Jan gaat op pensioen en dat is net op tijd.
Zo heeft hij tijd voor andere dingen.
dinsdag 4 oktober 2016
maandag 3 oktober 2016
tsjak tsjak
Tsjak - tsjak. Waar het geluid vandaan komt? Midden het kruispunt
ligt een door autobanden platgewalst plastic colaflesje.
Elke auto intussen die het kruispunt aan Krommewal en Goudstraat neemt
dendert over het platte flesje met voor-, tsjak, en vervolgens achterband,
tsjak, of rateert het, maar nooit zo, vermoed ik,
dat ook maar een van de bestuurders van de vaak prachtige auto's het flesje opmerkt.
Tsjak
Tsjak
Met elke aanraking
Tsjak
Tsjak
veert het vertrappelde flesje heel even op en net hierdoor komt het
na verloop van tijd
buiten het traject van de aan het kruispunt passerende voertuigen te liggen. Oef.
Vreemde mogendheden hebben het plastic flesje - wat ik pas na verloop van tijd opmerk -
verplaatst
tot het kennelijk zonder dat dat inspanning vergde tien meter verderop
vlak naast een zebrapad kwam te liggen
waar het door een voetganger - tsjak - onder de voet gelopen wordt.
x
Ik hou niet van beroemde mensen. Ze komen me zo dik voor dat zelfs olifanten en nijlpaarden en op een dieet van cola, chips en MacDonalds vegeterende slomo's niet meer volume dan een zuurtje hebben. Waar ook nog bijkomt dat roem vulgariseert. Het staat niet netjes, het is vulgair.
x
Weet je wat het mooiste boek van de hele wereld is? Het mooiste boek van de wereld, van de hele wereld bovendien, is de ontdekking van de wereld.
Met tranen in de ogen zit ik naar de achttiende bladzijde van die ontdekking te kijken. Neem me niet kwalijk, wat bedoel ik, is dit het mooiste boek van de hele wereld?
Van een vrouw beweren dat ze de mooiste is, de mooiste van de hele wereld, is net zo onzinnig.
Van een idioot beweren dat net hij... Het valt te proberen.
ligt een door autobanden platgewalst plastic colaflesje.
Elke auto intussen die het kruispunt aan Krommewal en Goudstraat neemt
dendert over het platte flesje met voor-, tsjak, en vervolgens achterband,
tsjak, of rateert het, maar nooit zo, vermoed ik,
dat ook maar een van de bestuurders van de vaak prachtige auto's het flesje opmerkt.
Tsjak
Tsjak
Met elke aanraking
Tsjak
Tsjak
veert het vertrappelde flesje heel even op en net hierdoor komt het
na verloop van tijd
buiten het traject van de aan het kruispunt passerende voertuigen te liggen. Oef.
Vreemde mogendheden hebben het plastic flesje - wat ik pas na verloop van tijd opmerk -
verplaatst
tot het kennelijk zonder dat dat inspanning vergde tien meter verderop
vlak naast een zebrapad kwam te liggen
waar het door een voetganger - tsjak - onder de voet gelopen wordt.
x
Ik hou niet van beroemde mensen. Ze komen me zo dik voor dat zelfs olifanten en nijlpaarden en op een dieet van cola, chips en MacDonalds vegeterende slomo's niet meer volume dan een zuurtje hebben. Waar ook nog bijkomt dat roem vulgariseert. Het staat niet netjes, het is vulgair.
x
Weet je wat het mooiste boek van de hele wereld is? Het mooiste boek van de wereld, van de hele wereld bovendien, is de ontdekking van de wereld.
Met tranen in de ogen zit ik naar de achttiende bladzijde van die ontdekking te kijken. Neem me niet kwalijk, wat bedoel ik, is dit het mooiste boek van de hele wereld?
Van een vrouw beweren dat ze de mooiste is, de mooiste van de hele wereld, is net zo onzinnig.
Van een idioot beweren dat net hij... Het valt te proberen.
bron
Adulto? Mai - mai, como l'esistenza
che non matura - resta sempre acerba,
di splendido giorno in splendido giorno -
io non posso che restare fedele
alle stupena monotonia del mistero,
Ecco perchè, nella felicità,
non mi sono abbandonato - ecco
perchè nell'ansia delle mie colpe
non ho mai toccato un rimorso vero.
Pari, sempre pari con l'inespresso,
all'origine di quello che io sono.
Pier Paolo Pasolini, from Roman Poems, City Light Books, 2005. Ik val nog liever in een greppel (dan).
Ik spreek een mondje Spaans, que hay, perdidito, como te llamas, y el me dice me llamo catàstrofo, maar Italiaans, nee.
Toch heb ik mij recent vaker een Italiaanse uitgave aangeschaft, L'Isola Delle Donne van Elio Modigliani om te beginnen, en iets van Manganelli, twee boeken die gauw bij Cristina Amelia belandden, die meer dan behoorlijk met Italiaans uit de voeten kan.
Zonder vertaling kom ik tot volgende lezing:
Adulto? xxx - xxx, como l'esistenza Volwassen? xxx als het bestaan /of/ existentie
xxx non matura - resta sempre xxxxxx, xxx immatuur - blijft altijd xxx
di splendido giorno in splendido giorno - van prachtige dag tot prachtige dag
io non posso xxx restare fedele ik kan niet xxx trouw blijven
alle stupenda monotonia del mistero, aan die enorme monotonie van het mysterie
xxxx xxxxxx, xxxxx felicità xxxxxxxxxxxxxxxxxx geluk
xxx xx xxxx abbandonato - xxxx xxxxxxxxxxx in de steek gelaten xxx
xxxxxx xxxx'xxxxx xxxxx xxx xxxxx
xxx xx xxx xxxxxxx xx xxxxxxx xxxx.
xxxx, sempre xxx xxx l'inespresso, xxx altijd xxx het onuitspreekbare
all'origine di quello xxx io sono. aan het begin van de bron xxx ik ben.
En dan is die Engelse vertaling van Lawrence Ferlinghetti uiteraard best handig:
Grown up? Never - never -! Like existence itself
which never matures - staying always green
from splendid day to splendid day -
I can only stay true
to the stupendous monotony of the mystery.
That's why I've never abandoned happiness,
that's why in the anxiety of my sins
I've never been touched by real remorse.
Equal, always equal, to the inexpressible
at the very source of what I am.
che non matura - resta sempre acerba,
di splendido giorno in splendido giorno -
io non posso che restare fedele
alle stupena monotonia del mistero,
Ecco perchè, nella felicità,
non mi sono abbandonato - ecco
perchè nell'ansia delle mie colpe
non ho mai toccato un rimorso vero.
Pari, sempre pari con l'inespresso,
all'origine di quello che io sono.
Pier Paolo Pasolini, from Roman Poems, City Light Books, 2005. Ik val nog liever in een greppel (dan).
Ik spreek een mondje Spaans, que hay, perdidito, como te llamas, y el me dice me llamo catàstrofo, maar Italiaans, nee.
Toch heb ik mij recent vaker een Italiaanse uitgave aangeschaft, L'Isola Delle Donne van Elio Modigliani om te beginnen, en iets van Manganelli, twee boeken die gauw bij Cristina Amelia belandden, die meer dan behoorlijk met Italiaans uit de voeten kan.
Zonder vertaling kom ik tot volgende lezing:
Adulto? xxx - xxx, como l'esistenza Volwassen? xxx als het bestaan /of/ existentie
xxx non matura - resta sempre xxxxxx, xxx immatuur - blijft altijd xxx
di splendido giorno in splendido giorno - van prachtige dag tot prachtige dag
io non posso xxx restare fedele ik kan niet xxx trouw blijven
alle stupenda monotonia del mistero, aan die enorme monotonie van het mysterie
xxxx xxxxxx, xxxxx felicità xxxxxxxxxxxxxxxxxx geluk
xxx xx xxxx abbandonato - xxxx xxxxxxxxxxx in de steek gelaten xxx
xxxxxx xxxx'xxxxx xxxxx xxx xxxxx
xxx xx xxx xxxxxxx xx xxxxxxx xxxx.
xxxx, sempre xxx xxx l'inespresso, xxx altijd xxx het onuitspreekbare
all'origine di quello xxx io sono. aan het begin van de bron xxx ik ben.
En dan is die Engelse vertaling van Lawrence Ferlinghetti uiteraard best handig:
Grown up? Never - never -! Like existence itself
which never matures - staying always green
from splendid day to splendid day -
I can only stay true
to the stupendous monotony of the mystery.
That's why I've never abandoned happiness,
that's why in the anxiety of my sins
I've never been touched by real remorse.
Equal, always equal, to the inexpressible
at the very source of what I am.
zondag 2 oktober 2016
rain
Rain, rain, rain, rain, rain. It offers the delicate pleasure of the sound it has.
On television a penguin-clothed gent explains how and why.
Rain riddles on the rooftop in rhythm fresh as verse of Heaney. Rain,
rain, rain, rain, rain. It offers that terrefic mass of sound it has, the factory as a belly
filled with unclothed steps, fast on the sudden move it needs.
The verse of Heaney never sounded any better with huge bits of towers tiny rather
getting down to earth. How explain what it did and meant. Rain, rain,
rain, rain, rain. Rain, rain, and again, rain. Quick it comes to the bookshelves with read
and unread books, to the vase with unread pages, clothes and maps of France and Lisbon
covered with a fairly welcome loss of sense, vague volumes of shrub or maybe wood
where bankers penguin-clothed lunch with godless blondes and pages float. Rain,
rain, rain. You may spell it from a terrace, from the garden view, from the river bank
with dried up sailors spoiled with Banaba and cash and Cain. And Heaney dancing.
rain RAIN rain And Heaney dancing. And Heaney dancing. Rain, rain, rain.
On television a penguin-clothed gent explains how and why.
Rain riddles on the rooftop in rhythm fresh as verse of Heaney. Rain,
rain, rain, rain, rain. It offers that terrefic mass of sound it has, the factory as a belly
filled with unclothed steps, fast on the sudden move it needs.
The verse of Heaney never sounded any better with huge bits of towers tiny rather
getting down to earth. How explain what it did and meant. Rain, rain,
rain, rain, rain. Rain, rain, and again, rain. Quick it comes to the bookshelves with read
and unread books, to the vase with unread pages, clothes and maps of France and Lisbon
covered with a fairly welcome loss of sense, vague volumes of shrub or maybe wood
where bankers penguin-clothed lunch with godless blondes and pages float. Rain,
rain, rain. You may spell it from a terrace, from the garden view, from the river bank
with dried up sailors spoiled with Banaba and cash and Cain. And Heaney dancing.
rain RAIN rain And Heaney dancing. And Heaney dancing. Rain, rain, rain.
zaterdag 1 oktober 2016
Some of the things Tom said
some of the things Tom said and some of the things I said
He wouldn't make it before 6 o'clock, he said. He had forgotten about Belgian railway system and the weekend schedule.
He got to the place around six, stood in front of the red table. I had a half a dozen of people to talk to, couldn't interrupt the conversation, said hi. Hi, he said. After that he took some time to look at the thing we had on the wall. The people I had been talking to left the place and I noticed he stood gazing one of the walls, apparently that with the Gerard Herman drawing on it. Nice show, he said.
We had plans for dinner and I had to admit that the restaurant I'd been thinking of closed on Saturdays.
The thing was, we always had fun having dinner together. As it most often took thousands of miles and often years to meet, fairly similar to the Sebald story on Austerlitz, the dining place had to have something fitting both the rarity of the occasion and the informal nonchalance of that thing around the corner. It had been like that in Paris and in Oxford, in London and Winchester where we had shared a single room, and on any occasion that he had been in Gent. So we went to la mama, an Italian near the place where it all began.
There was a sudden breeze of cold air and autumn rain and I had to pull advanced manoeuvres to get the car parked. The garçon came to the doorway and said that it got loaded as an egg. No free table for the two of us.
The rain kept silent.
Meanwhile I'd been thinking of a half a dozen of other places. None of that fit the occasion more than Mauro's place, partly because Tom had his Italian girlfriend, both living in Brooklyn. We took the angle-shaped plaza and looked up to the store where it all began, as many others apparently a building without history. Holland Island, I said.
He knew on Holland Island, he said, and Maryland. We sat at Mauro's place. Maryland has beautiful landscape, he said. From then on the talk made its usual curves.
'I was never a fan of desert moments,' he says, 'but I love northern French movies.'
He wouldn't make it before 6 o'clock, he said. He had forgotten about Belgian railway system and the weekend schedule.
He got to the place around six, stood in front of the red table. I had a half a dozen of people to talk to, couldn't interrupt the conversation, said hi. Hi, he said. After that he took some time to look at the thing we had on the wall. The people I had been talking to left the place and I noticed he stood gazing one of the walls, apparently that with the Gerard Herman drawing on it. Nice show, he said.
We had plans for dinner and I had to admit that the restaurant I'd been thinking of closed on Saturdays.
The thing was, we always had fun having dinner together. As it most often took thousands of miles and often years to meet, fairly similar to the Sebald story on Austerlitz, the dining place had to have something fitting both the rarity of the occasion and the informal nonchalance of that thing around the corner. It had been like that in Paris and in Oxford, in London and Winchester where we had shared a single room, and on any occasion that he had been in Gent. So we went to la mama, an Italian near the place where it all began.
There was a sudden breeze of cold air and autumn rain and I had to pull advanced manoeuvres to get the car parked. The garçon came to the doorway and said that it got loaded as an egg. No free table for the two of us.
The rain kept silent.
Meanwhile I'd been thinking of a half a dozen of other places. None of that fit the occasion more than Mauro's place, partly because Tom had his Italian girlfriend, both living in Brooklyn. We took the angle-shaped plaza and looked up to the store where it all began, as many others apparently a building without history. Holland Island, I said.
He knew on Holland Island, he said, and Maryland. We sat at Mauro's place. Maryland has beautiful landscape, he said. From then on the talk made its usual curves.
'I was never a fan of desert moments,' he says, 'but I love northern French movies.'
impro #2
Peedved. Jan Daelman (dwarsfluit) en Nils Vermeulen (contrabas). Klankimprovisatie in de zaal voorin, tijdens de openingsuren.
vrijdag 30 september 2016
iemand zei
Iemand zei dat het werk van Alice Neel hem enorm bevalt.
Iemand zei, nadat haar gevraagd werd of ze Duitse roots heeft, dat ze uit Hamburg komt en in Antwerpen woont.
Iemand zei dat een gezwollen maag en gistende verteringsprocessen waar het niet mee opschiet heel erg makkelijk tot hartkloppingen kan leiden.
Iemand zei dat het plan is om het gebouw met de vloer gelijk te maken en ook de vloer weg te halen.
Iemand zei dat het werk van de ander, hoewel ze het werk bedwelmend interessant en vruchtbaar vindt, haar niet beïnvloeden kan omdat zij een andere methode toepast en een mogelijke beïnvloeding hierdoor hoogstens op een indirecte manier zou kunnen.
Iemand zei dat ze Elizabeth Peyton bijzonder interessant vindt.
Iemand zei dat het tegenwoordig wel heel erg bedenkelijk en passé is om naar foto's te schilderen.
Iemand zei dat hij van de zomermaanden gebruik had gemaakt om te leren hoe je door een betonnen muur stappen moet.
Iemand zei dat hij tot 15 oktober geen tijd had voor wat anders dan dat waar hij mee bezig is.
Iemand zei dat hij voor het werk van Merlyn Paridaen kwam.
Iemand zei dat er alleen cash betaald kon worden.
Iemand zei dat ze het gebouw nog niet aangekocht hadden en dat het daarna wel nog een poos zou duren voor het gesaneerd was.
Iemand zei dat de dame dement was en dat het niet lang zou nemen met haar man, die longkanker had en niet langer in staat bleek om z'n broek op te trekken.
Iemand zei dat ze hem in Antwerpen verwachtte, waar ze een project had.
Iemand zei dat hij naar foto's schilderde omdat hij niet het talent heeft om zonder foto tot een schilderij te komen.
Iemand zei dat ze de eerste jaargang Spaans in één kwartaal zouden afhaspelen. Na drie lessen zat hij zo ver dat hij como te llama tu zeggen kon.
Iemand had het over een plek in Gentbrugge.
Iemand zei dat het op een na meest recente project van de vermaarde kunstenaar haar niet bekoren kon. Het was een ramp, zegt ze, un désastre.
Iemand zei dat ze als assistente van een rolstoelpatiënt in Sofia geweest was.
Iemand zei dat iemand hen verteld had dat er in Gent geen betere plek dan De Lieve was.
Iemand zei dat ze choucroute d'Alsace op de kaart hadden en dat hij er van uitging dat het dat was wat de ander wou.
Iemand zei dat hij morgen naar Gent komt.
Iemand zei dat hij tegenwoordig goed bezig is, wat niet heel erg overtuigend klonk.
Iemand zei, nadat haar gevraagd werd of ze Duitse roots heeft, dat ze uit Hamburg komt en in Antwerpen woont.
Iemand zei dat een gezwollen maag en gistende verteringsprocessen waar het niet mee opschiet heel erg makkelijk tot hartkloppingen kan leiden.
Iemand zei dat het plan is om het gebouw met de vloer gelijk te maken en ook de vloer weg te halen.
Iemand zei dat het werk van de ander, hoewel ze het werk bedwelmend interessant en vruchtbaar vindt, haar niet beïnvloeden kan omdat zij een andere methode toepast en een mogelijke beïnvloeding hierdoor hoogstens op een indirecte manier zou kunnen.
Iemand zei dat ze Elizabeth Peyton bijzonder interessant vindt.
Iemand zei dat het tegenwoordig wel heel erg bedenkelijk en passé is om naar foto's te schilderen.
Iemand zei dat hij van de zomermaanden gebruik had gemaakt om te leren hoe je door een betonnen muur stappen moet.
Iemand zei dat hij tot 15 oktober geen tijd had voor wat anders dan dat waar hij mee bezig is.
Iemand zei dat hij voor het werk van Merlyn Paridaen kwam.
Iemand zei dat er alleen cash betaald kon worden.
Iemand zei dat ze het gebouw nog niet aangekocht hadden en dat het daarna wel nog een poos zou duren voor het gesaneerd was.
Iemand zei dat de dame dement was en dat het niet lang zou nemen met haar man, die longkanker had en niet langer in staat bleek om z'n broek op te trekken.
Iemand zei dat ze hem in Antwerpen verwachtte, waar ze een project had.
Iemand zei dat hij naar foto's schilderde omdat hij niet het talent heeft om zonder foto tot een schilderij te komen.
Iemand zei dat ze de eerste jaargang Spaans in één kwartaal zouden afhaspelen. Na drie lessen zat hij zo ver dat hij como te llama tu zeggen kon.
Iemand had het over een plek in Gentbrugge.
Iemand zei dat het op een na meest recente project van de vermaarde kunstenaar haar niet bekoren kon. Het was een ramp, zegt ze, un désastre.
Iemand zei dat ze als assistente van een rolstoelpatiënt in Sofia geweest was.
Iemand zei dat iemand hen verteld had dat er in Gent geen betere plek dan De Lieve was.
Iemand zei dat ze choucroute d'Alsace op de kaart hadden en dat hij er van uitging dat het dat was wat de ander wou.
Iemand zei dat hij morgen naar Gent komt.
Iemand zei dat hij tegenwoordig goed bezig is, wat niet heel erg overtuigend klonk.
donderdag 29 september 2016
An Introduction to the Loplop Figure #1
zij bleef gespannen... bijna in tranen... overstuur... als iemand die wanhopig probeert tot orgasme te komen...
Quelle bêtise! ... Dire que notre propre image ne nous est pas indifférente!
Het hoosde oceanisch: niemand had kunnen denken dat een zee zo, als een vliegtuig, kon reizen van de ene planeet naar de andere.
En deze uitdrukkingen zeggen mij helemaal niets. Ik heb nooit belangstelling gehad voor anatomie.
We moeten het levende eerst doden om er een beeld van te kunnen krijgen. Langzame,
nauwkeurige gebaren
terwijl hij met grote snelheid reeksen woorden mompelde die hij van buiten had geleerd. And which do you oppose? Ook al begrijpen we er de ballen van.
Quelle bêtise! ... Dire que notre propre image ne nous est pas indifférente!
Het hoosde oceanisch: niemand had kunnen denken dat een zee zo, als een vliegtuig, kon reizen van de ene planeet naar de andere.
En deze uitdrukkingen zeggen mij helemaal niets. Ik heb nooit belangstelling gehad voor anatomie.
We moeten het levende eerst doden om er een beeld van te kunnen krijgen. Langzame,
nauwkeurige gebaren
terwijl hij met grote snelheid reeksen woorden mompelde die hij van buiten had geleerd. And which do you oppose? Ook al begrijpen we er de ballen van.
woensdag 28 september 2016
recept
Twee romig in hebzucht gaar gekookte hersenhelften.
Chauffez l'huile d'olive dans un plat à tajine ou une cocotte. Ajoutez l'oignon.
Romp, penis, schedel, maatpak. Haw haw haw.
Schroef de schedel van de romp, trek het maatpak uit en de drek, geef het een vuurtje.
Prop de verkoolde resten in de mondopening.
Het schroeven van de schedel hoort in één keer te gebeuren.
Klief de romp in tien min of meer gelijke stukken.
Werp het schoeisel in het met bloed op smaak gebrachte vuur.
Schep de hersenhelften uit de verkoolde schedelholte. Hey hey. Neem je tijd.
Lorsque l'oignon est tendre, incorporez la délicatesse en remuant et versez du sang à ras.
Le sang de ta peinture, les vêtements de sa copine.
Verwijder de hersenhelften bij voorkeur met een houten lepel.
Hak de penis van de romp. Versnipper de penis tot apostrofisch kleine deeltjes. Voeg het snipsel aan de hete braadsleuf toe en laat het lekker hevig braden tot de brokjes het begin van een dikke korst hebben.
Zet het vuur op een laag pitje, pis in de braadpan, breng op smaak met 100g drek van eigen maaksel.
Dit heel erg hippe gerecht gaat bij voorkeur met een slaatje van naaktslakken.
Chauffez l'huile d'olive dans un plat à tajine ou une cocotte. Ajoutez l'oignon.
Romp, penis, schedel, maatpak. Haw haw haw.
Schroef de schedel van de romp, trek het maatpak uit en de drek, geef het een vuurtje.
Prop de verkoolde resten in de mondopening.
Het schroeven van de schedel hoort in één keer te gebeuren.
Klief de romp in tien min of meer gelijke stukken.
Werp het schoeisel in het met bloed op smaak gebrachte vuur.
Schep de hersenhelften uit de verkoolde schedelholte. Hey hey. Neem je tijd.
Lorsque l'oignon est tendre, incorporez la délicatesse en remuant et versez du sang à ras.
Le sang de ta peinture, les vêtements de sa copine.
Verwijder de hersenhelften bij voorkeur met een houten lepel.
Hak de penis van de romp. Versnipper de penis tot apostrofisch kleine deeltjes. Voeg het snipsel aan de hete braadsleuf toe en laat het lekker hevig braden tot de brokjes het begin van een dikke korst hebben.
Zet het vuur op een laag pitje, pis in de braadpan, breng op smaak met 100g drek van eigen maaksel.
Dit heel erg hippe gerecht gaat bij voorkeur met een slaatje van naaktslakken.
inventaris
Poging tot inventarisatie van de eerste zin van alle boeken van Naninga Lens(1)
"Apprenez, jeune homme, qu'il faut savoir se libérer de son passé", m'interrompit d'une voix raffermie Pierre Herbart comme je l'asticotais sur ses activités à Moscou du temps où Boukharine, son protecteur, se préparait à l'inutile sacrifice de sa vie.
Interrompir d'une voix séductive: qu'il faut savoir se libérer de l'ordre de son passé.
Interrompir d'une voix détournée: se libérer de toute vérité.
Interrompir, comme je l'asticotais, la préparation. Laquelle? Mais celui du signe! Mais le rituel même bon dieu.
D'une voix maigre, comme en effet je ne savais rien sur ses activités à Moscou: Ah, mais, Boukharine.
I am painting, il me disais, for the individual person. This practice releases me from the thought process. With Shakespeare, zou Nabokov geschreven hebben, it is the metaphor that is the thing, not the play.
Ook de tijd waarin Machiavelli leefde, was die der Renaissance. Groot genie en groot esprit, maar geen talent. Ta ta ta ta ta ta. Maar geen talent.
Doet de dreiging van een atoomramp waardoor het menselijk ras vernietigd zou kunnen worden. Had vernietigd kunnen worden. Niet alleen een logicus, ook de eerste de beste idioot had me verteld kunnen hebben dat hij er volstrekt toevallig, toen hij op de wc-pot een sudoku niveau 9 zat in te vullen, in geslaagd was om zich 2x2=4 als een volstrekt logische gedachte voor te stellen. Dat weliswaar niet zelf bedacht had kunnen hebben. Wacht even, zei ik, wat bent u trots op uw logica. Sartre heeft ongetwijfeld nooit de zin I'm going to make some coffee, Droopy uitgesproken. Laat die logica toch varen, Pierre, om het met Sartre te zeggen, BRRRR, BRRRR, BRRRR. Had gekund. Zou kunnen. Dat heeft nooit iemand een stap verder gebracht. Doet de dreiging van een atoomramp, ik sla over, niet tevens dienst om juist die krachten te beschermen die het gevaar doen voortbestaan? Met andere woorden. Met minder woorden, snol. De dreiging van een atoomramp is net zo obsceen als het voortbestaan van de utilitaire elite. A-hum. Tja. Dat zou kunnen.
(Herbert, onverstoord) Ik zou hier de verhouding tussen etiek en revolutie willen bespreken, en daarbij uitgaan van de volgende vraag: kan een revolutie gerechtvaardigd worden als adekwaat, goed en misschien zelfs als noodzakelijk, en dit niet alleen in de politieke betekenis (dat ze voor bepaalde belangen van voordeel is), maar ook in de ethische betekenis, dat wil zeggen gerechtvaardigd worden met het oog op de menselijke konstitutie als zodanig en met het oog op het menselijk potentieel in een gegeven historische situatie? Zou kunnen. Zou kunnen. Zou kunnen. Maar, wat een woordenbrij, Herbert.
Je bespreking van Freuds theorie die, schrijf je, uit het oogpunt van politieke wetenschap en filosofie gerechtvaardigd moet kunnen worden, omdat Freud zelf steeds het natuurwetenschappelijk-empirische karakter van zijn werk beklemtoond zou hebben.
Interrompir d'une voix monotone
prrrr prrrr prrrr prrrr prrrr prrrr De verhouding tussen ethiek en revolutie, dat is waar ik het nu eerst over hebben wil. En dan stel ik me eerst en vooral volgende vraag: kan een revolutie gerechtvaardigd worden als noodzakelijk, niet alleen in de politieke betekenis natuurlijk, dat het voor snuiters met laaghartige bedoelingen als ze het logisch aanpakken botert met die vis, maar dat ook om het zo te zeggen jan en alleman er beter van wordt. Heh. Snap je. Zullen we het in die context plaatsen?
prrrr prrrr prrrr prrrr prrrr prrrr
prrrr prrrr prrrr prrrr prrrr prrrr BLZ
Dus omdat Freud zelf. Of zoals Barnes zei: Zachte kaas loopt uit, stevige kaas wordt hard. Schimmelen doen ze allebei.
Pour commencer, je voudrais mettre cet exposé sous le signe d'une. Une proposition que je viens de lire récemment dans un texte de, eh, pute, attend, Lukàcs, dans un texte de Lukàcs, mais qui est, je crois, de, attend, attend, ne me touche pas, ne me touche pas, de Hegel: Le problème de l'histoire, c'est l'histoire du problème et inversement. prrrr
prrrr prrrr
BFFFFfffffffffffffffffff
La cloche de l'hospice sonne dans les coulisses.
dans les coulisses
dans les coulisses
dans les coulisses
sonne la cloche de l'hospice
le rideau se lève.
Lorsqu'ils envisagent l'origine de la prison les criminalistes classiques présentent le système pénitentiaire comme un progrès de l'humanisme par rapport aux peines du Moyen Age (peine de mort, tortures, supplices).
dans les coulisses
dans les coulisses
dans les coulisses
A 2500 ans de nous, dans le Grèce antique, ce sont les "cosmo-", "théo-" et "héröogonie" d'Hésiode qui fondent l'autorité des discours sur l'origine et la nature des choses.
dans les coulisses
dans les coulisses
dans les coulisses
sonne la cloche de l'hospice
Le centenaire de la naissance est rare à célébrer. (peine de mort, tortues, supplices)
dans les coulisses
dans les coulisses
dans les coulisses
De klok van het klooster was nog maar nauwelijks vijf minuten aan het luiden, of de Capucijnerkerk was al
Opnieuw. De klok van het klooster was nog maar nauwelijks vijf minuten aan het luiden, of de Capucijnerkerk was al
afgeladen vol. Overal
Opnieuw. De klok van het klooster was nog maar nauwelijks vijf minuten aan het luiden, of de Capucijnerkerk was al afgeladen vol. Overal verdrongen de mensen zich, tot op de vleugels
Opnieuw. De klok van het klooster was nog maar nauwelijks vijf minuten aan het luiden, of de Capucijnerkerk was al afgeladen vol. Overal verdrongen de mensen zich, tot op de vleugels. Tot op de vleugels van de engelen toe. Opnieuw.
Op 24 mei 1969 wordt het alternatieve kunstinstituut A 37 90 89 gesticht ten huize van het echtpaar Hubert en Marie-Thérèse Peeters in Brugge.
Op 24 mei 1969 wordt het alternatieve kunstinstituut A 37 90 89 gesticht ten huize van het echtpaar Hubert en Marie-Thérèse Peeters in Brugge.
blzzzz
blzzzz
blzzzz
Op 24 mei 1969 wordt het alternatieve kunstinstituut A 37 90 89 gesticht ten huize van het echtpaar Hubert en Marie-Thérèse Peeters in Brugge.
Op 24 mei 1969 wordt het alternatieve kunstinstituut A 37 90 89 gesticht ten huize van het echtpaar Hubert en Marie-Thérèse Peeters in Brugge.(2)
krrr krrrrr rrrr rrr rrr rrr k k k RRRRRRRR
/dzzzzzzzzzzzzzz
Cette phrase ruine la méthode inductive qui consiste
qui consiste à receuiller des petits pfffff
krrrrrr
krrrrrr
krrrrrr
des petits faits isolés pour isolés pour, à partir d'eux, établir une At the close of the first decade
une loi générale of the 21st century, our transition from an analogue to
to to to
to Samuel Beckett
to to to
to Samuel Beckett
De sa couche elle voit se lever zzzzzzsssssssssssssssssssssssssssssssssss Vénus /plumage
/beautiful plumage /plumage
trrr
K
blub On est parti Lui
Lui était vraiment certain vraiment certain que longtemps que
que que
que longtemps de son vivant lui lui lui que longtemps lui existant de son vivant existant
il avaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
t- t- t- qu'il était dans dans qu'il était qu'il était dans
l'erreur
en faisant entrée majestueuse
l'erreur
largement
ténue flot
lé
légèrement
ses doigts
en te parlant J'errais à travers les rues vertes et luxuriantes de la ville, Il y a 20 ans
j'ai inventé un mot. je
n'ai pas eu jusqu'à présent l'occasion, au fil de ce récit, d'évoquer la figure du père d'Elisabeth. Qui?
Elisabeth.
Elle en parle parfois, toujours comme s'il s'agissait OU
Ooh! Ooh! There has never been a year like 1968, there has never been a year like 1968, and and it is unlikely very unlikely that there will ever be, that there will ever be one again. At a time when nations and cultures OU OU
OU Ce jour-là, à Montparasse, Ce jour-là tout s'attardait encore
s'attardait encore dans une vague rumeur
rumeur de douceur
rumeur de douceur
de douceur et d'inquié
et d'inquiétude. OU OU
OU OU OU Le jeune homme schizo
blzzzz
blzzzz
blzzzz
blzzzz
du moins sa mère semblait-elle quelquefois penser ceci. Les os malaires du jeune homme
Au début
dans la presse
l'espace
dont on annonce
épouvantableMENT ment & PUH
& TAsse
thé Tasse
de thé.
Tais toi. Ou je casse
Tàààà
tête. Ik zal proberen mensen af te sch. Sch. Ik zal proberen mensen af te sch.
ssh
ssh sssshh ssshhhhh-rrrrrr RRRRRRRRRRRRRRRRRRR
Ik zal mensen proberen af te. Af te schrikken. En op die manier wil ik proberen iets. Iets te begrijpen. Een ieder draagt bij aan andermans ontpllllllllll. of
eerste bedrijf
Een grote zaal propvol pretentieuze, lelijke idioten in Duitse stijl, voor het merendeel stammend uit het eind van de vorige eeuw. stop
PROLOGOS Le poète et la cité. "Heureux Sophocle! A Trachis, devant la maison prêtée par Céyx à Héraclès, Déjanire et la Nourrice sortent de les coulisses.
DEJANIRE : C'est une vérité admise depuis bien longtemps chez les hommes qu'on ne peut savoir, pour aucun mortel avant qu'il soit mort Leni debout, Werner assis dans un fauteuil, Johanna assise sur un canapé. Ils ne parlent PA PA pa pa pa PA PA pa pa pa
PA PA pa pa pa Ah, da sind sie! Ah, da sind sie! Ah, sie sind schön! Ah!
Les voilà!
Les voilà, les acteurs!
Gérard Guégan, Ascendant Sagittaire/ une histoire subjective des années soixante-dix/ Editions Parenthèses 2001, blz. 13.
Georges Meurant, Perpetuum mobile/ Kantoken 2013, blz. 03.
Machiavelli, De vorst/ De Bussy, 3de druk 1963, blz. 11.
Herbert Marcuse, De eendimensionale mes/ P. Brand 1968, blz. 9.
Herbert Marcuse, Geweld en Vrijheid/ Politieke opstellen/ De Bezige Bij Van Gennep Meulenhoff 1971, blz. 7.
Herbert Marcuse, Psychoanalyse en politiek/ Vier essays/ Van Gennep 1969/1970, blz. 12.
Lucien Goldmann, Marxisme et sciences humaines/ Gallimard 1970, blz. 17.
Peter Weiss, La persécution et l'assassinat de Jean-Paul Marat représentés par le groupe théâtral de l'hospice de Charenton sous la direction de Monsieur de Sade/ Seuil 1965, blz. 13.
Pro Justitia, Revue politique de droit/ NUMERO SPECIAL: 110FB, blz. 5.
Miedzianagora, Les dieux post-modernes. Editions Complexe 1992, blz. 15.
Jacques Lacan, Ecrits II/ Seuil 1971, blz. 9.
M. G. Lewis, Antonin Artaus, De monik/ De Arbeiderspers 1968, blz. 7.
A 37 90 89, Capita selecta - De start van een alternatief centrum/ Extra City 2015.
A 37 90 89, Capita selecta - Het artistieke programma van A 37 90 89/ Extra City 2015.
A 37 90 89, Capita selecta - Racisme in Antwerpen en de anti-racistische campagne van A 37 90 89 A 37 90 89/ Extra City 2015.
MONOD, cahiers CISTRE 4/ L'Age d'Homme 1978, blz.
DALED Collection/ Verlag der Buchhandlung Walter König, blz. 7.
LUNA-PARK 7/ 1981, blz. 5.
Luna-park 6, Sophie Podolski, Snow Queen/ 1980.
LUNA-PARK, Cahiers du GRIF: Gertrude Stein/ 1978, blz. 5.
Luna-Park 3/ 1977, blz. 7.
Luna-Park 1.
BIL BO K, Numéro anniversaire 20 ans! RUPTURE.
lunapark #5/ 2009, blz. 5.
Mark Kurlansky, 1968, The Year That Rocked The World/ Jonathan Cape 2004, blz. xviii.
Bernard-Heri Lévy, Le siècle de Sartre/ Grasset 2000, blz. 9.
Louis Wolfson, Le Schizo et les Langues/ Gallimard 1970, blz. 29.
Les Temps Modernes/ Avril 1969, blz. 1729.
Ronald Laing, Het zelf en de anderen/ Boom Meppel, derde druk 1973.
Jean-Paul Sartre, De gevangenen van Altona/ Bijleveld paperback, derde druk 1963, blz. 9.
Sophocles, Tragediën/ De Ndlsche Boekhandel 1972, blz. 18.
Sophocle, Tragédies/ Gallimard 1973, blz.
Jea-Paul Sartre, Les Séquestrés d'Altona/ Gallimard 1960, blz. 13.
Jean-Jacques Abrahams, Jetzt werden Sie analysiert, Doktor!/ Rogner & Bernhard 1977, blz. 11.
Jean-Jacques Abrahams, L'homme au magétophone/ Le Sagittaire 1976, blz. 11.
(1) Van alle boeken die ze op het schrijfmeubel in croxhapox aanbracht. Zie hierboven.
(2) Bizar: uit de eerste zinnen van alle boeken van Naninga, dat wil zeggen alle boeken die zich op het schrijfmeubel bevinden, duikt een Humbertachtig truimviraat op: Herbart, Herbert en Hubert.
"Apprenez, jeune homme, qu'il faut savoir se libérer de son passé", m'interrompit d'une voix raffermie Pierre Herbart comme je l'asticotais sur ses activités à Moscou du temps où Boukharine, son protecteur, se préparait à l'inutile sacrifice de sa vie.
Interrompir d'une voix séductive: qu'il faut savoir se libérer de l'ordre de son passé.
Interrompir d'une voix détournée: se libérer de toute vérité.
Interrompir, comme je l'asticotais, la préparation. Laquelle? Mais celui du signe! Mais le rituel même bon dieu.
D'une voix maigre, comme en effet je ne savais rien sur ses activités à Moscou: Ah, mais, Boukharine.
I am painting, il me disais, for the individual person. This practice releases me from the thought process. With Shakespeare, zou Nabokov geschreven hebben, it is the metaphor that is the thing, not the play.
Ook de tijd waarin Machiavelli leefde, was die der Renaissance. Groot genie en groot esprit, maar geen talent. Ta ta ta ta ta ta. Maar geen talent.
Doet de dreiging van een atoomramp waardoor het menselijk ras vernietigd zou kunnen worden. Had vernietigd kunnen worden. Niet alleen een logicus, ook de eerste de beste idioot had me verteld kunnen hebben dat hij er volstrekt toevallig, toen hij op de wc-pot een sudoku niveau 9 zat in te vullen, in geslaagd was om zich 2x2=4 als een volstrekt logische gedachte voor te stellen. Dat weliswaar niet zelf bedacht had kunnen hebben. Wacht even, zei ik, wat bent u trots op uw logica. Sartre heeft ongetwijfeld nooit de zin I'm going to make some coffee, Droopy uitgesproken. Laat die logica toch varen, Pierre, om het met Sartre te zeggen, BRRRR, BRRRR, BRRRR. Had gekund. Zou kunnen. Dat heeft nooit iemand een stap verder gebracht. Doet de dreiging van een atoomramp, ik sla over, niet tevens dienst om juist die krachten te beschermen die het gevaar doen voortbestaan? Met andere woorden. Met minder woorden, snol. De dreiging van een atoomramp is net zo obsceen als het voortbestaan van de utilitaire elite. A-hum. Tja. Dat zou kunnen.
(Herbert, onverstoord) Ik zou hier de verhouding tussen etiek en revolutie willen bespreken, en daarbij uitgaan van de volgende vraag: kan een revolutie gerechtvaardigd worden als adekwaat, goed en misschien zelfs als noodzakelijk, en dit niet alleen in de politieke betekenis (dat ze voor bepaalde belangen van voordeel is), maar ook in de ethische betekenis, dat wil zeggen gerechtvaardigd worden met het oog op de menselijke konstitutie als zodanig en met het oog op het menselijk potentieel in een gegeven historische situatie? Zou kunnen. Zou kunnen. Zou kunnen. Maar, wat een woordenbrij, Herbert.
Je bespreking van Freuds theorie die, schrijf je, uit het oogpunt van politieke wetenschap en filosofie gerechtvaardigd moet kunnen worden, omdat Freud zelf steeds het natuurwetenschappelijk-empirische karakter van zijn werk beklemtoond zou hebben.
Interrompir d'une voix monotone
prrrr prrrr prrrr prrrr prrrr prrrr De verhouding tussen ethiek en revolutie, dat is waar ik het nu eerst over hebben wil. En dan stel ik me eerst en vooral volgende vraag: kan een revolutie gerechtvaardigd worden als noodzakelijk, niet alleen in de politieke betekenis natuurlijk, dat het voor snuiters met laaghartige bedoelingen als ze het logisch aanpakken botert met die vis, maar dat ook om het zo te zeggen jan en alleman er beter van wordt. Heh. Snap je. Zullen we het in die context plaatsen?
prrrr prrrr prrrr prrrr prrrr prrrr
prrrr prrrr prrrr prrrr prrrr prrrr BLZ
Dus omdat Freud zelf. Of zoals Barnes zei: Zachte kaas loopt uit, stevige kaas wordt hard. Schimmelen doen ze allebei.
Pour commencer, je voudrais mettre cet exposé sous le signe d'une. Une proposition que je viens de lire récemment dans un texte de, eh, pute, attend, Lukàcs, dans un texte de Lukàcs, mais qui est, je crois, de, attend, attend, ne me touche pas, ne me touche pas, de Hegel: Le problème de l'histoire, c'est l'histoire du problème et inversement. prrrr
prrrr prrrr
BFFFFfffffffffffffffffff
La cloche de l'hospice sonne dans les coulisses.
dans les coulisses
dans les coulisses
dans les coulisses
sonne la cloche de l'hospice
le rideau se lève.
Lorsqu'ils envisagent l'origine de la prison les criminalistes classiques présentent le système pénitentiaire comme un progrès de l'humanisme par rapport aux peines du Moyen Age (peine de mort, tortures, supplices).
dans les coulisses
dans les coulisses
dans les coulisses
A 2500 ans de nous, dans le Grèce antique, ce sont les "cosmo-", "théo-" et "héröogonie" d'Hésiode qui fondent l'autorité des discours sur l'origine et la nature des choses.
dans les coulisses
dans les coulisses
dans les coulisses
sonne la cloche de l'hospice
Le centenaire de la naissance est rare à célébrer. (peine de mort, tortues, supplices)
dans les coulisses
dans les coulisses
dans les coulisses
De klok van het klooster was nog maar nauwelijks vijf minuten aan het luiden, of de Capucijnerkerk was al
Opnieuw. De klok van het klooster was nog maar nauwelijks vijf minuten aan het luiden, of de Capucijnerkerk was al
afgeladen vol. Overal
Opnieuw. De klok van het klooster was nog maar nauwelijks vijf minuten aan het luiden, of de Capucijnerkerk was al afgeladen vol. Overal verdrongen de mensen zich, tot op de vleugels
Opnieuw. De klok van het klooster was nog maar nauwelijks vijf minuten aan het luiden, of de Capucijnerkerk was al afgeladen vol. Overal verdrongen de mensen zich, tot op de vleugels. Tot op de vleugels van de engelen toe. Opnieuw.
Op 24 mei 1969 wordt het alternatieve kunstinstituut A 37 90 89 gesticht ten huize van het echtpaar Hubert en Marie-Thérèse Peeters in Brugge.
Op 24 mei 1969 wordt het alternatieve kunstinstituut A 37 90 89 gesticht ten huize van het echtpaar Hubert en Marie-Thérèse Peeters in Brugge.
blzzzz
blzzzz
blzzzz
Op 24 mei 1969 wordt het alternatieve kunstinstituut A 37 90 89 gesticht ten huize van het echtpaar Hubert en Marie-Thérèse Peeters in Brugge.
Op 24 mei 1969 wordt het alternatieve kunstinstituut A 37 90 89 gesticht ten huize van het echtpaar Hubert en Marie-Thérèse Peeters in Brugge.(2)
krrr krrrrr rrrr rrr rrr rrr k k k RRRRRRRR
/dzzzzzzzzzzzzzz
Cette phrase ruine la méthode inductive qui consiste
qui consiste à receuiller des petits pfffff
krrrrrr
krrrrrr
krrrrrr
des petits faits isolés pour isolés pour, à partir d'eux, établir une At the close of the first decade
une loi générale of the 21st century, our transition from an analogue to
to to to
to Samuel Beckett
to to to
to Samuel Beckett
De sa couche elle voit se lever zzzzzzsssssssssssssssssssssssssssssssssss Vénus /plumage
/beautiful plumage /plumage
trrr
K
blub On est parti Lui
Lui était vraiment certain vraiment certain que longtemps que
que que
que longtemps de son vivant lui lui lui que longtemps lui existant de son vivant existant
il avaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitaitait
t- t- t- qu'il était dans dans qu'il était qu'il était dans
l'erreur
en faisant entrée majestueuse
l'erreur
largement
ténue flot
lé
légèrement
ses doigts
en te parlant J'errais à travers les rues vertes et luxuriantes de la ville, Il y a 20 ans
j'ai inventé un mot. je
n'ai pas eu jusqu'à présent l'occasion, au fil de ce récit, d'évoquer la figure du père d'Elisabeth. Qui?
Elisabeth.
Elle en parle parfois, toujours comme s'il s'agissait OU
Ooh! Ooh! There has never been a year like 1968, there has never been a year like 1968, and and it is unlikely very unlikely that there will ever be, that there will ever be one again. At a time when nations and cultures OU OU
OU Ce jour-là, à Montparasse, Ce jour-là tout s'attardait encore
s'attardait encore dans une vague rumeur
rumeur de douceur
rumeur de douceur
de douceur et d'inquié
et d'inquiétude. OU OU
OU OU OU Le jeune homme schizo
blzzzz
blzzzz
blzzzz
blzzzz
du moins sa mère semblait-elle quelquefois penser ceci. Les os malaires du jeune homme
Au début
dans la presse
l'espace
dont on annonce
épouvantableMENT ment & PUH
& TAsse
thé Tasse
de thé.
Tais toi. Ou je casse
Tàààà
tête. Ik zal proberen mensen af te sch. Sch. Ik zal proberen mensen af te sch.
ssh
ssh sssshh ssshhhhh-rrrrrr RRRRRRRRRRRRRRRRRRR
Ik zal mensen proberen af te. Af te schrikken. En op die manier wil ik proberen iets. Iets te begrijpen. Een ieder draagt bij aan andermans ontpllllllllll. of
eerste bedrijf
Een grote zaal propvol pretentieuze, lelijke idioten in Duitse stijl, voor het merendeel stammend uit het eind van de vorige eeuw. stop
PROLOGOS Le poète et la cité. "Heureux Sophocle! A Trachis, devant la maison prêtée par Céyx à Héraclès, Déjanire et la Nourrice sortent de les coulisses.
DEJANIRE : C'est une vérité admise depuis bien longtemps chez les hommes qu'on ne peut savoir, pour aucun mortel avant qu'il soit mort Leni debout, Werner assis dans un fauteuil, Johanna assise sur un canapé. Ils ne parlent PA PA pa pa pa PA PA pa pa pa
PA PA pa pa pa Ah, da sind sie! Ah, da sind sie! Ah, sie sind schön! Ah!
Les voilà!
Les voilà, les acteurs!
Gérard Guégan, Ascendant Sagittaire/ une histoire subjective des années soixante-dix/ Editions Parenthèses 2001, blz. 13.
Georges Meurant, Perpetuum mobile/ Kantoken 2013, blz. 03.
Machiavelli, De vorst/ De Bussy, 3de druk 1963, blz. 11.
Herbert Marcuse, De eendimensionale mes/ P. Brand 1968, blz. 9.
Herbert Marcuse, Geweld en Vrijheid/ Politieke opstellen/ De Bezige Bij Van Gennep Meulenhoff 1971, blz. 7.
Herbert Marcuse, Psychoanalyse en politiek/ Vier essays/ Van Gennep 1969/1970, blz. 12.
Lucien Goldmann, Marxisme et sciences humaines/ Gallimard 1970, blz. 17.
Peter Weiss, La persécution et l'assassinat de Jean-Paul Marat représentés par le groupe théâtral de l'hospice de Charenton sous la direction de Monsieur de Sade/ Seuil 1965, blz. 13.
Pro Justitia, Revue politique de droit/ NUMERO SPECIAL: 110FB, blz. 5.
Miedzianagora, Les dieux post-modernes. Editions Complexe 1992, blz. 15.
Jacques Lacan, Ecrits II/ Seuil 1971, blz. 9.
M. G. Lewis, Antonin Artaus, De monik/ De Arbeiderspers 1968, blz. 7.
A 37 90 89, Capita selecta - De start van een alternatief centrum/ Extra City 2015.
A 37 90 89, Capita selecta - Het artistieke programma van A 37 90 89/ Extra City 2015.
A 37 90 89, Capita selecta - Racisme in Antwerpen en de anti-racistische campagne van A 37 90 89 A 37 90 89/ Extra City 2015.
MONOD, cahiers CISTRE 4/ L'Age d'Homme 1978, blz.
DALED Collection/ Verlag der Buchhandlung Walter König, blz. 7.
LUNA-PARK 7/ 1981, blz. 5.
Luna-park 6, Sophie Podolski, Snow Queen/ 1980.
LUNA-PARK, Cahiers du GRIF: Gertrude Stein/ 1978, blz. 5.
Luna-Park 3/ 1977, blz. 7.
Luna-Park 1.
BIL BO K, Numéro anniversaire 20 ans! RUPTURE.
lunapark #5/ 2009, blz. 5.
Mark Kurlansky, 1968, The Year That Rocked The World/ Jonathan Cape 2004, blz. xviii.
Bernard-Heri Lévy, Le siècle de Sartre/ Grasset 2000, blz. 9.
Louis Wolfson, Le Schizo et les Langues/ Gallimard 1970, blz. 29.
Les Temps Modernes/ Avril 1969, blz. 1729.
Ronald Laing, Het zelf en de anderen/ Boom Meppel, derde druk 1973.
Jean-Paul Sartre, De gevangenen van Altona/ Bijleveld paperback, derde druk 1963, blz. 9.
Sophocles, Tragediën/ De Ndlsche Boekhandel 1972, blz. 18.
Sophocle, Tragédies/ Gallimard 1973, blz.
Jea-Paul Sartre, Les Séquestrés d'Altona/ Gallimard 1960, blz. 13.
Jean-Jacques Abrahams, Jetzt werden Sie analysiert, Doktor!/ Rogner & Bernhard 1977, blz. 11.
Jean-Jacques Abrahams, L'homme au magétophone/ Le Sagittaire 1976, blz. 11.
(1) Van alle boeken die ze op het schrijfmeubel in croxhapox aanbracht. Zie hierboven.
(2) Bizar: uit de eerste zinnen van alle boeken van Naninga, dat wil zeggen alle boeken die zich op het schrijfmeubel bevinden, duikt een Humbertachtig truimviraat op: Herbart, Herbert en Hubert.
dinsdag 27 september 2016
dinsdag 27 september
1: Wat Naomi een droodle noemt. De snelle schets van een idee. Het werk springt heen en weer tussen theatrale, 3-dimensionele inventies, recent voerde ze iets uit voor STAM, en
2: schilderkunst. Het schilderkunstige aspect is zeer recent. Ze gebruikt ecoline, akwarel, stift, gouache, inkt. Het gaat in dunne laagjes, vaak vier tot vijf over elkaar heen. Het koloriet beperkt zich tot simpele, lineaire contrasten.
4: Onaf en bijzonder interessant. Schilderen met naald en draad. Het werk is de facto tweezijdig: aan de achterzijde zit het aan de voorzijde niet zichtbare verloop van de draden.
foto 5-6: Eva. Het werk van Eva kan zo mee in Sex Met Verf. Het blauwe schilderij: een botsing van Yves Klein en Chaim Soutine. Het maakt deel uit van een triptiek.
onder: Pilea peperomioides of de pannekoekenplant.
foto 7-10: Marie-Fleur
The studio of Marie-Fleur has almost no furniture.
foto 11-12: Leyla
Het terrein van de Veeartsenijschool gezien vanuit het atelier van Leyla Aydoslu.
maandag 26 september 2016
het plein
Een jongedame vegeteert met hond. Er werd verteld dat op de esplanade een nieuw personage verschenen was... Ich habe überhaupt kein Problem mit. De Duitsers koppelen het aan waar jij en ik het net zo goed over gehad hadden kunnen hebben, Gombrowicz en de dame met het hondje. Een tram schuift over het plein. Luidkeels gelach. De platanen staan in herfsttooi. Goerov: Toen hij in het café bij Vernet zat, zag hij er een jeugdig uitziende dame die langs de boulevard kwam aangewandeld, Atmosphère d'automne, ik heb het op te zoeken. In het vijfde deel van de verzamelde werken van Tsjechow staat het op bladzijde 360: zij werd gevolgd door een witte keeshond. Jackson schuift mee in. Struisvogels razen door de atmosfeer. Het is kil. Een tram met Gentbrugge als eindstation glijdt om het plein, auto's, een fietser, de lichtvlekken spatten een andere kant op. Dierlijk gelach. De uitbater, fase 1 van het ontruimen van het terras, gaat met een vod over een van de tafels waar niemand zit. Duizend keer die handeling.
maandag 26 september
Pissen. Eerst opstaan natuurlijk, als een blote hond uit bed kruipen, de dag begroeten, haw haw haw, buiten is de gebruikelijke fuzz, het geratel van een trein, kinderstemmen, het vrolijke geroezemoes van de autoweg, haw haw haw, grrr. Eerst opstaan, zoals ik zei, log door de kamer stappen, wham, de slaapkamerdeur openen, het zonlicht doen ze een andere keer, voorbij de mailart room naar de bovenverdieping stappen waar een wc-pot is, op de bril plaatsnemen, een brabaçonne pissen. Na de ochtendgymastiek, vroeger hadden ze daar op de radio een programma voor, whap whap whap, wachten met aankleden tot ik daar zin in heb. Toen ze Marilyn Monroe op een keer vroegen wat ze aan had, antwoordde ze: I have the radio on. Om te beginnen een douche, waarvoor ik me eerst aan te kleden heb. Dan de scheerbeurt, hydraterende zalfjes, een body lotion en nog wat dingen. In de keuken nagaan of ik de muizenplaag onder controle heb. De tuindeur openen en de eerste sporen aanschouwen van wat wel eens een heel erg natte herfst worden kan. Dan de spray van Kenzo. Beslissen of ik het fototoestel meeneem of niet. Controleren of ik iets over het hoofd zie, de voordeur sluiten, heel even de verdorde rozelaar bekijken. Wat erg. Een prachtige rozelaar was het met witroze, dikke rozen, tot iemand, dat chagrijn van huisnummer 178 natuurlijk, de plant met azijn of benzine bewerkte. Het spoor van vernieling beperkt zich overigens niet tot de rozelaar. Ik stap naar de auto. Aan de Lousbergmarkt is parkeerplaats. Ik stap uit, wandel naar de markt, bestel een latte, de jongedame die de bestelling neemt had ik niet meteen herkend. Laura zegt ze. We hebben het over Het Landhuis. Het Landhuis is er nog. Ze coördineert de activiteiten van Het Landhuis, zegt ze. Ik kom er niet zo vaak meer tegenwoordig, zeg ik. Ik bestel een broodje met brie en honing, de latte gaat met rijstmelk, en neem een krant door. Daniëlle is er niet. Philippe en Stijn ontfermen zich over de kaashandel. Van de Lousbergmarkt gaat het naar het woonerf. Ik neem de inbox door, beantwoordt zo goed als alles, grijp in waar nodig. Dan gaat het naar de Veeartsenijschool. Onderweg ontmoet ik Edwin. Ik klop bij Ivan aan. Geen teken van leven. Dan naar de Coupure. Ik heb een sleutel. Lore is er ook. Met Arnaud hebben we het over de plannen met het Blanco project op 23 oktober, over rauwe omber en kobalt blauw, over het bronmateriaal en wat hij met de foto's doet, de hutten die hij schilderde, Heidegger, de UNAbomber, Lina Bobardi, Hopper, Spilliaert. Hopper en Spilliaert maken deel uit van het bronmateriaal. Heb je Walden gelezen, vraagt Lore, en of hij zich altijd aan de foto houdt. Schwitters in een roeiboot. Het gesprek komt op de spanning tussen de verf en het fotografische beeld. Later ga ik bij Samira langs die haar werkplaats op het gelijkvloers heeft. Na een uur of zo, waarbij het tot een aantal interessante bevindingen kwam, beseft Samira dat ze haar zoontje op te pikken heeft en ik heb honger. Twee koffies en een broodje, meer had het niet. Ik fiets naar de Volderstraat, naar een keet waar ik sinds jaren vaker tafel, bestel de boekweitpannekoek met kaas en ei, en kom na een korte steekproef tot de bevinding dat ik hoogstens 1% van alle personen die aan het terras passeren ken. Het neemt vijf minuten. Exact tweehonderd personen kruis ik aan en van die tweehonderd ken ik er twee. Aan de overzijde van het straatdek is een boekwinkel. Ik schaf me Seks bestond niet in de Sovjet-Unie van Wladimir Kaminer aan, The Skating Rink van Roberto Bolano en Het einde van mensen in 1967 van Herman Brusselmans met Het was toeval dat in de eerste week van maart 1967 niet één maar twee van de drie café's in de Pilaarstraat in Lensbeke hun deuren sloten als eerste zin. Van Brusselmans heb ik schanddalig genoeg alleen dit ene boek gelezen. The first time I saw him, zo begint The Skating Rink, it was in the Calle Bucareli, in Mexico City, that is, back in the vague shifty territory of our adolescence, the province of hardened poets, on a night of heavy fog, which slowed the traffic and prompted conversations about that odd phenomenon, so rare in Mexico at night, at least as far as I can remember. Ik open het notitieboekje. Gaargekookte hersenen, schrijf ik, wat Brusselmans noch Bolano me ingeven. Alleen Richter, schrijf ik, slaagt er in, Hopper ook, Tuymans ook, in z'n vroege werk, om je te doen vergeten dat het om een foto gaat. Zo goed als alle andere schilders die naar een foto schilderen lukt het helemaal nooit om uit te wissen dat het om een foto gaat.
zondag 25 september 2016
poem
The strange thing is not what happened
but that it didn't.
It took three centuries to get to the idea.
Even more strange, no one,
absolutely no one,
no one wrote on it. The crows,
the crew and the words, it came to unread books
and nothing else but unread books.
but that it didn't.
It took three centuries to get to the idea.
Even more strange, no one,
absolutely no one,
no one wrote on it. The crows,
the crew and the words, it came to unread books
and nothing else but unread books.
Abonneren op:
Posts (Atom)
