zaterdag

ZATERDAG Gravity’s Rainbow open op bladzijde 456 457, het exacte midden van een in twee stukken gescheurde Vintage Classic, en het staat onderaan die bladzijde, bladzijde 456, onderaan die bladzijde, het is de laatste zin van het eerste deel van het in twee stukken gescheurde boek, long roundabout evasions of poltical truth - of bringing the State to live in the muscles, Pynchon is nieuw in het bestand, een van de stagiaires heeft Gravity’s Rainbow geïntroduceerd, het toetsenbord van de laptop van Verdegem zit moeilijk op de e, te vaak gebruikt, die e, te vaak alleen die e, gedecimeerd, gerenneveerd, verdwenen, in de steek gelaten, weergekeerd zodra Verdegem weer bij z'n positieven was Juffrouw Werdenfels poetst het toetsenbord, op de tast, Een verlangen, een verlangen naar, zeg ik zuiverheid? ontlasting, heb ik dat gezegd, het hangt in de bedrading, drie kogelgaten, een heupschot. Heb ik ontlasting gezegd? met een papieren vodje, ze bevochtigt het vodje, schuift een briefopener van elpenbeen in het met speeksel bevochtigde vodje. For nowadays indiviuals, like nations, like animals, can organize their mental life almost at will.

Ze haalt het pakje Gauloises naar zich toe, veert overeind, scheurt bladzijde 457 uit het boek en stapt met die bladzijde en een schriftje achter de rug van Verdegem door naar het dakterras, waar alles blauw is. Ze noteert een eerste invalshoek : woorden die a en b combineren. Bavaria, hoofbeats, labyrinth, bell-metal, back, gloveback, Buenos Aires; een tweede invalshoek : woorden met 11 letters. Squalidozzi, workbenches, individuals, extravagant, Buenos Aires, De eerste, of your tongue, in the humid intimacy just inside your lips . . . en de laatste zin, ‘No, no. Come on. Watch with us. It’s a Bob Steele. He’s, Het eerste woord van elke zin. Het laatste woord van elke zin. De eerste zin van elke bladzijde. Elk eerste woord na een komma. Alle zwarte woorden. Alle witte woorden. Alleen woorden die een priemgetal hebben. De leestekens. Het schrappen en scheuren gebeurt zonder commentaar. De handeling van het scheuren is die van Nicholson in Chinatown, wat ze, nu ze opeens ook hierover nadenkt, een van de interessantste handelingen vindt van de historiek van het zwarte gat. Van het drama van Malevitch tot heden. Alleen die woorden lezen die een o hebben. Woorden die als een zebrapad dwars op de leesrichting zitten. Alleen die woorden die ik niet begrijp, noteert ze, in dat onontwarbaar vlugge alle lettertekens met elkaar verbindende handschrift. De blanco bladzijden van een cell-phone. Het hoofdpersonage in een luie zetel, aan het begin van de X-Bom. People here tend to dress as books. Je leest geen boek, je eet het op.