vrijdag 18 maart

foto boven: hannelore van dijck
foto onder: markus willeke

'Rester au pouvoir comme ça c'est quand-même pas très poli,' disait Zenon Dorin, cinéaste Polonais et ami de Yannick Franck. On parle de Muammar Kadhafi, sale fils de pute, addict du Kadhaficine, kadhastrophiquement totalitaire, mais quelle arrogance, ce bordel de régime.
Vreemd, bizar, ridicuul, lachwekkend, decadent, obsceen, tragisch, van een niet meetbare wreedheid. De beerput van een in uitzichtloze waanzin ontaarde hersenpan raast over het land.

De NATO zou nog het ganse weekend nodig hebben om zich te beraden over actie. Ze hebben alvast naar Pizza Tripoli gebeld.

Een ritournelle van Angelo Branduardi:

A la foire de l'este pour deux pommes
une petite taupe mon père m'a acheté.

In crox is een bevrijdigheid van grote en prachtige dingen. De projecten van Harri de Ville en Susanne Kutter vallen prachtig samen en de presentatie van Markus is afgerond. We drinken een biertje.

foto's onder: harri de ville

gelijke rechten (1)

Ik ken heel wat vrouwen die wild zijn van het werk van Perec. Vrouwen en mannen hebben het recht om dezelfde boeken te lezen. Ze hebben het recht om dezelfde kinderen te hebben. Ze kijken naar dezelfde televisieprograma's, lezen dezelfde magazines. Vrouwen en mannen lezen Humo, lezen Het Laatste Nieuws, slaan zich in ademnood door Story en Dag Allemaal. Ze hebben dezelfde rechten. Tijdens tsunami's komen ze met gelijke aantallen om. Ze hebben het recht om te kruipen, om de hele dag in bed te liggen. Mannen hebben dat recht, vrouwen hebben het ook. Ze komen om in vliegtuigongelukken, houden van P. J. Harvey of van andere dingen, dat recht hebben ze. Mannen hebben dat recht en vrouwen hebben het. Ze klimmen in bomen, in restaurants zitten ze samen aan tafel, ze eten dezelfde dingen, verteren het vreten op een volstrekt identieke manier, lachen, boeren en schijten, de vrouwen doen het en de mannen doen het ook. Ze zijn idioot, achterdochtig, wraakzuchtig. Ze hebben maniertjes. Ze verspillen geld, ze houden van sport, van dure dingen. Ze zijn arm of rijk, dun of dik, reizen, zitten thuis, praten over de kinderen en houden van kip. Ze hebben recht op de kinderen, beiden, niet alleen de vrouwen, ook de mannen hebben recht op de kinderen. Ze snipperen ui, kweken buikjes, kwekken en kwaken en buigen zich met gelijke rechten over de braadpan.

from a conversation with susanne and markus

Agreement One. Politicians are pinguins. Lookalikes. They dress and behave as. There is a large amount of pinguin population on the south pole.
Scientists agree that politicians, due to general behaviour and habits, are pinguins. There's no need for new species of pinguins on the south pole. Too many of it would dust the place.
Politicians, for that reason, without need to change their long fulfilled attitude, will be escorted to the north pole. We are happy to invite you to worship this concept. Politicians pinguinlike may as such be introduced a habitat that suits the problem. Then we save the ice bear.

Agreement Two. The remaining part, those lads and ladies not escorted to the north pole, with trade people and gang addicts in addition, will be escorted to the Maledivian Islands, a beautiful resort fulfilling the perspective that living here may just as good be paradise. Flights are one direction only. There's no way out. It's a splendid resort. Loads of beautiful islands that soon enough will end below sea level. They even don't need to think. The Maledivian resort is beyond all that.

from a conversation with Nan-Ping

sweet little cigars powered
with a touch of nuclear flavour

and so very humble
don't we agree
to bow and give a little light

wat

Waar wachten ze op. Wat zijn ze van plan. Hebben ze een idee hoe ze het gaan doen.
Nee. Ze zitten in de lounge. Ze hebben gedineerd, er was muziek en over alles waarover ze het hadden zijn ze het eens geweest. Er komt geen interventie.
Te riskant, zeiden ze. Je hebt toch ook met de Kadhafi-clan rekening te houden, zeiden ze.
Diesel en olie staan op temperatuur.
Je kan toch niet zomaar op een lichtzinnige manier gaan beslissen om van de oliefactuur een veelvoud te gaan maken. Nee, dat kunnen ze niet doen.
We gaan de Lybische rebellen niet steunen, dat kunnen we niet doen, zeggen ze. In de media verschijnen berichten dat het met een no fly zone eigenlijk ook niet zo lekker zit. Je moet dan eerst dingen gaan bombarderen en dat zint ze niet, dat willen ze niet doen.
De Arabische Liga geeft aan dat ze een no fly zone wenselijk vinden. De Europese Unie luistert met een half oor. Een no fly zone? Nee, dat willen ze niet doen. Ondenkbaar. Dat zou inhouden dat ze de inboedel van meneer Kadhafi gaan bombarderen, maar dat willen ze niet doen. Daar is ook helemaal geen reden voor. Kadhafi is kind aan huis. Nee hoor, ze gaan voor de foto met Berlusconi.

met z'n allen

We gaan met z'n allen op de rand van het bed zitten. Met z'n allen.
We gaan zitten denken, met z'n allen, en door de knieën buigen. Met z'n allen.
We gaan niet doen alsof we over wat anders na te denken hadden.
We gaan lekker niets doen, met z'n allen op de rand van het bed.
We gaan niet luidkeels schreeuwen, omdat er aan de rand van het bed onvoldoende plaats is
om te gaan zitten. We knielen aan de rand van het bed.
We gaan niet luidkeels wenen. Onder het bed is zoveel waar geen plaats voor is.
We gaan niet nadenken over de gevolgen van ons laffe gedrag.
De houding die we aangenomen hebben, is wat we altijd al gewild hadden.
We buigen over de rand van het bed.
We gaan niet doen alsof we dat niet wilden doen.
Met z'n allen buigen we over de rand van het bed.
Aan het hoofdeind hurkt iemand die wel wat anders te doen heeft.
Ach, nee. We gaan lekker niets doen. Met z'n allen op de rand van het bed.

vrijdag 11 maart

Hannelore Van Dijck is bezig in de kubusruimte. Massa's tape. De tape komt in een ragebol op de vloer terecht.

In de zaal achterin zijn Rudy Lycke en Evelyne Bleyenberg bezig.

Op de werktafel in de hall staat een asbak. Naast de asbak ligt een doosje Loperamide, pillen om slappe schijt te voorkomen. Of het werkt, weet ik niet. Er is een lepel en nog een doosje, een borstel, zwart garen, een mes, één lucifer, meer niet, en drie spijkers die naast elkaar liggen, konisch, en naar het doosje met pillen wijzen.

Aan Sint-Jacobs loop ik tegen Ann aan. We rijden naar Museum Dhondt-Dhaenens, deponeren de flyer, rijden dwars door de dorpskom van Sint-Martens-Latem en belanden in Aba-Jour. Over het water drijft een a4tje. Een meisje van een jaar of 4 wordt afgestraft omdat ze spaghetti kreeg en friet wou, ze jankt, wordt afgemaakt. Dat komt haar duur te staan, verneem ik. Er uit, zeurt de moeder. Ik draai me om, zonder het spektakel te bekijken, en zeg: Ik heb ooit eens een kind gezien dat de slappe lach kreeg. Kan je je dat voorstellen, voeg ik toe, de slappe lach, op die leeftijd. Het meisje zwijgt. Ze jankt niet meer, ze zwijgt. Ook de moeder zwijgt. Wat later stel ik vast dat het meisje speelt. Ze gaat languit over de zitting liggen. Ze is het voorval vergeten, zo lijkt het wel. De ouders eten friet.

advies diensthoofd

Laat de NAVO snel tot handelen overgaan. Negeer de bezwaren van Rusland en China. Veeg Rusland en China van tafel. Totalitair is zonder veto. Werk samen met de Arabische Liga. Aarzel niet, kom tot actie. Verbluf ons niet langer met dubieuze commentaren. We zijn aan dat verbluft zijn gewoon geraakt. De woorden en wonden die bruikbaar hadden kunnen zijn, zijn opgebruikt. Schaf de belangen af die we in Lybië hebben. Die belangen kunnen een andere keer. Dat gaat heus niet lopen. Leer ons rennen in het stof van de verblindende leugen. Installeer vandaag die no-fly zone. Werk samen met de Arabische Liga. Bedenk dat totalitaire regimes geen waarheid hebben. Waarheid is alle waarheden of is helemaal niets. Zodra er eentje ontbreekt, kan je het tentenkamp van je redeneringen maar beter opdoeken. Hou op met dat diplomatieke gedoe om economische belangen veilig te stellen.
Wat had jij besteld, een Martini? Twee martinis, eentje bianco, eentje red, een Irish en een pintje. And a dead bomb. Zeg, moet je eens kijken, dat is Ruby, toch, of heb ik het verkeerd voor? Ha, wat een lekker gat zeg.

woensdag 9 maart

Poststukken van H-art, L'art même, de gemeente Jette en een bruine enveloppe.
Onder de blackstraler in de hall staat een tafel. Rudy en Evelyne zijn bezig in de ruimte achterin. Op de tafel is een stapel cd's, Glassworks van Philip Glass, van Bobby Timmons The Soul Man! en Some Other Stuff van Gracian Moncur III. Onder de cd's is een dvd met vroege Hitchcock, Champagne, The Ring, een cd uit de Jazz in Paris serie met een concert van Rene Thomas, een boek van Henry Marshall en een dvd met de verblindende titel SHORTFILMS. Ergens onderaan staat dat het zonder Nederlandse ondertiteling is.
The Soul Man! van Bobby Timmons interesseert me: Wayne Shorter, Ron Carter, Jimmy Cobb.

dinsdag 8 maart

Tateren, zonder leestekens praten, monologue extérieure, bij voorkeur over anderen, Sofie, Evelyne, Philippe en de anderen, over de feiten heen bauwen, het luchtledige kasteel van een mening over wat Sofie deed, wat ze met Peter deed, van de leestekens misschien toch wel de komma van wat Sofie met Peter deed, het hierover hebben, de barbecue. Anderen op de rooster leggen, geinig lekker.
En als ze zelf op het rooster ging zitten. Wat zou dat geven. Let op, meid, je beweringen worden bijgehouden, gecontroleerd. Meer mondje dan woorden. Het formuleren van een bommenwerper, 'je hebt nu eenmaal machismo nodig om er te staan', in De Morgen doen ze het zonder de pols te breken. Ze hebben er niet eens zuinig mee om te springen. 't Moet leesbaar blijven.

maandag 7 oktober

Enschede. De klemtoon ligt op de derde e. Sjoerd weet dat. In zijn bloed stroomt het ondiep van Hollandse plassen. Hij weet dat Enschede in Overijssel ligt en dat de streek Twente genoemd wordt en de mensen die daar wonen zijn tukkers. Zo worden ze genoemd. Ben Ter Elst is een tukker. De tukkers hebben een raar dialect, weet Sjoerd.
Kreukels. Gwendolyne heeft een voorraad kreukels op tafel geplaatst. Zelf eet ze er niet van. Dat een van de zonen van Kadhafi met z'n blote billen in de putanesca was gaan zitten, ze is er nog altijd niet goed van.
Pots springt op het aanrecht.
Ja, die Kadhafi, wat een rattenkop zeg, mompel ik. Ik pook een naald in het schelpje. Aan de naald komt een wormachtig ding vast te zitten, het ziet er als een lange en dikke neuskeutel uit. We smullen. Ja, die Kadhafi, wat een rattenhol zeg.
Rare houding EU, vinden we. Pleuris. Van Rompuy heeft uiteraard helemaal nergens een mening over, dat weten we. Foute president. Eentje waar je zelfs zonder de rubberhandschoenen niet echt wijs uit raakt. Of hij ook maar één enkel meninkje zou hebben, onbetekenend of niet, geen mens die het weet. Uit de Vlaamse klei gerukt en op het aanrecht geworpen. Schrijft haiku's.
De slak die ik uit het schelpje piets lijkt amper meer te bieden.

't Is ook niet veel meer
dan een kleine hap, een kreukel,
meer dan dat is het niet.

Sjoerd raspt de parmesan. Hij is de hele dag in de serre bezig geweest. De grond er uit scheppen, een halve meter diep. Dan opvullen met een laag mest, een laag grond, een laag mest, een laag grond.
Wat heb jij zonet over Kadhafi gezegd, informeer ik.
Ik weet het niet meer, zegt Sjoerd.
Gwen is in de keuken bezig. Ik zal er wel op komen, zegt hij. Dat schrijf ik op: ik zal er wel op komen, zegt hij. Ik noteer, meedogenloos. Op is op.
Ik weet het niet meer, geeft hij toe. Ik zal er wel opkomen. Over z'n uniformen.
Ja, daarover hadden we het gehad.
Raya speelt met een rond hebbedingetje.
Dat retourtje Tripoli, wat vond je daar eigenlijk van, vraag ik aan Gwen.
Vliegtuig, zegt ze, vind ik dus leuk he.
Ja, dat had ik wel gemerkt. 'Terwijl je niet in een auto durft.'
Da's niet zo gek, zegt ze.
En toen je die putanesca tegen z'n bakkes plakte.
Hij ging er op zitten, godverdomme.
Gek dat er voor Lybië nog altijd geen no-fly zone is. Ze houden het af, er zijn andere belangen.

weekendalfabet

foto: johanna van overmeir, performance 5
detail: het totaal van koran, bijbel en tora volgt de Libische kustlijn

Ann verhuist. Ze zal Oudburg missen, zegt ze. Acht jaar heeft ze er gewoond, op het tweede boven het Griekse restaurant. Zelf heb ik niet zo lang in Oudburg gewoond, van september 2003 tot half mei 2005.

Bijbel, tora, koran, alles samen niet meer dan een kamerbreed tapijt. Meer is het niet. Tweeduizend jaar oeverloos geëmmer herleid tot 35 vierkante meter.

Charlotte. In 2007 of 2008 is ze steunend lid geweest. Intussen is ze cum laude afgestudeerd. Ze werkt in de sociaal-culturele sector. Dat is een tijdelijk baantje, zegt ze. Ze wil naar Indonesië, dat gaat ze samen met haar vriend doen, die reis. Haar thesis ging over Factor 44. Nog meer experimenteelkunstencentrumachtig dan Croxhapox eigenlijk, vindt ze, zegt ze. In 2006 hield Factor 44 het voor bekeken. Jammer dat ze niet wat vaker over de vloer komt.

Christine Vuegen vroeg of ik wat meer wist over het crox-project van Mehdi-Georges Lahlou.

cultuurbeleid. In DM een démarche van Erwin Mortier: het cultuurbeleid moet Belgischer. Daar ben ik het mee eens. Cultuur staat boven regionale belangen. Je kunt niet betwijfelen dat er een Belgische cultuur bestaat, schrijft Erwin Mortier. Waar je desnoods wel aan twijfelen kan, of er een Vlaamse cultuur bestaat die dat woord verdient. De Vlaamse radicalen en cultuur, het slaat als een tang op een varken.

dans
Gwendolyne danst. Robbert filmt. Ik maak een foto. In het zaaltje zitten twintig mensen. Marc registreert de gebeurtenissen. Robbert filmt me maar dat weet ik niet.


De groenten op het gelijkvloers, de pantoffels op het eerste.
Klaas snijdt wortelen. Dat wordt niet gefilmd. Op een klein gasfornuis staat een kookpot te dampen. Dat wordt wel gefilmd.

experimentjes. Frank Merkx legt uit hoe je het publiek bespelen moet. Het is laat op de avond. We glunderen, gniffelen, als Merkx het woord neemt, is er altijd wel wat te beleven. Hij schuwt het woord niet. Publiek, zegt hij, dat moet in de gelei zitten. Je moet ze in die gelei zien te krijgen. Als ze er eenmaal in zitten, gaan ze mee bewegen. Over zijn puberale fratsen is hij eenduidig: pretty heavy shit.

Jupiler Jungle. Gwendolyne begint me een fascinerende gebeurtenis uit de doeken te doen maar daar heb ik opeens geen tijd voor, ik doe de bar en er wordt drank besteld.

konijn. Mijnheer Kadhafi is een geflipt konijn. En dan is er ook nog die zwijnerij met economische belangen. Politieke besluitvorming quasi nihil, gelobby achter de schermen, mummelen aan de zijlijn. Typisch.

kubus
In de kubusruimte is Hannelore Van Dijck aan een werk in situ project begonnen. Blauw werkpak, naaldhakken, stofmasker, houtskool op blote muur.

Mijmeringen, bedenkingen, interventies. Mijn morele steun gaat uit naar het Lybische volk. Veel hebben ze daar niet aan. Ik volg de gebeurtenissen op de voet, de horrelvoet van wat op internet aan informatie mee te graaien is. Assange dreigt uitgeleverd te worden aan Zweden en de soldaat die maar liefst honderdduizend documenten gelekt had, hebben ze gedurende zeven uur naakt in een cel opgesloten. Dat is ergens in Amerika gebeurd. Achter dit alles spelen eigenlijk alleen economische motieven. Andere motieven zijn er niet.

onbeschrijfelijk. Gouyasse, het onbeschrijfelijke bier.
Van Beir, zeg eens, wat vind je van dit bier. Onbeschrijfelijk mevrouw, onbeschrijfelijk.
Gouyasse, het onbeschrijfelijke bier.
Ook wel reden natuurlijk waarom het onbeschrijfelijke meisje er op zo'n onbeschrijfelijk prettige manier verlekkerd op is.
Omdat je zei dat het onbeschrijfelijk is, zegt ze.
Robbert is het daar mee eens. Ook hij bestelt een Gouyasse.

pathologie. 'Een woord dat in de politiek zelden tot helemaal nooit gebruikt wordt: pathologie.' Veel van dat zogeheten politiek vernuft is te herleiden tot pathologische reflexen. Mijn informant heeft me op een glas worldshake getrakteerd. We zitten in Minor Swing. Het is er heel erg druk. Ik schrijf op wat hij zonet gezegd heeft: 'Veel van dat zogeheten politiek vernuft is te herleiden tot pathologie.' Hij bedoelt niet alleen Khadafi, ook de Vlaamse zaak is pathologisch. Het is een gekkenhuis.

Philippe. Philippe legt uit wat er die dag gebeurd is. Hij en Johanna waren in de Ardennen op heilige schriften aan het jagen. Ze hadden een bijbel neergemaaid, een tora te grazen genomen en tenslotte ook een koran in het vizier gekregen die hij met een zuiver schot neergelegd had. Toen ze naar de auto stapten, liepen ze tegen een boswachter aan en toen begon de klereherrie, toen ze die vent tegen het lijf liepen. Philippe had een Mosin Nagant bij, model 1891, kaliber 7.62x54R. Dat viel niet in goede aarde. Dat soort dingen gebruiken ze in Stalingrad. De infanterie is er mee bewapend. Toen de boswachter hoorde dat ze een bijbel, een tora en een koran buit hadden gemaakt, werd hij opeens ziek van het lachen. Hij scheet in z'n broek van het lachen. En zo kwamen ze dus toch nog weg. Philippe is wel z'n Mosin Nagant kwijt. Dat ding ziet hij niet terug, beseft hij.

procent. 30% Vlamingen in de gelei van het N-VA. 'Wat zegt u, fucking 90% godverdomme!' brult Merkx.

Recent Keyword: huizen vilvoorde, bart dhaluin, marc autostop leuven, verkrachting knokkestraat, kantoortje, veronic decock, konijnenvellenlijm, tuinstoel maken.

Rik springt binnen. We maken twee stapeltjes van 150 cards.

rokje
Het polkadotrokje van Gwendolyne.

sexy. 'He maat, dat is sexy, he maat,' zegt iemand die in m'n nek ademt. Ik sta in een nachtwinkel die door twee Afghanen gerund wordt. Het is vrijdagavond. De uitbaters spreken Urdu en Parsi en een handvol Westerse talen. Ze kennen me, ik kom er vaak. Zelf zien ze het ongetwijfeld als travesti. Dat is ok. Ik heb het niet zo op met die meningsverschillen. Vrouwen en mannen hebben gelijke rechten. We hebben echt wel af te stappen van het idee dat het wat anders heeft.

Thoma Sankara. Hij werd vermoord door een vriend, die nu president van Burkina Faso is. Dat ging met hulp van de Fransen. Burkina Faso is een Franse kolonie. De Fransen hebben er nog altijd militaire terreinen, controleren het land, plunderen de rijkdommen. Dat is wat Levy zegt. Levy danst. Hij is een danser, op reis in Europa, woont in Burkina Faso. Hij is vaak in Europa. Je moet naar Burkina Faso komen, zegt hij. Hij nodigt me uit om naar Burkina Faso te vliegen. Ik weet niet of ik dat durf. In het noorden van het land is woestijn. Over de stranden in het zuiden slaan de golven van de Atlantische oceaan en ze spreken er Frans. Het is een kolonie.

verwantschap. (1) Het huidige kapsel van Frank Merkx en het totaal van bijbel, tora en koran, eindproduct van de performance van Johanna Van Overmeir. (2) De lengte van het rokje van Laura en de lengte van het rokje van Gwendolyne.

woensdag 2 maart

22u45. Wat mooi: een brede, vermiljoenrode heupriem. Ik had een spaghetti maison besteld, nam De Standaard door, 3 bladzijden Libische gruwel, Wouter Beke gaat bemiddelen, Jane Russell is overleden en zo nog wat dingen. Het meisje dat vandaag de tafels voorin doet, had Homogenic opgelegd. Op het woonerf staat een auto. De poort is dicht, licht is er niet, Blackie ronkt. De thermostaat geeft 18.4. Ik stap naar de Thomsenruimte, daar is niemand. Achterin de corridor had ik een lichtschijnsel gezien. De schuifdeur staat wijdopen, iemand vergat het licht uit te doen. Vierendertig stappen later sta ik weer in de hall. Het is er lekker warm. De thermostaat geeft 18.6. Het gevaarte kreunt en dat klinkt alsof het hele gebouw schudt. Met zachte hand: iemand heeft het boven de Dampoort uitgetild en schudt, om uit te zoeken wellicht of er wat in zit. Ik beland aan het barmeubel. Hier tref ik het protocol, een zak cacahuetes waarvan de inhoud tot het laatste nootje toe opgepeuzeld werd en in de asbak is een platgedrukte peuk. De kubusruimte is ontruimd, ontdek ik.

dinsdag 1 maart

Vandaag had ik een onderhoud met kolonel Kadhafi. Ik heb een helikopter gehuurd, we vlogen over het mediterrane continent. Ze hadden een dame ingeschakeld om Kadhafi af te helpen van de vele kwaaltjes die hij heeft. Ze zat naast me. Ook hoe-heet-ie-weer hadden ze gevraagd. We wisten geen van allen wie als voedselpakket zou dienen. In Tripoli liep ik Paul Thek tegen het lijf. He, Paul, zei ik, terwijl ik voorts eigenlijk helemaal niet wist wat ik daar van denken moest. Gwen was mee aan boord. Ze had een soortement putanesca gemaakt met een hoop kappertjes en ui. 'Ik heb er uitjes en zo in gedaan,' zei ze. We hebben een onderhoud met kolonel Kadhafi, zei ik, en ik weet niet of Kadhafi van uitjes houdt. Een kolonel houdt van uitjes, zei ze. Bij de Kadhafi's was het orgie net begonnen. Ze vraten zich een ongeluk, hadden een stuk of wat inwoners uit Brega aan het spit geroosterd, Muammar wierp ons een kushandje toe. My good friend, riep hij.