Svend stak een schijfje binnen, Mie een foto. Mirk vervangt Fraps. Simon en Saidya kwamen een kijkje nemen en The World, lees ik in De Morgen, zakt weg.
The World, dat is dat idiote eilandenproject voor de kust van Dubai.
's Avonds geniet ik van La Collectionneuse, een film uit 1967 van Eric Rohmer. Ik zie beelden, met het blote oog, uit die eerste film van Rohmer, de eerste film van Rohmer die ik zag, een film die om die reden de eerste film van Rohmer bleef, Le Genou de Claire.
Het onvergetelijke beeld. Andrei Roublev heeft er honderd, Le Genou de Claire twee. Met Hitchcock is het bijzondere dat zo goed als al zijn films uit dit soort beelden bestaan.
donderdag 4 februari 2010
woensdag 3 februari 2010
dinsdag 2 februari 2010
dinsdag 2 februari
kous Iemand zegt: naarmate dat een kaas ouder wordt, wordt hij duurder.
Iemand zegt: naarmate dat een kous duurt, komen er gaten in.
Een kaasschotel: pas de bleu, Keiems bloempje, een ricotta /of ricotta-achtige, heel erg zout/ en de abondance.
Iemand introduceert Vestdijk - Vestdijk, vernemen we, is van het Nederlandse taalgebied zijn favoriete auteur - en Schotel De Bie die door zijn collega's en kennissen steevast als schotel met schol aangesproken wordt.
Het gesprek komt op blue stilton. We leren dat gele kaas zomerkaas is. De geelte van gele kaas komt van het gras. En dat een mens de facto op elk dieet overleven kan. Bedoeïnen op bloed, urine en melk /de melk, het bloed en de urine van kamelen/ en eskimo's op rauw vlees.
stoplicht De neuskeutel. Of er een verband is tussen het toenemend aantal stoplichten en de vetkegel.
verjaardag 'Op de verjaardag!' Zie ons zitten, onschuldig aan weten. Van Ryssen glundert. Hij weet het wel, wie z'n verjaardag het is. Niet die van mij, herinner ik me. Niet die van mij, zegt Frips verbaasd. Laura excuseert zich, die van haar evenmin. Mirk weet van toeten noch blazen, wacht het moment af om met het lijstje op tafel te komen. Wie z'n verjaardag het wordt? De spanning is te snijden. Knappertjes met kappertjes en shitaké-paté, olijfjes van bij Connie, ruwe knoflookteentjes, wortelsneetjes, het sausje, peterselietoefjes, waar we aan tafel zitten, wat we te eten krijgen, wie Connie is en dat ge altijd een deel van haar rug kunt zien, alles is bekend. Alleen weten we geen van allen wie zijn verjaardag het is. 'Joyce,' glundert Van Ryssen, 'James Joyce.'
Goed. OK. We klinken. Van Ryssen zelf had voor een fles Codorniu gezorgd. Zo mag het wel eens.
'70 bladzijden,' beken ik. 'Meer heb ik van Joyce niet gelezen.'
winnaar Wat je weten moet om aan De Slimste Mens mee te doen is niet bij benadering in te schatten.
Zoveel dat je zonder daar over na te denken toezegt om aan het programma deel te nemen.
En dan de winnaar zijn. Je zou voor minder in de Leie springen.
wired Wired, vernemen we, is het blad als ge mee wilt zijn op het vlak van internet, het web, digitale technologie. Echt voor nerds, geeks en iedereen die modieus mee wil zijn met de nieuwste nieuwigheden van digitale economie. CLICKS altijd een half jaar achter op WIRED. De Morgen ook altijd een half jaar achter. Een half jaar? Maak er een jaar van.
maandag 1 februari 2010
elle n'ajoute rien
Elle n'ajoute rien que son regard. Comme
elle n'ajoute rien à ses égards. Comme lui
il n'ajoute rien que son regard à lui. Comme
elle n'ajoute rien que lui à son regard.
1. Application du non-regard. Eyes stuffed with moral blindness.
2. Préservation du quotidien: dire bonjour qu'au quotidien.
elle n'ajoute rien à ses égards. Comme lui
il n'ajoute rien que son regard à lui. Comme
elle n'ajoute rien que lui à son regard.
1. Application du non-regard. Eyes stuffed with moral blindness.
2. Préservation du quotidien: dire bonjour qu'au quotidien.
zondag 31 januari 2010
zondag 31 januari
Een stoplicht neemt gemiddeld twee minuten, een koffie vijf minuten.
Openen van het cijferslot tien seconden, à peu près. Tot helemaal achterin de corridor stappen twaalf.
Eerst een slok koffie. Suiker?
Melk.
Het lepeltje. Hoeveel lepeltjes hebben we? Dit uitzoeken neemt in het slechtste geval vijf minuten.
Maak er drie van. Du café en noir.
Pas tarder. Céline le dit en buvant son café.
De lippen afvegen met een papieren zakdoekje.
Twee seconden. Hiertegenover staat het schrijven van zeven korte zinnen: anderhalf uur.
C'est le Grand Maître, lui-même, qui venait d'introduire les connaissances.
Introduire Laura avec une révérence de grammaire morphologique, geste Marivaux: génétiquement masculin et dans le générique une femme.
Sébastien, lui un photographe. Et Céline, une beauté, elle fait de la peinture.
Des connaissances qui en effet ont tous le même atelier dans un bâtiment à Ixelles.
Partager le même truc, la même boîte, le même sens d'identité. Et bon courage.
De blackstraler ronkt. Svend springt binnen met een nieuw schijfje: PERFORMANCE THEATRE N°1 SITE-SPECIFIC. Dat zou vanaf nu donderdag de huidige vertoning moeten vervangen, verneem ik, en dat zal aan Frips uitgelegd moeten worden want Frips is donderdag. René Lacaille raffelt een deuntje.
Een afspraak met Van Grinsven. Op een of andere dag moest dat er van komen.
Er komt een E-bay veiling van tweedehands crox-spullen. Marc heeft al wat foto's gemaakt. Een Sony CDX-GT225C autoradio. De Merkx & Goyvaerts tapebal in 3-kleur - wit, geel, zwart, diameter plusminus 20cm - en een fluo oranje tapebal. De origine van dit prachtige object is onduidelijk. Uitzoeken of het door Yannick Franck of bvb door Antoine Van Impe in crox achtergelaten werd. Vijf door Toon Derycke gemaakte houten frames, jaartal 2005. Een lampje en de rode brainbox unit 6 stempel. Het potlood. Door Marc op 't Vossenplein aangetroffen en daar ter plaatse gefotografeerd. Twee door Yoshimasa gekonterfeite origamis en een stenen ornament, iets uit het atelier van Stief Desmet.
Het begint soms iets van een plechtige verklaring te hebben. Een eedaflegging. En dan toch halverwege de ceremonie zeggen: ik ben en heb nooit je overtuiging gedeeld. Lieverdje. Dat dat ongepast zou zijn. Of als het hebben van een stropdas en het dragen van een snor je uit in aan diggelen uiteenspattende van becijferingen kaalgeplukte tegendeel.
Tegenwoordig benadrukken ze niet alleen de eerste maar ook de tweede syllabe, soms vooral die tweede syllabe. Meneer.
Céline stelt de vraag of het vestimentair is of dieper zit. Een interessante vraag, interessant omdat ze vaak al te vaak onbeantwoord bleef en toch sinds mensenheugenis beantwoord is. Tasten dus hoe diep het zit. Met de blote hand in een diepe schacht, een schacht net wijd genoeg om er met die blote hand in te kunnen. Tasten tot je arm tot aan de oksel in het putje steekt. De eerste verbazing. 't Is precies gelijk wel een diep putje. Dieper reiken de vingers niet. Gedurende ogenblikken weet ik niet meer wat daar in die diepte is. Is 't een bodemloze put of is de bodem op anderhalve centimeter van de vingertoppen?
TIR. Volk. Veel volk.
Mikken.
iemand zegt Op café is iedereen het er over eens dat de laatste 10 jaar van Tuymans abominabel is, zegt iemand, maar niemand durft dat op papier te zetten.
Over de tol van roem. Een kunstenaar, zegt iemand, moet in de schaduw van zijn werk blijven.
De spraakwaterval van het niets te vertellen hebben. Diepzeeduiken in stront.
Een groepje Amerikanen, zegt iemand, had een reis geboekt naar Noorwegen om er de middernachtzon te gaan bekijken. Daar hadden ze in Amerika zoveel reklame over gezien dat ze dat wel eens in het echt wilden zien. Ze vroegen hun geld terug aan de touroperator. Wat ze in Noorwegen te zien kregen, bleek niet te beantwoorden aan wat ze in Amerika op televisie gezien hadden.
We lachen. Amerikanen, zo zot als een achterdeur.
Iemand zegt: het enige wat Jan Fabre rest om zich kunsthistorisch te legitimeren is op de Groenplaats en publique zelfmoord plegen.
In de Gentse rosse buurt, zegt iemand, stikt het van de Turken.
En als ze over het maagdenvlies beginnen: Turkse vrouwen laten zich nog liever in het kontgat neuken.
Veel naar de hoeren gaan, zegt iemand, betekent niet dat ge een goeie minnaar zijt. Neem Simenon. Simenon was gene poeper, naar het schijnt. 't Was op het randje, heb ik mij laten vertellen. Hij was naar het schijnt gefixeerd op klaarkomen.
De briefwisseling van Simenon en Fellini, dat moet ge eens lezen, zegt iemand. 'Waarde vriend Simenon...', 'Grote meester Fellini...'
Actuele kunst, brengt iemand te berde, dat is het verhaal van de nieuwe kleren van de keizer.
Iemand over het probleem met museumdirecteuren: in plaats van de curator uit te hangen zouden ze zich beter bezig houden met de collectie die ze hebben opgebouwd.
In Brooklyn, zegt iemand, hebben ze een 104-jarige overhoop gereden. Hij was nog altijd zo sterk dattie een muntstuk tussen z'n vingers kon plooien.
Waarom, vraagt iemand, waarom schrijvegij dat nu allemol op?
Openen van het cijferslot tien seconden, à peu près. Tot helemaal achterin de corridor stappen twaalf.
Eerst een slok koffie. Suiker?
Melk.
Het lepeltje. Hoeveel lepeltjes hebben we? Dit uitzoeken neemt in het slechtste geval vijf minuten.
Maak er drie van. Du café en noir.
Pas tarder. Céline le dit en buvant son café.
De lippen afvegen met een papieren zakdoekje.
Twee seconden. Hiertegenover staat het schrijven van zeven korte zinnen: anderhalf uur.
C'est le Grand Maître, lui-même, qui venait d'introduire les connaissances.
Introduire Laura avec une révérence de grammaire morphologique, geste Marivaux: génétiquement masculin et dans le générique une femme.
Sébastien, lui un photographe. Et Céline, une beauté, elle fait de la peinture.
Des connaissances qui en effet ont tous le même atelier dans un bâtiment à Ixelles.
Partager le même truc, la même boîte, le même sens d'identité. Et bon courage.
De blackstraler ronkt. Svend springt binnen met een nieuw schijfje: PERFORMANCE THEATRE N°1 SITE-SPECIFIC. Dat zou vanaf nu donderdag de huidige vertoning moeten vervangen, verneem ik, en dat zal aan Frips uitgelegd moeten worden want Frips is donderdag. René Lacaille raffelt een deuntje.
Een afspraak met Van Grinsven. Op een of andere dag moest dat er van komen.
Er komt een E-bay veiling van tweedehands crox-spullen. Marc heeft al wat foto's gemaakt. Een Sony CDX-GT225C autoradio. De Merkx & Goyvaerts tapebal in 3-kleur - wit, geel, zwart, diameter plusminus 20cm - en een fluo oranje tapebal. De origine van dit prachtige object is onduidelijk. Uitzoeken of het door Yannick Franck of bvb door Antoine Van Impe in crox achtergelaten werd. Vijf door Toon Derycke gemaakte houten frames, jaartal 2005. Een lampje en de rode brainbox unit 6 stempel. Het potlood. Door Marc op 't Vossenplein aangetroffen en daar ter plaatse gefotografeerd. Twee door Yoshimasa gekonterfeite origamis en een stenen ornament, iets uit het atelier van Stief Desmet.
Het begint soms iets van een plechtige verklaring te hebben. Een eedaflegging. En dan toch halverwege de ceremonie zeggen: ik ben en heb nooit je overtuiging gedeeld. Lieverdje. Dat dat ongepast zou zijn. Of als het hebben van een stropdas en het dragen van een snor je uit in aan diggelen uiteenspattende van becijferingen kaalgeplukte tegendeel.
Tegenwoordig benadrukken ze niet alleen de eerste maar ook de tweede syllabe, soms vooral die tweede syllabe. Meneer.
Céline stelt de vraag of het vestimentair is of dieper zit. Een interessante vraag, interessant omdat ze vaak al te vaak onbeantwoord bleef en toch sinds mensenheugenis beantwoord is. Tasten dus hoe diep het zit. Met de blote hand in een diepe schacht, een schacht net wijd genoeg om er met die blote hand in te kunnen. Tasten tot je arm tot aan de oksel in het putje steekt. De eerste verbazing. 't Is precies gelijk wel een diep putje. Dieper reiken de vingers niet. Gedurende ogenblikken weet ik niet meer wat daar in die diepte is. Is 't een bodemloze put of is de bodem op anderhalve centimeter van de vingertoppen?
TIR. Volk. Veel volk.
Mikken.
iemand zegt Op café is iedereen het er over eens dat de laatste 10 jaar van Tuymans abominabel is, zegt iemand, maar niemand durft dat op papier te zetten.
Over de tol van roem. Een kunstenaar, zegt iemand, moet in de schaduw van zijn werk blijven.
De spraakwaterval van het niets te vertellen hebben. Diepzeeduiken in stront.
Een groepje Amerikanen, zegt iemand, had een reis geboekt naar Noorwegen om er de middernachtzon te gaan bekijken. Daar hadden ze in Amerika zoveel reklame over gezien dat ze dat wel eens in het echt wilden zien. Ze vroegen hun geld terug aan de touroperator. Wat ze in Noorwegen te zien kregen, bleek niet te beantwoorden aan wat ze in Amerika op televisie gezien hadden.
We lachen. Amerikanen, zo zot als een achterdeur.
Iemand zegt: het enige wat Jan Fabre rest om zich kunsthistorisch te legitimeren is op de Groenplaats en publique zelfmoord plegen.
In de Gentse rosse buurt, zegt iemand, stikt het van de Turken.
En als ze over het maagdenvlies beginnen: Turkse vrouwen laten zich nog liever in het kontgat neuken.
Veel naar de hoeren gaan, zegt iemand, betekent niet dat ge een goeie minnaar zijt. Neem Simenon. Simenon was gene poeper, naar het schijnt. 't Was op het randje, heb ik mij laten vertellen. Hij was naar het schijnt gefixeerd op klaarkomen.
De briefwisseling van Simenon en Fellini, dat moet ge eens lezen, zegt iemand. 'Waarde vriend Simenon...', 'Grote meester Fellini...'
Actuele kunst, brengt iemand te berde, dat is het verhaal van de nieuwe kleren van de keizer.
Iemand over het probleem met museumdirecteuren: in plaats van de curator uit te hangen zouden ze zich beter bezig houden met de collectie die ze hebben opgebouwd.
In Brooklyn, zegt iemand, hebben ze een 104-jarige overhoop gereden. Hij was nog altijd zo sterk dattie een muntstuk tussen z'n vingers kon plooien.
Waarom, vraagt iemand, waarom schrijvegij dat nu allemol op?
donderdag 28 januari 2010
donderdag 28 januari
Mirk heeft een valling. Maud springt binnen. Frips zit voor een laptop, onder de blackstraler, en ontfermt zich over de manicure van Laura. Er zijn meerdere poststukken. Frips legt haar tchai-recept uit. Dat is geen geheim. Ze gebruikt zwarte thee, melk, water, kruidnagel en kaneel. In Het Gouden Hoofd hebben ze vandaag aspergesoep en porc bourguignon, waar ze een salade bij serveren en aardappelpuree.
Ik neem De Morgen door. Het profiel is inmiddels niet veel meer dan dat van een veredelde tabloïd. Een rampgebied.
Waarover dat ze schrijven, wilt ge 't weten?
4 blz over een gaslek in Luik. 4!
Driekwart blz over de zelfdoding van een 17-jarige. Driekwart blz! En in cultuur en media: driekwart blz over de iPad 'Ben Hur Live'.
In BIS het onnozele verhaal van een studente die internet verovert met een onnozel filmpke. Driekwart blz!
Maar meneer de hoofdredacteur, dat hoort toch in uw blad te staan.
Het staat er, wees gerust.
Ik neem De Morgen door. Het profiel is inmiddels niet veel meer dan dat van een veredelde tabloïd. Een rampgebied.
Waarover dat ze schrijven, wilt ge 't weten?
4 blz over een gaslek in Luik. 4!
Driekwart blz over de zelfdoding van een 17-jarige. Driekwart blz! En in cultuur en media: driekwart blz over de iPad 'Ben Hur Live'.
In BIS het onnozele verhaal van een studente die internet verovert met een onnozel filmpke. Driekwart blz!
Maar meneer de hoofdredacteur, dat hoort toch in uw blad te staan.
Het staat er, wees gerust.
dinsdag 26 januari 2010
dinsdag 26 januari
Tolofeentjes met korte beentjes. Dat neemt precies gelijk meer tijd dan van Boekhoute naar Gent Sint-Pieters kruipen.
Wat we op dinsdag doen. 't Is m'n vrije dag.
's Middags eerst een afspraak met de eindredacteur, dan een sobere maaltijd in 't Gouden Hoofd. Met munt op smaak gebrachte erwtensoep, warme salade met spek en krieltjes en crême brulée. Iemand merkt op dat ze dat in Spanje crema catalana noemen. Jan nuanceert. 't Zijn weliswaar dezelfde ingrediënten maar de bereidingswijze is niet helemaal dezelfde.
Laura is een dagboek begonnen en The Singing Painters belanden op de affiche van een Haïti-benefiet.
's Avonds een concertje van Eric Friedlander's Broken Arm Trio.
Wat we op dinsdag doen. 't Is m'n vrije dag.
's Middags eerst een afspraak met de eindredacteur, dan een sobere maaltijd in 't Gouden Hoofd. Met munt op smaak gebrachte erwtensoep, warme salade met spek en krieltjes en crême brulée. Iemand merkt op dat ze dat in Spanje crema catalana noemen. Jan nuanceert. 't Zijn weliswaar dezelfde ingrediënten maar de bereidingswijze is niet helemaal dezelfde.
Laura is een dagboek begonnen en The Singing Painters belanden op de affiche van een Haïti-benefiet.
's Avonds een concertje van Eric Friedlander's Broken Arm Trio.
zondag 24 januari 2010
zaterdag 23 januari
maaltijd Van Ryssen moet er niet van weten, van de maaltijden, het getafel, de levensresten die ik tot me neem.
Ik verorber gebieden die tot ver voorbij de evenaar reiken, knabbel op nootjes uit Pakistan, lees over gebeurtenissen waar ik geen zak mee te maken heb, leef niet mee met Haïti. Het mensdom is een monster. Het beest keert zich van zij naar zij in een ruige bedding van stront en krijgt van tijd tot tijd nog een hoop stront over zich heen, lawines, aardbevingen, stromingen, veilingen.
Op wat voor verlangen zou je uitkomen als je alle verlangens optelt? De ontlasting. Stront. De hele tijd door ontlast het mensdom zich van levensresten. Dat we zelf deel uitmaken van die levensresten definieert het alomtegenwoordige begrip van wat je er mee aanvangen moet.
Je gat afvegen, na de maaltijd.
Ik verorber gebieden die tot ver voorbij de evenaar reiken, knabbel op nootjes uit Pakistan, lees over gebeurtenissen waar ik geen zak mee te maken heb, leef niet mee met Haïti. Het mensdom is een monster. Het beest keert zich van zij naar zij in een ruige bedding van stront en krijgt van tijd tot tijd nog een hoop stront over zich heen, lawines, aardbevingen, stromingen, veilingen.
Op wat voor verlangen zou je uitkomen als je alle verlangens optelt? De ontlasting. Stront. De hele tijd door ontlast het mensdom zich van levensresten. Dat we zelf deel uitmaken van die levensresten definieert het alomtegenwoordige begrip van wat je er mee aanvangen moet.
Je gat afvegen, na de maaltijd.
zondag 17 januari 2010
zondag 17 januari
de gebruikelijke handelingen /gebruikelijk als buitenkant van onbestemd: onbestemde handelingen; onbestemde neutraliteit: een onbestemd Etcetera; de onbestemde criteria/ vaagheid
De gebruikelijke handelingen zijn duidelijk. Ze kunnen met gebruik van simpele middelen beschreven worden. Klare taal.
Bijvoorbeeld: stap op de poort toe (ik stap op de poort toe): tik de cijfercode in (ik tik een cijfercode in): open de poort (ik duw de poort open): stap tussen de slabs (er volgt een korte overpeinzing met betrekking tot deze handeling, kort zou eventueel vervangen kunnen worden door onbestemd): herhaal deze handelingen (dat doe ik niet): plaats de zwarte schoudertas op het glimmende barmeubel: neem de trap naar het kantoortje en activeer de projector (Pries heeft dat keurig voorbereid, alles is zoals het moet): activeer de wireless.
De gebruikelijke handelingen zijn duidelijk. Ze kunnen met gebruik van simpele middelen beschreven worden. Klare taal.
Bijvoorbeeld: stap op de poort toe (ik stap op de poort toe): tik de cijfercode in (ik tik een cijfercode in): open de poort (ik duw de poort open): stap tussen de slabs (er volgt een korte overpeinzing met betrekking tot deze handeling, kort zou eventueel vervangen kunnen worden door onbestemd): herhaal deze handelingen (dat doe ik niet): plaats de zwarte schoudertas op het glimmende barmeubel: neem de trap naar het kantoortje en activeer de projector (Pries heeft dat keurig voorbereid, alles is zoals het moet): activeer de wireless.
zaterdag 16 januari 2010
zaterdag 16 januari
1
Frips is in de corridor bezig. Ze schrobt de vloer.
Eric Pries heeft ueber Revolution als Frage des guten Geschmacks op orde gebracht. Geen ingewikkelde constructie, de projector kwam op het bodemvlak van het kantoortje te staan in een schuine lijn op het beeldscherm en dat is dat.
Ada is bezig in de grote zaal achterin.
2
Ik hou van het idee dat je als boom helemaal niets hoeft te doen. Je komt niet van de plek waar je stond, tenzij ze een zitbank of een legplank van je maken. Tegelijk bevolk je gebieden die zo uitgestrekt zijn dat het oog er zoek van raakt.
3
Halfvijf. Ik parkeer het karretje in de oprijlaan van huisnummer 96. Op huisnummer 96 hebben ze een hutsepot.
De verbouwing is prachtig. Huisnummer 96 is in een paradijs veranderd.
vrijdag 15 januari 2010
vrijdag 15 januari
protocol We hebben een protocol. Twee bladzijden. Zonder protocol doen ze waar ze zin in hebben. Ze zetten je te kakken in de niet verwarmde toiletruimte van een holle hersenpan. Toiletpapier leveren ze er niet bij, je hebt je gat af te vegen aan de ruwe schors van een mondelinge overeenkomst. Als puntje bij paaltje komt toveren ze ook nog een konijn uit de koker van een halve buishoed en in de holle hersenpan wordt luidop geboerd. Aan de pascontrole passeerden de gekste dingen.
Nu hebben we een protocol. Twee bladzijden. De plascontrole.
Sjoerd, Gwen
1. Moro zit in de ijskast, Tamara in een rolstoel.
2. Sjoerd slaat Vijf Bijlen open op blz 365. Hij leest de laatste zin, noteert auteur en titel op een papiertje.
De vraag is op alles en iedereen en nog wat andere dingen van toepassing. Het antwoord is altijd hetzelfde antwoord.
Nu hebben we een protocol. Twee bladzijden. De plascontrole.
Sjoerd, Gwen
1. Moro zit in de ijskast, Tamara in een rolstoel.
2. Sjoerd slaat Vijf Bijlen open op blz 365. Hij leest de laatste zin, noteert auteur en titel op een papiertje.
De vraag is op alles en iedereen en nog wat andere dingen van toepassing. Het antwoord is altijd hetzelfde antwoord.
donderdag 14 januari 2010
donderdag 14 januari
1
Eerst een factuur waar we niets mee weten aan te vangen. Uitzoeken hoe dat komt. Ik neem contact op met de firma, een firma die video-apparatuur verkoopt, het zonenummer geeft regio Mechelen, en krijg een dame aan de lijn. Ze heeft een sympathieke stem. Haar collega boekhouding is er heel even niet en de batterij van m'n gsm is bijna op.
In het kantoortje zit Ada voor een laptop.
2
De jongens en meisjes van de cultuurredactie van De Morgen hebben het vandaag over Lotti en over een veiling bij Sotheby's. Sotheby's verhandelt drie meesterwerken, Lotti gaat in de clinch met Story en Dag Allemaal.
Dat is best voldoende stof om er een hele dag mee zoek te maken.
In De Standaard wijden ze een volle pagina aan Boltanski.
Als ze bij de cultuurredactie van De Morgen tot de bevinding komen dat ze toch niets te vertellen hebben, als ze daartoe in staat zijn, dan is collectief ontslag het beste scenario.
Eerst een factuur waar we niets mee weten aan te vangen. Uitzoeken hoe dat komt. Ik neem contact op met de firma, een firma die video-apparatuur verkoopt, het zonenummer geeft regio Mechelen, en krijg een dame aan de lijn. Ze heeft een sympathieke stem. Haar collega boekhouding is er heel even niet en de batterij van m'n gsm is bijna op.
In het kantoortje zit Ada voor een laptop.
2
De jongens en meisjes van de cultuurredactie van De Morgen hebben het vandaag over Lotti en over een veiling bij Sotheby's. Sotheby's verhandelt drie meesterwerken, Lotti gaat in de clinch met Story en Dag Allemaal.
Dat is best voldoende stof om er een hele dag mee zoek te maken.
In De Standaard wijden ze een volle pagina aan Boltanski.
Als ze bij de cultuurredactie van De Morgen tot de bevinding komen dat ze toch niets te vertellen hebben, als ze daartoe in staat zijn, dan is collectief ontslag het beste scenario.
woensdag 13 januari
1
Na z'n zelfmoordaanslag belandt Brahim au rue Paradis, een rosse buurt.
De meisjes weten niet hoe het moet. Ze joelen, gillen, kirren, gieren van het lachen.
Om de voorschriften naast zich neer te leggen is geen tijd meer.
2
16 januari, bladzijde 365. 'jaartallen' /A. L. Snijders, Vijf Bijlen/ Het is het tiende stukje van jaargang 2008.
In 1912 valt zijn moeder driehoog uit een raam. Het kind overleeft de valpartij. De auteur legt uit hoe dat komt. Een hor heeft de val van het meisje gebroken. 96 jaar later parkeert hij zijn auto vlakbij de plek waar het gebeurde. In het Vondelpark, vlakbij, heeft hij een afspraak met een fotograaf. Zoals het er tijdens fotosessies steevast aan toegaat: hij poseert. Snijders zie ik dat niet zo gauw doen. Hij doet het toch, op zijn manier, de wollen muts diep over het voorhoofd /korte zinnen, keurig afgeboord, geen exotische adjectieven/ en zegt tegen de fotograaf dat zijn moeder daar, in 1912, in de Van Eeghenstraat uit een raam gevallen is. Na de fotosessie fietst hij naar een koffiehuis, drinkt koffie. Nog wat later schrijft hij het stukje en dat eindigt met volgende zin: 'Ik denk aan mijn dode moeder, wat zou er van haar geworden zijn.'
Twee maanden later staan we - wij dat zijn mijn broer, mijn zus en ik - in een lokaal op het gelijkvloers van het Brugse UZ. We kijken naar het dode lichaam. Het ademt niet meer. Uit de machine die er op aangesloten werd, valt af te leiden dat er toch nog beweging in het dode lichaam is. Een verpleger legt uit hoe dat komt. Wat we op de schermpjes zien is een restvorm.
'Zie je wel,' denk ik (de bedenking is voor m'n dode moeder bedoeld), 'als je dat nu eens eerder geweten had.'
3
Au rue Paradis, het zwarte gat en de tragiek van het godsbesef: tot inzicht komen is er zelden bij.
Na z'n zelfmoordaanslag belandt Brahim au rue Paradis, een rosse buurt.
De meisjes weten niet hoe het moet. Ze joelen, gillen, kirren, gieren van het lachen.
Om de voorschriften naast zich neer te leggen is geen tijd meer.
2
16 januari, bladzijde 365. 'jaartallen' /A. L. Snijders, Vijf Bijlen/ Het is het tiende stukje van jaargang 2008.
In 1912 valt zijn moeder driehoog uit een raam. Het kind overleeft de valpartij. De auteur legt uit hoe dat komt. Een hor heeft de val van het meisje gebroken. 96 jaar later parkeert hij zijn auto vlakbij de plek waar het gebeurde. In het Vondelpark, vlakbij, heeft hij een afspraak met een fotograaf. Zoals het er tijdens fotosessies steevast aan toegaat: hij poseert. Snijders zie ik dat niet zo gauw doen. Hij doet het toch, op zijn manier, de wollen muts diep over het voorhoofd /korte zinnen, keurig afgeboord, geen exotische adjectieven/ en zegt tegen de fotograaf dat zijn moeder daar, in 1912, in de Van Eeghenstraat uit een raam gevallen is. Na de fotosessie fietst hij naar een koffiehuis, drinkt koffie. Nog wat later schrijft hij het stukje en dat eindigt met volgende zin: 'Ik denk aan mijn dode moeder, wat zou er van haar geworden zijn.'
Twee maanden later staan we - wij dat zijn mijn broer, mijn zus en ik - in een lokaal op het gelijkvloers van het Brugse UZ. We kijken naar het dode lichaam. Het ademt niet meer. Uit de machine die er op aangesloten werd, valt af te leiden dat er toch nog beweging in het dode lichaam is. Een verpleger legt uit hoe dat komt. Wat we op de schermpjes zien is een restvorm.
'Zie je wel,' denk ik (de bedenking is voor m'n dode moeder bedoeld), 'als je dat nu eens eerder geweten had.'
3
Au rue Paradis, het zwarte gat en de tragiek van het godsbesef: tot inzicht komen is er zelden bij.
woensdag 13 januari 2010
dinsdag 12 januari
Eerst is er telefoon van Ada. Ze is bezig in de grote zaal achterin, en /wat begrijpelijk is/ heeft het koud.
Uitleggen dus hoe ze die billenverwarmer aan de praat krijgt. Eerst moet je de knop van de butaanfles opendraaien en op het rooster een vuurtje werpen is geen goed idee.
Dit herhalen: op het rooster een vuurtje werpen is geen goed idee. Evenmin is het aan te bevelen om aan de zwarte ontstekingsknop te draaien.
Je moet er op duwen, leg ik uit, en een brandende lucifer - of, beter, een brandend reepje karton - vlak voor het roostertje houden. Het blauwe vuur zal zich in een oogwenk over het rooster verspreiden. Dan de knop gedurende 10 seconden ingedrukt houden. Er dan op letten dat je je billen niet schroeit.
Niet alleen Ada, ook Gaetan, Robin en Lieven /CUM kortom/ zijn bezig met de opbouw van een project.
In de hall is een aangename temperatuur en ook een geur van lijmstoffen. Marc staat aan het barmeubel en neemt papieren door. Het zou om facturen gaan. Hij scheurt een enveloppe open. De enveloppe slaakt een zachte, amper te horen noodkreet.
Ada wou de muur rechtop /horizontaal wilde ze verticaal en, omgekeerd, verticaal had horizontaal te zijn/ en ze staken een handje toe. Tegen dat karweitje zagen ze niet op, met z'n drieën, het ging vanzelf.
Eric Pries liet weten dat hij pas vrijdag in Gent zal zijn.
Achterin de corridor staat een stoeltje en op het stoeltje een laptop die een neuzelend geluid voortbrengt, wat wel eens muziek zou kunnen zijn.
Rollen papier, bamboestokken, een paarsroze schoudertas, witgeschilderde tekenstokken, de Dewalt afkortzaag, spuitbussen, een verfrol en Ada zelf die een rode pantalon draagt, een donkerblauwe pull en een kleurige sjaal om haar hals gewikkeld heeft.
's Avonds even langs bij de hoofdredacteur, waar ze aan tafel zitten en net een konijntje opgepeuzeld hebben. De vrouw des huizes haalt er een nagelvijltje bij en een tube cuticle conditioner waarna het gesprek op Karl Kraus komt. Kraus die in z'n eentje Die Fackel volschreef en ondermeer ook Die Welt durch schwarze Magie schreef, een geschrift over de vreselijke rol van de pers, ook toen al, in de berichtgeving over de ondergang van de Titanic bijvoorbeeld.
Er zijn manieren om beroemd te worden, grinnikt de hoofdredacteur. 'Ge kunt zelfs beroemd worden als de ouder van een vermoord kind.'
Als kunstenaar is het te verkiezen om in de schaduw van je werk te blijven en niet zelf op het voorplan te treden. Als dat laatste toch gebeurt, zijn we onverbiddelijk en passen de door Perec te berde gebrachte methodes toe: (voorbeeld) 'At the end of the experiments, Sopranoes were perfused with olive oil, and 10% Glenn-Fiddish, and incubated at 421 °C in 15% orange juice during 47 hours.' Experimental demonstration of the tomatotopic organization in the Soprano (Cantatrix sopranica L.), p.18; Editions du Seuil 1991.
Uitleggen dus hoe ze die billenverwarmer aan de praat krijgt. Eerst moet je de knop van de butaanfles opendraaien en op het rooster een vuurtje werpen is geen goed idee.
Dit herhalen: op het rooster een vuurtje werpen is geen goed idee. Evenmin is het aan te bevelen om aan de zwarte ontstekingsknop te draaien.
Je moet er op duwen, leg ik uit, en een brandende lucifer - of, beter, een brandend reepje karton - vlak voor het roostertje houden. Het blauwe vuur zal zich in een oogwenk over het rooster verspreiden. Dan de knop gedurende 10 seconden ingedrukt houden. Er dan op letten dat je je billen niet schroeit.
Niet alleen Ada, ook Gaetan, Robin en Lieven /CUM kortom/ zijn bezig met de opbouw van een project.
In de hall is een aangename temperatuur en ook een geur van lijmstoffen. Marc staat aan het barmeubel en neemt papieren door. Het zou om facturen gaan. Hij scheurt een enveloppe open. De enveloppe slaakt een zachte, amper te horen noodkreet.
Ada wou de muur rechtop /horizontaal wilde ze verticaal en, omgekeerd, verticaal had horizontaal te zijn/ en ze staken een handje toe. Tegen dat karweitje zagen ze niet op, met z'n drieën, het ging vanzelf.
Eric Pries liet weten dat hij pas vrijdag in Gent zal zijn.
Achterin de corridor staat een stoeltje en op het stoeltje een laptop die een neuzelend geluid voortbrengt, wat wel eens muziek zou kunnen zijn.
Rollen papier, bamboestokken, een paarsroze schoudertas, witgeschilderde tekenstokken, de Dewalt afkortzaag, spuitbussen, een verfrol en Ada zelf die een rode pantalon draagt, een donkerblauwe pull en een kleurige sjaal om haar hals gewikkeld heeft.
's Avonds even langs bij de hoofdredacteur, waar ze aan tafel zitten en net een konijntje opgepeuzeld hebben. De vrouw des huizes haalt er een nagelvijltje bij en een tube cuticle conditioner waarna het gesprek op Karl Kraus komt. Kraus die in z'n eentje Die Fackel volschreef en ondermeer ook Die Welt durch schwarze Magie schreef, een geschrift over de vreselijke rol van de pers, ook toen al, in de berichtgeving over de ondergang van de Titanic bijvoorbeeld.
Er zijn manieren om beroemd te worden, grinnikt de hoofdredacteur. 'Ge kunt zelfs beroemd worden als de ouder van een vermoord kind.'
Als kunstenaar is het te verkiezen om in de schaduw van je werk te blijven en niet zelf op het voorplan te treden. Als dat laatste toch gebeurt, zijn we onverbiddelijk en passen de door Perec te berde gebrachte methodes toe: (voorbeeld) 'At the end of the experiments, Sopranoes were perfused with olive oil, and 10% Glenn-Fiddish, and incubated at 421 °C in 15% orange juice during 47 hours.' Experimental demonstration of the tomatotopic organization in the Soprano (Cantatrix sopranica L.), p.18; Editions du Seuil 1991.
Abonneren op:
Posts (Atom)