vrijdag 27 augustus 2010

vrijdag 27 augustus

1. 'Longtemps, je me suis couché de bonne heure. Parfois, à peine ma bougie éteinte, mes yeux se fermaient si vite que je n'avais pas le temps de me dire: "Je m'endors." Et, une demi-heure après, la pensée qu'il était temps de chercher le sommeil m'éveillait: je voulais poser le volume que je croyais avoir encore dans les mains et souffler ma lumière; je n'avais pas cessé en dormant de faire des réflexions sur ce que je venais de lire, mais ces réflexions avaient pris un tour un peu particulier; il me semblait que j'étais moi-même ce dont parlait l'ouvrage: une église, un quatuor, la rivalité de François I et de Charles Quint.' Zo begint A la recherche du temps perdu.
Over de tijd die we suffend en slapend doorbrengen, waar makkelijk een dagtaak van gemaakt kan worden, het is een industrie als een ander, 2.400 bladzijden of een eeuw, het lijkt op hetzelfde neer te komen, er is alleen gezegd wat we al wisten en van dat raadsel is alleen één stukje zoek geraakt. Maar dat vinden we wel. Er is geen reden tot paniek.
Zo begint het. Vierhonderd bladzijden of een eeuw, het maakt weinig uit.

2. 'Van deze historische datum in de geschiedenis (van croxhapox) wou ik jullie toch even op de hoogte brengen.' Zo begint het mailtje van Kapitein Coene. Het crox-beeldarchief op flickR overschreed de kaap van 10.000 afbeeldingen. De tienduizendste afbeelding is een foto van crox 328, het tweede instalraam van Ann Vandersleyen. Wie zelf een flickR-account aanmaakt, wat gratis is, lees ik, kan toetreden tot de familie of orde of groep van het flickR-croxarchief en op die manier nog meer beeldmateriaal doornemen. 'Ik denk niet,' liet Van Ryssen zich ontvallen, die zelf intussen 150 encyclopedie-items naar het Engels vertaalde en voor die encyclopedie een neologisme bedacht, de croxcyclopedie, 'dat er een soortgelijk archief bestaat in B.'

donderdag 26 augustus 2010

donderdag 26 augustus

Yannick me téléphone. We spreken af op het terras van De Drei Zinne. We wonen in dezelfde buurt, hij boven een lingeriewinkel, ik naast een architect die in de deuropening van z'n gerenoveerde woning naar een van de huizen aan de overzijde van de straat staat te kijken, met de ongemakkelijke houding van iemand die dat slechts heel af en toe doet een sigaret opsteekt en voorts weinig om handen lijkt te hebben.
Yannick vertelt me dat hij voor FLUX news werkt, een Waalse versie van De Witte Raaf. We zitten op het terras, waar nog wat mensen zitten. Het regent. In crox zijn Egon en Joachim met een verbouwing bezig. Rik was pas terug uit Perugia.

Blier Yannick dit: C'est un de mes cinéastes préférés. Buffet Froid, Les Valseuses.
dégoulasse Yannick dit: C'est au début du Patershol, au coin. Là le waterzooi est vraiment dégoulasse. Double zéro. A black list restaurant.
fesses Yannick dit: Les belles fesses, c'est tellement merveilleux, tellement important, c'est capitale.
inundation --> pluie
Léaud --> pluie. Comme dans un film de Truffaut.
Maris Yannick dit: J'ai vu Bart Maris avec un batteur blonde, jazz, jeune, joli garçon et talent liberté.
moment Au moment suprême. Elles aiment ça, dit Yannick, qu'on lui raconte des histoires au moment suprême.
Niblock --> Palestine
nounouches Yannick dit: Mais non. Des Nounours. Et moi, je disais: Avec des nounourses. Mais non, Yannick dit, pas de nounourses. C'est sans es. Merde. Et j'ai pas dit merde. Ah, mais vraiment, ça, c'est romantisé.
organique L'organique: het organische gesprek. /hoe zou je dat kunnen vertalen zonder dat het aan betekenis inboet/
Palestine Voor FLUX news heeft hij Niblock geïnterviewd, die het over Duke Ellington had, en Charlemagne Palestine, die in Brussel woont, musicien, artiste, il joue le piano mais à deux doigts, c'est formidable, à deux doigts, vraiment. Et il fait des installations avec des nounouches.
pluie La pluie. Une pluie d'été. Pluie érotique, merveille. Yannick dit: On m'a traité un parapluie, un parapluie noir, et il est très sexy. Het handvat, bedoelt hij. Et moi, je disais: (comme dans un film de Truffaut) Ah, non, pas pour moi. C'est tropical, dit Yannick. Ca. La pluie comme ça, j'adore ça. C'est tropical. Une chute d'eau. Mais vraiment une chute d'eau. Spectacle magnifique, génial.
vache Yannick ajoute: Il pleut comme des vaches qui pissent.
waterzooi --> dégoulasse

Een hevige regenbui dondert loodrecht over het terras. Het ratelt over het wegdek, striemt het bladerdak van de bomen op het plein, giert tussen de stoelpoten. Het terras loopt onder.

woensdag 25 augustus 2010

woensdag 25 augustus





Ann op fiets en Saskia Noor op eieren. Ze draagt het blauwe pak, strooit wit poeder over de werkvloer. Het blauwe werkpak introduceert Linus die het aan had toen hij in 2005 of 2006 de muren, toen nog baksteenrood, van een zorgvuldig aangebrachte laag witte verf voorzag, later het al of niet fictieve alter ego van de firma De Wilde, Morrens & Denys tijdens de derde fase van de eerste brainboxeditie, oktober 2006. Nicolas Durand zou het aangehad kunnen hebben. Het witte poeder is brandbluspoeder. Het voelt bijzonder zacht aan alsof het zonder gewicht is bijna en wordt door Saskia Noor over het horizontale rechterbovenstuk van een in een T-constructie uitgestalde plat op de vloer aangebrachte verzameling elementen gegoten, een elementaire handeling die ze vaker uitvoerde. Het ankerpunt van de presentatie is een rechthoekig putje.

Maarten maakt foto's.

een in de grote zaal op de vloer aangebrachte verzameling elementen (a)
de diaprojector
een zwarte eivorm /ovaloïde/ het eerste breekpunt van de lichtbundel
twee rechtopstaande stukken metaal met een hoogte van plusminus 2 decimeter, tweede breekpunt van de lichtbundel
twee balkjes met inkepingen en het stoeltje van Grégory, derde breekpunt van de lichtbundel

Saskia Noor stapt met grote voorzichtigheid over (b), een aantal tot a4-formaat gereduceerde elementen die samen de horizontale streep van de T vormen.

de tot a4 gereduceerde lichtbundel van een diaprojector
een stapel a4tjes
een glasplaat
een witte eivorm en twee horizontale steuntjes
een deken
glasplaten ter grootte van een a4 en a4tjes
kleine, vierkante stukjes hout
een stuk mdf ter grootte van een a4
het deksel van een afvoerputje
(b) Een tweede reeks elementen, diametraal op de eerste. Ook hier
een diaprojector
papier, balkjes
vilt
een stuk mdf ter grootte van een a4
de projectie van wat een bergmassief lijkt scherp
op de zijkant van een stapel a4tjes
de stapel is een decimeter hoog ongeveer
minder scherp op het eerstvolgende obstakel

'Het lijkt wel of ik een performance aan het doen ben,' merkt Saskia Noor op.

Het gesprek komt op Georges Perec en The Poetic of Spaces van Gaston Bachelard. In de kubusruimte is nog een presentatie.
Op de laptop van Maarten kijken we naar een fragment van Gerry, een film van Gus Van Sant met Mat Damon.

drie uur later
Boris heeft een nieuw boek, De Grote Invasie van Rokford, wat hij aan Ginger en Spencer laat zien.
De andere gasten zijn Thomas, Annemie, Laura en 8 kilo mosselen. Het recept wordt aangebracht door Annemie en Thomas:

stoven van venkel, verse laurier en veel curry
aandikken met meel en mosselvocht
geen ui
de mosselen gaan in een aparte pot en worden op smaak gebracht met zwarte peper
later, net voor ze opgediend worden, komen ze in de pot met venkel en curry

Een heerlijk recept. We drinken Banyuls en een witte Corbières. Het gesprek komt op Le Mépris van Godard en Samsara van Guerlain, het parfum van Brigitte Bardot. Medveded had het over Deep Purple, vernemen we. Tijdens een publieke bijeenkomst zou hij opgemerkt hebben dat Deep Purple beter is dan The Beatles waarop Bono, die ook van de partij was, zei dat zelfs Deep Purple The Beatles beter vindt dan Deep Purple.

Er is ooit een vrouwelijke paus geweest, pausin Johanna, 9de of 11de eeuw, legendarisch, in sommige geschriften wordt ze ook wel Agnes genoemd. Toen ze tijdens een processie beviel, niemand leek af te weten van haar biologische identiteit, werden boreling en pausin gewurgd en ter plekke begraven. Zo ontstond het kerkelijk gebruik van het wegen van de teelballen: Ova Habet Noster Papa. Onze paus heeft ballen.

dinsdag 24 augustus 2010

recent keyword

reeks
Albanië snelwegen, boterbonen (vertaling Engels), bouwval Vielsalm, bureaublad achtergronden Indonesië, Claessens schilderdoek, croxbox, Daniël Dewaele, Franco Belge vrijdagmarkt, Gombrowicz Ferdydurke, huisnummers volksstraat, Ian Nagoski, importeur Sevilen wijn, Indische sex, Jan Florizoone + Joëlle Tuerlinckx, lam met muntsaus, letters cijfers mecanorma, Martens pils, Mia Claerbout, naakthotels, neukende honden, plexiglas sokkels, Pussemange, roterende dweilen, tafelen in de kroeg (zegswijze), villa blanche de wissant future, vinaigrette maken, Vrouwenpolder bouwtekening strandhuisje, warmoessoep, Wiener Circus Hansbeke.

dinsdag 24 augustus

foto: Saskia Noor van Imhoff /werkfase/

Dan nog een. Een kop koffie, een stukje Snijders. Eerst drie uur, dan kwart over vier, later zeven en tenslotte de afspraak dat het acht uur wordt. Factor nul: nu. Glas- en houtafval in de laadruimte dumpen. Jelle zei dat ze de muur dichtgemaakt hadden en dat ze daar een reden voor hadden gehad. Kapitein Coene brengt de Thomsenruimte op orde. Later zou Antoine met een beitel vruchteloos naar sporen van de naad gezocht hebben. Maarten is in de grote zaal bezig. Rik zou in Italië rondhangen. Saskia Noor en Egon springen binnen. Saskia Noor had uitgelegd wat ze met het afvoerputje van plan is. Stofpluimen, zagemeel. (bijeenvegen van) The Eminent Jay Jay Johnson, blue note 5057, met Mingus on bass. Van Adam Geczy de zwarte sokkel op wielen, van Nel een grote hoeveelheid planken, van Sjoerd drie kaartjes. Van der Aa, dat is er een die hij niet gauw vergeten zal. Veel alternatieven had ze niet. Vier centimeter, vijf centimeter, acht centimeter. Vijzen sorteren. Waar je De Morgen al niet voor gebruiken kan. Zeshonderd meter diep vallen en als page three girl eindigen.

maandag 23 augustus 2010

RE:













maandag 23 augustus

namiddag
In de achterste en grootste van beide stockruimtes heeft Jelle een stapelrek gebouwd. Prima.
Kapitein Coene is in gesprek met Michèle. Ik had Kapitein getelefoneerd, op de uren die een mens in horizontale houding placht door te brengen na eigenlijk zo goed als meteen nadat ik uit Frankrijk terug was, en was te weten gekomen dat ook zij in de Pyreneeën hadden rondgehangen, hij en de Steur, niet in le Vallespir maar in de belandende vallei, een vallei waarover Siel had gezegd dat het een bijzonder aangename omgeving is. Nogal wat van de boeren die met hun producten naar de markten van Collioure en Céret afzakken, wonen in die vallei.
Michèle is een van de dertien kunstenaars die deelnemen aan het RE: project.
Frips heeft het keukentje aangepakt, het barmeubel kreeg een laagje verf. Kapitein Coene nam wat tijd om een digitaal grondplan van de croxruimte te ontwerpen en Boris en Lieven, van de firma Van Den Eynde, Cremers en Van Speybrouck, alias De Onderneming, hielden zich bezig met het ontwerp van de affiche van het RE: project. Ook dat ziet er prima uit.
Maarten van RE: is in de witte zaal bezig. Hij digitaliseert affiches. Elk exemplaar is uniek. Van Boris verneem ik dat hij en Jesse een project in Voorkamer hebben. Hij heeft een fiets gekocht.
Van Ryssen springt binnen. Het gesprek komt op de Club van Rome. Wat zij toen als eersten deden, verneem ik, het op een populaire manier uitwerken van een wereldmodel, is intussen vele keren verfijnd dankzij computermodellen die een volledige out- en input geven. Eind jaren zestig begin jaren zeventig deden ze het zonder hightech computermodellen. Met zonne-energie werd toen geen rekening gehouden. Ze hadden onvoldoende computing power om dat te berekenen. En ze durven zich ook wel eens vergissen. Vorig jaar bijvoorbeeld. Het klimaatpanel van de UNO had berekend dat de gletsjers door de opwarming van de aarde binnen een periode van 35 jaar gesmolten zouden zijn. Vergissing factor 10. Er had 350 jaar moeten staan.

avond
Gwen tovert kip op tafel en een slaatje met kerstomaten uit de serre, nootjes, lamskotelet en couscous. Het gesprek komt op Siel en het fort, de markt van Céret, Collioure rond Kerstmis en de besneeuwde toppen van de Canigou. Toen ze daar midden jaren zeventig woonden, op het strand van Saint-Marie Plage, had je nog overal zandweggetjes. Die zijn er niet meer. Gwen had werk gevonden in het casino van Argelès. Een blonde griet op naaldhakken, dat zagen ze wel zitten, daar, in Argelès. Plaatjes draaien, nachtwerk. 's Ochtends vroeg ging Sjoerd haar ophalen en werd hij op whiskey getracteerd. Met Willy, de vader van Renzo, reed ze naar Larzac in een volkswagen met vloertegels. Op die boerderij in Larzac was het de hele tijd door oorlog. Finbow was de enige die daar niet in meeging. Hubert was één van de studentenleiders van mei 68 en was na de rellen naar het zuiden gevlucht. En ook Gwen had rode laarsjes.

gratis

CULT! gratis bij De Morgen.
Gratis.
'De Morgen gidst u door het nieuwe cultuurseizoen met Cult! 164 pagina's agenda en alle highlights van het nieuwe cultuurseizoen gebundeld in een handige bewaargids. De cultuuurgids 2010-2011, nu woensdag GRATIS bij De Morgen.'
Vier maanden geleden was het. Een berichtje, via de UITdatabank, dat De Morgen met een cultuutkatern zou uitpakken. Wie er bij wilde zijn had voor één bladzijde 1.500 euro te betalen, voor twee bladzijden het dubbele.
Gratis.
Dat is het alleen voor wie er nog altijd van uitgaat dat de meisjes en jongens van De Morgen in cultuur geïnteresseerd zouden zijn. In de bewaargids staan alleen die cultuurhuizen die het er voor over hadden om 1.500 à 3.000 euro neer te tellen om er in te mogen staan. Alle andere cultuurhuizen staan er niet in.
Ook bewaargids kunnen ze maar beter schrappen. Een gratuite bijkomstigheid. Volgende week maandag al gaat CULT! mee met het papierafval en belandt het ding waar het thuishoort, in het containerpark.

zondag 22 augustus 2010

weekendalfabet (22)

middag Drie files. De eerste ter hoogte van Montpellier Sud, meteen daarna eentje ter hoogte van Nîmes en wat later een derde vlak voor Orange. Brandendhete zon. Kookpunt.

nacht
Aire de Beaune. Vollemaan en sterrenhemel. Een bakstenen gebouwtje. Wat verder op het terrein drie, vier auto's. Stemmen. Een dame in witte shorts laat een knoert van een hond uit.
De verkeersstroom is uitgedund. De ramen voorin open. Geen wolkje. Douglas loeit door de speakers.

ochtend
1. Wassen, scheren, een kannetje met water voor het witte koffiezetapparaat, dagcrême aanbrengen, inpakken.
Vijf Bijlen van A. L. Snijders op de keukentafel onder The God Delusion van Dawkins en God Is Not Great van Hitchens. Dennenaalden, een roeste vlinder, pimpernel, tripmadam en muurpeper. Een wolkenloze hemel. Mediterraan blauw. Niet 1 wolkje boven de Canigou.
2. Overvolle vuilnisbakken. Bekertje koffie. Gele nummerplaten. Man laat hond uit. Slapende auto's.


over Henri Fantin-Latour


redactie
De grijze blue des Landes heeft kuikens.
Als je Club van Rome intikt, kom je op een lijst met duizend namen. Dennis Meadows is er een van.
De Balaton groep heet zo omdat hun allereerste samenkomst aan het Balaton meer plaatsvond.
Tik je Balaton group in, dan kom je weer op een lijst met duizend namen. Bert de Vries is er een van.
Een Banyuls met jaartal 2003. Tomaten, paprika's. We drinken muntthee, nemen de pdf van het boeboek door.
Op één van de foto's een Renault Dauphiné. Met Boris komt het gesprek op Disney.
Weisse Tasse und Undertasse (1864) hangt in het Fitzwilliam Museum te Cambridge.

donderdag 19 augustus 2010

donderdag 19 augustus

Lieke zegt
1. Visjes. Op visjes gejaagd. In de Mondony. In dat kleine riviertje. Geen visjes gevangen. Tim wel.
2. Tim en Sofie hebben ZO'N grote vis gezien. Ik niet. Was bezig met visjes vangen. Half uur over gedaan.
3. Een dam gebouwd in de Mondony. Met mama.
4. Daarna kwam Paul ons ophalen.

De mama zegt: Paul had last van hoogtevrees.

5. Naar Saint-Jean geweest.

Tim zegt
1. Ik heb een vis gevangen. En die heet Bubbels.

En mama zegt: We hebben hem mee genomen naar het meer. Van een riviervis is 't een meervis geworden.

2. Dat ik de hele tijd over de dam aan het lopen was.
3. En toen heb ik een waterrat gezien. En ik heb heel veel foto's van de waterrat gemaakt.

Sofie zegt
1. Ik heb met mama een dam gebouwd.

'Wat heb jij gedaan?' vraagt Bapke.

Naar een mier gekeken. Een tor ging aan het riempje van het fototoestel hangen en kwam na wat acrobatisch gemier toch weer op het tafelblad terecht. Een roeste vlinder borrelde over het struikgewas. Corot doorgenomen en later in GOD IS NOT GREAT the case against religion van Christopher Hitchens gelezen. Dan wat rondrijden in de omgeving van Céret à la recherche d'un paquet de tabac, zoeken, kijken, de toerist uithangen, boire du café crême, un grand café crême, absorber le blues, écouter les chants.

Op het eerste van huisnummer 7 staat een venster open.


's Avonds zitten we op het terras. Aan de Canigou kleven wolken. De vallei is wijder, dieper. Het fort is er op een nieuwe manier aan toegevoegd.
Als je van Arles/s/Tech komt, zie je het fort hoog boven de vallei uitsteken, een rechthoekig ding, je kan ook de redoute zien en de laan met pijnbomen.

Regen roffelt over het tentzeil.

woensdag 18 augustus 2010

woensdag 18 augustus

foto: Banyuls/s/Mer, la falaise

Banyuls/s/Mer. Een baai aan de noordzijde van les Albères, het meest oostelijke deel van de Pyreneeën. Noordwaarts is er Port-Vendres, er is een zeilhaven, er liggen ook wat grotere schepen die op Afrika varen, en zuidelijk is er wat Frankrijk betreft alleen nog Cerbère en de grensovergang.
De wijngaarden, het terroire van Banyuls en Collioure, staan in smalle met laagje muurtjes afgeboorde terrassen tegen steile, rotsachtige bulten. De baai is een schatje. Het smalle strand heeft de vorm van een stuk watermeloen en ligt helemaal om de baai heen, aan de noordelijke rand alleen onderbroken door een rotspartij waar wat pijnbomen en zitbanken staan.
Op het strand staan gele parasollen in een kluitje bijeen. Overal zijn half ontklede mensen. Het merendeel ligt of zit op het strand. Iemand snorkelt. Er zijn zeilboten, windsurfers en motorsloepen. In een van de buitenwijken hebben ze een museum, een echt museum, Musée Maillol.
Ook in het zuiden zijn rotsen, een deel daarvan volgebouwd met snelbouwbehuizing en woonblokken. En daarachter ligt Spanje.

Strandvertier: FOOT LOISIR LES NULLES
SUR LA PLAGE
Blauwe hemel. Onder die blauwe hemel begint het.

Zodra ik de dingen wat meer in detail begin te bekijken, begint het. Gaten dichten, een beetje stuccowerk, een lek verf, als het daar bij bleef.
Met je ogen dicht naar de wereld kijken. Dat zou niet eens kunnen. Dan zou ik pas echt alles in detail gaan bekijken.


foto's: la côte Vermeille, Port-Vendres

's Avonds is er bezoek. Paul, Bapke en de kinderen komen van Collioure waar ze zo'n beetje bij toeval beland zijn toen ze de richtingwijzer Argelès port & plages voorbijreden.
De laatavondgasten zijn Bert en Marieke, z'n dochter, en Tristan, haar zoon. Ze komen van La Tallede, een mas boven Corsavy, en hebben een fles Côtes du Rhône bij.
We belanden aan de terrastafel. Laura, Lieke en Sofie toppen boontjes. Er zijn zwarte olijven uit Banyuls en nog wat hapjes. Chino, de hond, is een Toscaans ras. De top van de Canigou zit onder een dekbed van wolkenschillen.

Tien jaar geleden streek een groep wetenschappers neer in Corsavy. Ze hadden plannen met de mas, een Middeleeuwse boerderij twee kilometer voorbij het dorp op een van de hoger gelegen hellingen van de Canigou. Van de mas wilden ze een onderzoekscentrum voor duurzame ontwikkeling maken. Zij dat is Bert de Vries en nog wat leden van de zogeheten Balaton groep, waar onder andere ook Dennis Meadows van het MIT en de Club van Rome deel van uitmaakt.
Begin jaren zeventig hadden ze Limits To Growth gepubliceerd. Drie keer het volume van de aarde, dat is wat ze berekenden. Als er niet gauw een limiet gesteld zou worden aan wildgroei en roofbouw hadden ze een planeet nodig die drie keer het volume van de aardbol moest hebben. Twintig jaar later publiceerden ze het tweede deel, Beyond The Limits.
Nog eens twintig jaar later is de vlakte van Perpignan in één grote kiwiplantage veranderd. Door het aanplanten van al die kiwi's is het grondwaterpeil zo gezakt dat de steeneiken afsterven en met de kiwi's werd het ook niet helemaal zoals ze verwacht hadden.

Iemand plaatst een petroleumlamp op tafel. Tristan en de meisjes hebben dolle pret. Het gesprek komt op Richard Dawkins en Mahabharata, een film van Peter Brooks.
Later doen we ons te goed aan een mozarella ovenschotel en Griekse salade met rijst. In de bergen is onweer.

Voor een intellectueel als ik, merkt Bert op, is het een genot om Le Monde te lezen.

dinsdag 17 augustus 2010

dinsdag 17 augustus

Twee stoelen kopen, een met een groene, een met een rode zitting en als toetje een volume met Les Elégies de Duino et Les Sonnets à Orphée van Rainer Maria Rilke, een édition bilingue.
Ik heb het niet zo voor dat ge-O en ge-A van Rilke. Uitroeptekens, aanbidding, klatergoud, klaroengeschal.
Tussen bladzijden 114 en 115 steekt een ansichtkaart: 'Tingsatra, 28.9.86 Ma chère Maman, (wat volgt is in het Zweeds)' en aan het eind: 'Merci de tes lettres et à bientôt. Je suis en train d'écrire une lettre. /Bise Claire'

De Canigou is wild bewolkt, ondulerende wolkenmassa's krullen over de bergtop heen. Ze hebben een grijsblauwe en lichte kleur.

's Avonds is er Jaco, un ami catalan de Siel qui travaille dans la musique. Hij heeft 5 kilo tomaten meegebracht. Bapke en Sofie spelen rummykub, Lieke houdt zich bezig met het houtsnijwerk. Rakker, de rosse kater, heeft de hele dag geen poot uitgestoken. Hij heeft z'n plekje in het gras naast een deur die op de werkplaats uitgeeft. We luisteren naar Shine van Daniël Lanois en Gotan Project. 's Avonds leggen we ons toe op eenentwintigen.


Krekels en vliegjes. Heen en weer fladderende motten die Tim aan het schrikken brengen. Lieke experimenteert met een mier. Wespen, een libel, muggen op rooftocht en honderdeneen torren.

maandag 16 augustus 2010

maandag 16 augustus

Wolk smeert Canigou schaduw aan. Wolk botst tegen berg.
Op die ene wolk na is het uitspansel net zo strak als vers tafellinnen.

De Tech, stroomopwaarts. Namiddag.
Paul aan het stuur van een Audi. Landschapje ter rechterzijde, landschapje ter linkerzijde.
Een wegje.
Regen heeft het wegje weggespoeld. Wat rest is een gebied met putten en bulten. De wegrand is ingevuld met lijsterbes, kastanje, braambes. De auto klimt, de auto daalt.
Helemaal aan het eind van het wegje is weiland. Er grazen witte koeien.

Op een keistrand zitten, zwemmen, plonsen. Er is een kleine dam. Arles/s/Tech. B vertelt dat zij en Siel hier ooit met die dam bezig waren, stenen in het water gooiden en de dam of wat een dam had kunnen zijn, ophoogden.
Twee mannen houden zich met de dam bezig. Ze werpen dikke keien in het water.

Sofie jongleert met één bal. Tim zit voor zich uit te staren. Lieke is met houtsnijwerk bezig. Siel brengt de ijskast op orde. Iemand plaatst een voorraadje olijven en radijzen op tafel. Een van de meisjes werpt een olijfpit over het bosje met steeneik. 'De bergen,' zegt iemand, 'zitten vol beestjes. Gekko's, fretten, wilde honden, zwijnen, sprinkhanen, eenden, vossen.'

'Een sprinkhaan die als een koffiepot klinkt,' zegt iemand, 'is geen sprinkhaan.'

Tijdens het tafelen komt het gesprek op het fort en het leven op dit ongewone oord. Een mot fladdert om de petroleumlamp.

zondag 15 augustus

'Nog iets spannends gebeurd?' vraagt Lieke. Nee hoor, zeg ik. Lieke zucht. Diepe zucht. Ze hebben gelopen, gerend, tegen de berg, ze hebben water geraapt en cantarellen geplukt. Water rapen deden ze met tante Siel. Paul ging mee. Ze reden helemaal tot Mas Felix. 'En dat kan Lieke goed,' zei de mama van Lieke.
Ze waren er rond een uur of twee. Halverwege hadden ze met een hevig onweer te maken gehad.

Over het jaagpad struikelt een buitje. We schillen aardappelen. Bapke snijdt de aardappelen in piepkleine stukjes.
Dat wordt in boter gebakken, zegt ze.
In Haïti, zegt Siel, maken ze pannekoeken van aarde en meel. Slijkpannekoeken.