elementair

Een dag op het bureel van Leopold Van Massenhove zou als volgt kunnen beginnen, zoals een brief begint, na het openscheuren van de briefomslag, met het voor alle zekerheid controleren of de datum juist zit, de stapel met tot 70 bladzijden gereduceerde titels vluchtig doornemen, aanraken van de schuiflade en die handeling onderbreken, zich herineren dat hij het met Verdegem in elk geval over Joyce moet hebben, er is een zoveelste probleem met de erven van Samuel Beckett, iemand vinden die de oplader van z’n cell-phone wel bijheeft, contact opnemen met de universiteitsbibliotheek, juffrouw Snik vragen om aan Japan te beginnen, een lijst aanmaken van alles wat 980 bladzijden overschrijdt, Verdegem wakker bellen, die jongen zit in een crisis, met Joyce schiet het niet op, Thelma vragen of er koffie is, natuurlijk is er koffie maar er is ook Thelma natuurlijk, aanraken, optillen, naar zich toehalen en opengooien van wat bovenaan de stapel met tot 70 bladzijden gereduceerde titels aanspoort om vooral niet aan de stapel te beginnen, Tuytens en Verdegem betreden het kantoor van Leopold Van Massenhove, als er iemand is waar je op rekenen kan, schrijf dat op een briefje, Verdegem, openen van de schuiflade en die handeling onderbreken, Tuytens neemt plaatst op een stoel die zich ter rechterzijde bevindt, Verdegem, van nature een potplant, doen ze alsof of hebben ze de ander effectief niet opgemerkt, Verdegem betreedt het kantoor en heeft niet door dat ie met Tuytens is? twee geleerden, ze zitten op hetzelfde boek en stappen door elkaar heen, het Europa-dossier uit de schuiflade optillen, in de schuiflade naast een tablet met chewing-gum, de aanvraag voor een funding om Proust tot 3 bladzijden plus 1 blanco te herleiden, juffrouw Werdenfels vragen om werk te maken van Perec, alles van Perec, contact opnemen met de uitgever van Krijgelmans, zou het dan toch gebeuren, schrijven we ontmoeten, de geleerden ontmoeten elkaar, dus benaderen vervangen door of, in het smalle grensgebied deed zich tot op heden geen beweging voor, of schrappen, het perscommuniqué, fuck, Hermeline vragen of ze daar tijd voor heeft, Verdegem zit strak voor zich uit te kijken, Tuytens met een Beethovensonate op een map die op z’n knieën ligt, Yvonne vragen om broodjes te halen, salami, het tijdstip in de gaten houden, jongens zijn we het daar over eens, Proust is wijdlopig, zit ook maar iemand achterin het boek, laten we dobbelen over wie het doet, Roubaud vragen of hij een voorstel heeft, in elk geval dat perscommuniqué niet over het hoofd zien, en het gebeurt, onmogelijk, ze zitten voor zich uit te staren, merken elkaar niet op, hebben elkaar nooit eerder ontmoet of hebben geen weet van de inhoudstafel, hoeveel boeken, vroeg ik, als we alles tot 1 bladzijde beperken, een opsomming in de stijl van Jorge Luis Borges, dit voorleggen aan de hoofdbibliothecaris, als ’t een dame is, als ’t geen dame is de hond mee uitnemen, wat bevorderlijk is, dat ze elkaar groeten, een hand geven, nu ze aan het bureel van Leopold Van Massenhove plaatsgenomen hebben, en wie is Leopold Van Massenhove, ik ben Leopold Van Massenhove, Tokarczuk niet over het hoofd zien, die meid heeft lang genoeg zitten wachten op hoe het met haar moet, elkaar begroeten, aan een tafel plaatsnemen, aan dezelfde tafel plaatsnemen, en na twee, drie of meerdere koffies, waar eventueel ook likeur aan toegevoegd zou kunnen worden, met die ander een geanimeerd gesprek uitlokken zonder de ander op te merken, geen weet hebben van die ander, wat Tuytens opstrijkt met elke bladzijde die hij uit Wallace haalt, dik, terwijl hij puur oorspronkelijk gek op Wallace is, op Orwell, op Perec, Gek, bedenkt geleerde A later, laten we hem voor het gemak geleerde A noemen, gek, bedenkt hij, nadat hij er na enkele vergeefse pogingen eindelijk in slaagt om het hendeltje van de toiletdeur in het slot te hebben, het is sowieso een jaar dat ik niet met Wallace was,
er had Derrida gestaan moeten hebben, geleerde A had je door kat of hagedis kunnen vervangen zonder afbreuk aan de uit het boek gescheurde bladzijden, twee hagedissen benaderen elkaar. Zou door postzegelverzamelaar, zou door ambtenaar, zou door briefschrijver, zou door kernfysicus, zou door prostituee vervangen kunnen worden. Net zo toepasselijk is het beeld dat geleerde A in geleerde B plaatsneemt, het handkoffertje opent, blind het passagierszitje aftast en tot het besluit komt dat hij met de fascimile waarover geleerde B het even voordien gehad kon hebben, de schedel van een dame verbrijzelt die later inderdaad de echtgenote van geleerde B blijkt te zijn, en het moordwapen op de muurpiano in de hall laat liggen. De plot van Ascenseur pour l'échafaud in een notendop.
Manganelli.
Het woord briefschrijver deed me aan Manganelli denken. Zou door briefschrijver, zou door kernfysicus, zou door prostituee, zou door Manganelli vervangen kunnen worden. Manganelli en een Noord-Amerikaanse schrijver ontmoeten elkaar. Nee, wacht even, ontmoeten elkaar niet, ze merken de ander niet op.
Manganelli is net terug uit Afrika.
Elke Amerikaan behalve Miller. Het is de gebruikelijke formule: hoezo, Had je jezelf niet herkend?

Namen onthou ik niet. Geleerde B (richt zich tot het dienstmeisje): Ik had graag het woord geil willen gebruiken.
Geleerde B (op fluistertoon): Geil.
Het dienstmeisje (geveinsde verbazing): Geil?
Geleerde B (alsof hij net het zakwoordenboek Engels-Frans raadpleegde en het woord zo exact mogelijk probeert uit te spreken, de Cleese-formule, Geil. Drek maakt me geil.
Het meisje lacht.
Ze begrijpt me, denkt de geleerde.
- Excuseert u me, euh, kan twee keer, twee keer, euh, kan het twee keer, twee keer het volume. Twee keer het volume graag.
Het dienstmeisje (fluistertoon, lacherig, samenzweerderig): Twee keer...?
Geleerde B: Grote portie.