ochtend

Grijze stadsduif heen&weer sloffend over dak.
Het dak. Drieëneenhalve meter van schedelpan verwijderd dak. Op het grondvlak, vlak bij de plek waar ik in slaap gevallen ben, een boek, Espèces d'espaces. Ik kruip overeind.
Ben ik soms naakt of ben ik altijd naakt? Het tijdstip. Naakt heen&weer door de kamer sloffen. Inspectie keuken. Niemand.
De badkamer. Met een policier beginnen? Maigret voyage. Geen lijk in de badkuip. Naakt heen&weer door de kamer sloffen.
Inspectie keuken. Nogmaals. De bialetti openschroeven. Spoelen van alle bestanddelen van de bialetti. Ik jaag het koffiegruis door het gat onderin de gootsteen, vul de bialetti tot net onder het tussenstuk met warm water, trommel de elektrische koffiemolen op, bzzzz, vers gemalen koffie, hop, daar gaat ie. Checken waar ik zat. In Georges Perec op bladzijde 89, Il est, en principe, toujours possible de passer d'un côté de la rue à l'autre,
Geroekoekoe. Die malloot op het dak. Roekoekoe roekoekoe, x4, roe. Het naar fruitvliegjesneukende ambtenarij stinkende discours van de stadsduif. Koffie klaar!
Weer dat hersenloze geroekoekoe. Het heen&weer sloffen van de grijze stadsduif. Optillen en verplaatsen van een schrijfmachine. Inspectie van schilderij 1123. Voor mama. Een stilleven met een bizar, door OP gekonterfeit vaasje, takken, dorre bloemen, een tekening van Jockum Nordström, en zo nog wat dingen. De bric-à-brac op het tafelblad. Een rol keukenpapier, bovenvermelde schrijfmachine, The Complete Works of Lewis Carroll open op bladzijde 912, ook 913, Espèces d'espaces van Perec bladzijde 97, de dobbelsteen op 5, een blauwe stylo, een rooie, een groene, het vergrootglas, documenten, papier, schriftjes. Het openen van de laptop, maar dan toch eerst focus op het papier maché object. Jan belt me. Plakvingers. Ik spring naar de badkamer, spoel de plakpoten, net op tijd om de stem van Jan te hebben. Jan herinnert me aan een afspraak. Dankuwel, merci, alsof ik het vergeten was. Was ik vergeten, maar dat zeg ik niet. Was ik niet vergeten, zeg ik evenmin. Om te voorkomen dat ik het nogmaals vergeet.
Dan, en dan pas, het kopje koffie. Halftien. Ik werk het restje van een gisteren gekonterfeite maaltijd naar binnen, een met dadelsap op smaak gebracht stoofpotje, seitan, wat groenten, kikkerwten, krielpatat, zeewier, rijst. Dan die duif weer. Spoelen van de geslachtsdelen, huid invetten met olie, aankleden, tanden poetsen en het et cetera van de ochtendgymnastiek. Regen ratelt over het dak.
Wat ik nodig heb om het eiland te overleven, het schriftje, een balpen, gaat mee in de handtas.
Aanraken van een boek waarin ik gisteren enkele bladzijden las, Ponge, Le Savon, een gallimard, bladzijde 11 : Le Savon, Mesdames et Messieurs, die Seife, die Seifenkugel, vous savez, bien certainement, ce que c'est. Vous vous en servez chaque jour.