartonnen doos aanliep, of een blikken trommeltje, iets vol van lucht, iets dat bij de minste aanraking als een ballon dik van zichzelf ontplofte.
Wat achter z'n rug gebeurd was.
Hij had niet naar haar omgekeken en zij deed alsof het niets was.

the partners

Spencer Bogaert, The Partners

[ ]

9

aynitl : food matters 9

intruder invité(e) Elke kunstenaar, te gast bij een van de andere kunstenaars, ontvangt ook een van die kunstenaars, maar niet zo dat [X], op bezoek bij [O], [O] op bezoek krijgt. Of we daar na lange gesprekken op uitkwamen, dat het zo moest, of na een inval, herinner ik me niet. Om te beginnen wilden we niet zomaar iedereen bij het traject betrekken, zodat de gesprekken ongetwijfeld lang tot wie willen we beperkt bleven. Dat waar het om ging : dat het ondanks de vertoning eerst en vooral een ontmoeting zou zijn en dat die ontmoeting de kern van het project hoorde te zijn, met of zonder publiek, de maaltijd, drank, het late uur, het vroege uur, de gesprekken, nel mezzo del camino; ook de plekken waar die gesprekken zouden plaatsvinden; niet de exporuimte die we toch niet langer hadden : een terras bij valavond, een keukentafel, een plek dalend, een plek stijgend, een moment dat met de eerste zin van Les yeux bleus cheveaux noirs, met die van Kosmos of met die van Le passager de la nuit samenvallen kon; wie bij wie zal langsgaan en wat waar plaatsvinden zal laten we aan toeval over.

linkerhand

Als haar hand zichtbaar is tenminste.
De linkerhand.
Andy, we hebben het over de linkerhand.
Je linkerhand, Andy.
We hebben het over de linkerhand.
Als hij voor iedereen duidelijk zichtbaar is, dit is haar linkerhand. Slechts af en toe gebeurt het.
Slechts af en toe gebeurt het dat ze met haar rug naar me toe zit. Ook dan.
Ook dan toont hij aan de smartphone een uiterst verfijnde motoriek.
Je linkerhand, Andy. Goed opletten nu.
Een uiterst, zoals ik al zei, een uiterst verfijnde motoriek! Die van een zich buiten zichzelf bevindende liervogel, of die van een danser, wat in sommige gevallen hetzelfde is.
Een zich aan het fatale uiterste van dit ben ik bevindende hand. Toch gaat hij nooit zo ver dat hij de dingen die ze bedoelt, de dingen die ze onbedoeld, dat hij de dingen die ze onbedoeld tot uitdrukking brengt verknoeit.
Wat ze niet beseft.
We hebben eerder gezien wat een knoeiboel het geworden zou zijn als ze het wel beseft had.
Toch weet ze wat het ledemaatverschijnsel bezighoudt, de subtiele vertragingen waar hij af en toe achteloos een betekenis mee uitrust.
Betekenis die ze zelf had kunnen aanbrengen. Natuurlijk kan ze dat. Maar dan moet ze er wel eerst uitkomen of het blond moet, kaal, of met krullen. Of het gebrek. Want het kan natuurlijk ook allemaal net zo goed geen betekenis hebben.

difference

An arsehole ain't any different black or white.

het geroezemoes

Bevoorraad door dertig kelen gaat het geroezemoes hevig tekeer, een dam tegen het nog grotere lawaai van de buitenwereld. Mensen verlaten, mensen betreden de keet. Een simpele, goed te begrijpen formule. De kale koppen die voor de verandering die van iemand anders zijn, adem die voor de verandering naar die van iemand anders stinkt. De stemmen die, de lichamen die, het geloei dat, de benen die, het oorsmeer dat, de geslachtsdelen die, de schoenveters die, en een moeilijk te verdedigen denkpiste, die dat Europa voor wat anders zou staan dan staal en kolen.
Ook het lange weekend is een van de gespreksonderwerpen.

Wat ze ook proberen, de deuntjes van Jan en Stefan komen niet boven het geroezemoes uit.

Aan één van de tafels stokt het gesprek. Zijn ze uitgepraat? Is iets gezegd wat ze geen van allen wilden horen? De smartphones worden bovengehaald.

Al die keren dat ik op u heb moeten wachten. In een hotel bijvoorbeeld, zegt iemand.

[ ]

Benoît Félix
Hilal Aydogdu
Léa Quindot
Pauline Philippens