vrijdag

expo 5 dag 1
loïc van zeebroek

9 augustus

Schilderdoek halen bij Claessens N.V., & Claessens dicht, dus met L. even kijken bij Joris en Nancy, maar ook Bruthaus dicht; slechts met de grootste omzichtigheid slagen we erin uit W weg te komen: het rondpunt! de kruispunten en de toegangswegen weggetakeld! Waarna we heel even een kijkje in het Raveelmuseum nemen, de Biënnale met name, en een  bizar schilderij te zien krijgen.

Variatie op Thursday 9 August, from The Virginia Woolf Diary, Volume 1, blz 41. AUGUST 1941

4 augustus

Zijn ze weer een put aan het graven? Om er wat in te gooien? Wat niet één van de in de put gegooiden zich afvroeg. De hele ochtend tot ver voorbij het middaguur in het withete zonlicht als in een kookpot. De drol die ik daaropvolgend kakte, kwam er uit in één stuk. Berichten hierover worden door het televisievretend schorem zonder het minste houvast aan wat ook als waar gebeurd bekeken. Je mag toch echt niet bedenken dat ze zitten mee te kijken. Net om die reden bedenk je, want daar zitten ze dus toch maar, in wat vrijetijdswetenschap de luie zetel placht te noemen, lacherig, optimaal aanwezig, gretig, en kijken naar de drol die uit het kontgat van het op een worm lijkende spektakel steekt, voor de inwijkelingen een vodje sober in beeld gebracht. Dat drama met Gombrowicz!

Variatie op Saturday 4 August, from The Diary of Virginia Woolf, Volume 1, blz. 39. AUGUST 1917

3 augustus

Zat aan een kruispunt met dikke, langwerpige schaduwen van wandelaars en fietsers naar het grijsblauwe uitspansel te kijken. Die kleur, mompelde ik, ik wed op het gat van een olifant dat die kleur indigo is. Iemand die ook al een hele tijd naar het grauwe asfalt en de zebrapaden aan het kruispunt had zitten staren, zei dat ze in Escalles geweest was. We konden ons geen van beiden herinneren wanneer het voor het laatst geregend had. Misschien regent het wel helemaal nooit meer, zei ze. Waar ik woon, zei ik, hebben ze onlangs de straat opengegooid, ze staken buizen en leidingen in de grond en gooiden de straat weer dicht, om ze niet lang nadat ze dat deden opnieuw open te gooien, weer buizen en leidingen in de grond te stoppen en de hele straat toch maar weer dicht te gooien. Toen ze daar klaar mee waren, maakten ze de straat weer open. Je kruipt uit bed, misschien is het ochtend, misschien middag of avond, van de herrie word je lusteloos, dus kruip je maar weer in bed, wat anders heb je toch niet te doen, om een ogenblik later toch weer op te staan.

Variatie op Friday 3 August, from The Diary of Virginia Woolf, Volume 1, blz. 39. AUGUST 1917

4

aynitl : food matters 4

host : : guest Twee ontmoetingen, de ene keer als host, de andere keer als gast; en het totaal hiervan – iets met een inhoudelijke factor die biedt wat onder dualis begrepen wordt : een twee tussen enkel- en meervoud in. Ontmoetingen zonder stoorzender. Geen curator. Geen industrieel-ideologisch georiënteerd postgraduaat. Geen circusdirectie. Evenmin directie &/–/of staff om een pro en contra te beramen; sporen van geestdrift, hybris, hydrolyse, een bepaalde verworvenheid of positie bemoedigend of net verdacht vinden; de expo-formule erin hameren (voor zover er zo'n formule zou zijn); en als buitenstaander resoluties formuleren (ideologisch stroomlijnen van de ruwe materie) waar uiteindelijk slechts heel af en toe een van de betrokkenen wat aan hebben kan.

vrijdag

donderdag

woensdag

dinsdag

 

maandag

chris en jef

handdoek

de handdoeken van Norma Markley,
bestuursleden die de handdoek in de ring gooien,
het smerig maken van,
van de handdoeken van Norma Markley,
van de vaatdoeken,
het reinigen van,
van de New Yorkse kunstenares,
van de vaatdoeken
met polkadotmotief,
oranje vaatdoeken,
zij die een zakdoek uit hun broekzak opvissen en tijdens de publieke redenering die daar soms op volgt zoekdak zeggen,
aan een handdoek vastzitten,
negen keer,
het N-woord toch uitspreken, ooit,
die met polkadotmotief,
want het onnoembare aantal, hoe vaak een verse handdoek voor het verwijderen van een verfvlek gebruikt zou worden,

woensdag 18 mei

 

[ ]

Ze zeiden dat el Elefante, zoals Diego door het gros van de andere jochies genoemd werd, dat hij het papiertje met de code, de geheime code, de zeer geheime code, een code die als Top Secret behandeld moest worden, in z'n mond gestoken had, het papiertje met de uiterst geheime code, het Sovjetgeheim, er op gekauwd, langzaam, er langzaam op had zitten kauwen, misschien wel een half uur, en het toen doorgeslikt had, het tot pap gemalen papiertje, op de geheime code had zitten kauwen tot het pap geworden was en het dan in één keer doorgeslikt had. Geheim van wat? vroegen we. Dat wisten ze niet. Hurkzit. Iemand steunt op de schedel van Diego, die midden het voetpad hurkt, en speelt met z'n kapsel. Het indigoblauw. De nacht komt naderbij. In het struikgewas lichten de kleine blaadjes op, en het is dat, zegt een van de vrouwen, wat ze zo mooi vindt, het oplichten in het schemerduister, aan de rand van het terras, van die kleine blaadjes.

fietspomp

Iemand die met een machinegeweer de kamer binnenkomt. Maar het is een fietspomp. Het is geen machinegeweer, het is een fietspomp. Met een machinegeweer kon hij niets beginnen, met een fietspomp wel.