16.5

De verboden kamer; een naam die je je opeens niet herinneren kan.
Je kijkt rechtsop. Rechtsop. Rechtsop kijken. Het hoofd een beweging toestaan waardoor je idiote kop zich van linker- naar rechterzijde verplaatst. Ze zitten er niet meer.
Zie je dat? Weg. Ze zitten er niet meer. In plaats daarvan heb je iemand die zich in een toestand van zich voorwaarts bewegen bevindt en snel met twee glaasjes water naar je toekomt.
Het hoofd een beweging toestaan waardoor je idiote kop zich van rechter- naar linkerzijde verplaatst.
Drie personen nemen het zebrapad en stappen vervolgens over een geasfalteerde strook, weg van het zebrapad, een hangbrug die slungelig heen en weer beweegt boven de diepte onder het asfalt. Een lijnbus schuift in de horizontale nog in te vullen strook. Zes horizontaal, voertuig.
Het gaat weer rechtsop. Het hoofd een beweging toestaan waardoor je idiote kop zich van linker- naar rechterzijde verplaatst. Zie je dat, ja kijk maar, ze zitten er weer. Ook dat groepje kaarters in de hoek aan het drankmeubel. Oppassen oppassen, het gaat linksop, linksop. Linksop het reklamebord, een donkere straathoek, auto's, een lijnbus, voetgangers waarvan er 1 een paraplu bij heeft.
Nu rechtsop kijken. Iemand betrad het lokaal, stapt naar de tapkast. Ze zitten er nog, het stel, in de wachtzone, aan die hoek.
Iemand tast in een raincoat. Op straat, linksop, verdwijnt een, van een dame die een ogenblik later, een smartphone, die het lokaal betreedt, in net zo'n raincoat, en het daarin wegstopt, uit het oog, en het is weg, en het bestaat niet meer. Ramona? nee Liesbeth? nee Peninsula? nee nee De namen. Ze verdwijnen. Alles stapt op.