27.5

A book that does only one thing, one thing at a time. Sheila Heti. Alphabetical Diaries, page 9.

Een schoorsteen. Een smartphone. Kaarters. Een hond. Het dakvenster. Een avondhemel. Een regenpijp. Een stem. De plankenvloer. Een struik met witte bloemen.
Het tafelkleed.

Ik open Perec, Espèces d'espaces van Georges Perec, bladzijde 99, ik ben op bladzijde 99 aanbeland, en lees het volgende, assis dans un café, ou marchant dans la rue, un carnet et un stylo à la main, je m'efforce de décrire les maisons, les magasins, les gens que je rencontre, les affiches, et, d'une manière générale, tous les détails qui attirent mon regard. Een smartphone.
Neus, een neus, een neus.

Het avondlicht. Witte bloemen. Een regenpijp.

Muur, een muur. Vogel. De muurbeklimming. Het bierglas. Een gebeurtenis. Hond. Zonnebril. Duif. Dak. Er valt iets op het dak, een duif. De hond kruipt overeind en gaat zich lekker luizig zitten krabben.
Het ronde brilletje van de papa van Rumi maakt deel uit van het assortiment, waar voorts ook twee worsten en een samosa deel van uitmaken. Een schreeuw. De toenaderingspogingen van een stadsduif. Geen materie om een roman aan op te hangen. Firaz neemt het zebrapad. Het Poolse huis staat in de steigers. Het autootje van Cirque circulaire. Ook koeien zijn katholiek opgevoed.