the singing painters

foto boven: during the second half of Ocean/ vlnr: Merlyn, Bart, Peter, Mathias
De set begon met Ocean.
Merlyn (drum) focust op Peter (double bass) en Bart (trompet). Wat vaak meespeelt als een soundcheck niet grondig gebeurt: Merlyn hoorde niet meteen wat Mathias deed. Ik evenmin trouwens.

onder: Merlyn, Bart en Peter. Merlyn heel erg aanwezig. Hij en Peter drummen de pannen van het dak.

The Singing Painters Meet Carver & Horn op het dak van het M HKA tijdens de Cloudknitters Special.
Het veertigste concert en het tweede van The Singing Painters Meet Carver & Horn.

Het eerste concert van The Singing Painters Meet Carver & Horn, dat van 28 mei 2016 in croxhapox, komt binnenkort op vinyl uit, een release van El Negocito Records.

Mijn plek is de houten kubussen, een micro, de leesbril. Ik neem het layback. Mijn idee met de set is dat de vocals niet de hele tijd door aanwezig horen te zijn. Ik doe een wandelingetje.

Variation on a sonnet by Edwin Morgan

Een stoel verplaatsen zoals Francis Alÿs een berg verplaatst
Wat hij toch al niet in z'n eentje had kunnen doen
Met een pas geopende zak zoute Lay's chips XL size op tafel
Met een pas geopende reserva Gran Codorniu op tafel
En een noch aan Renaissance of moderne tijd toe te schrijven vier vier metrum neuriën
Waarop gevarieerd kan worden zoals ooit een dichter met Goldberg deed
Met de kartonnen doos of met een schaar stapsvoets trede voor trede van
Johann Wolfgang von Goethe die Friedrich Schiller in het haardvuur werpt
In het voetspoor van Morgan naar de top van een Popocatepetl stappen

Maar welke film jij is je bijgebleven zucht ik Salo van Pasolini zei je
Met verwarde acteurs in strakke latex-pakjes en het halfnaakte lijk van Pasolini
Op het terrein naast een voetbalveldje van de pot gerukte syntaxis
De stoel verplaats ik alleen om die reden niet als een berg verplaatst hoort te worden
Met het trieste gehuil van kerktorens en uit drek vervaardigde boormachines
En een lege fles
Aan tafel is er heilbot rund kip en ook vegetarische keuken zonder de elegische vetten
Geile boeken worden in het rond gegooid en die had je toch niet kunnen vangen
Cobbing is jarig maatje Cobbing is jarig en spaart geen cent voor het gareel

Scheme on a Variation One

Scheme on a Variation One(x)

Ronald Laing is de auteur van onder andere Het zelf en de anderen.(1) Op google LAING intikken geeft 4 trefwoorden: laing, laing pompen, laing's nekstraat, laing's nekstraat amsterdam.

Ik tik laing aan en neem de tweede entry. Laing, lees ik, is een plaats in het bestuurlijke gebied Solok in de provincie West-Sumatra. Het dorp telt 1084 inwoners.

1084. De Seltsjoeken veroveren Antiochië. Op 24 maart wordt tegenpaus Clemens III als paus geïnstalleerd. Bruno van Keulen richt het klooster Grande Chartreuse op, het moederklooster van de Kartuizerorde. Eyendorf wordt gesticht.

Herzlich Willkommen im Landhaus Eyendorf! Überzeugen Sie sich von unserer frischen und kreativen Landhausküche. Geniessen Sie das stilvolle und/ Landhausküche.

Landhausküchen vereinen nostalgisches Design & Gemütlichkeit mit modernen Elementen. Planen Sie mit Küchen Quelle Ihre individuelle Küchen im/(2)

Vertaling Frans - Nederlands van quelle. qui, qu'est-ce qui, quelle (vr. vnw) wie welk welke. quel, quelle. welk hetwelk dewelke/

De derde foto is die van een schelpachtige: Live Lightening Welk at Smyrna Dunes Park.(3)

Smyrna, de derde entry, biedt een compleet pakket voor het knopen van een vloerkleedje in de vorm van een poes, incl. voorbedrukt stramien en draadjes knoopwol en knoopnaald.

Poes kan verwijzen naar:
- Kat (dier), in het bijzonder een wijfjeskat.
- Vagina, het inwendige deel van het vrouwelijke geslachtsorgaan.
- Poesje (theater), een Antwerps poppentheater.
- Een verhalenbundel van de Nederlandse schrijver Midas Dekkers.

Midas is de specialist in auto-onderhoud voor de meeste automerken. We bieden u een compleet gamma van(4)/ De gamma werd in het klassieke Grieks uitgesproken als een /g/, zoals in het Frans garçon maar in het modern Grieks/

Maurice Garçon. Né le 25 novembre 1889 à Lille et mort le 29 décembre 1967 à Paris, est un avocat, essayiste, parolier, romancier, aquarelliste, polygraphe et/(5)

Un détecteur de mensonge(s), ou polygraphe, est un ensemble d'appareils qui mesurent les réactions psychophysiologiques d'un individu lorsqu'il est interrogé/

(x) Themes on a Variation van Edwin Morgan, een uitgave van Carcanet uit 1988.
(1) In de boekenverzameling van Naninga Lens is het een uitgave van Boom/Meppel, de derde editie uit 1973. Eerste zin: (1) fantasie en ervaring/ We hebben het, globaal gesproken, over handelingen en ervaringen 'in de herinnering', 'in dromen', 'in de verbeelding' en 'in de werkelijkheid'. Wikipedia: Ronald David Laing, staat er, was een Schotse psychiater, die uitgebreid over psychiatrische aandoeningen schreef - in het bijzonder over de psychotische ervaring. Geboren 7 oktober 1927 in Glasgow, overleden op 23 augustus 1989 in Saint-Tropez.
(2) Quelle opent op een pagina met afbeeldingen van watervalletjes. De Muenchen Nymphenburgerpark Kronprinzengarten Quelle is er een van.
(3) Google opent op afbeeldingen met helemaal boven links een foto van Lawrence Welk, een komisch van oor- tot oorlel lachende snaak in geruit grijs maatpak die op bijzonder kokette wijze een dirigeerstokje vasthoudt.  Smyrna is een Griekse stad. Wikipedia: De naam Izmir is afgeleid van de oudere naam van de stad: Smyrna, dat op zijn beurt afkomstig zou zijn van de naam van een koningin: Samornia, die/
(4) Welkom bij GAMMA. Dé doe-het-zelf keten van België. Bekijk nu ons assortiment!
(5) Un polygraphe est un auteur qui écrit sur des domaines variés. Les polygraphes sont... Les polygraphes sont souvent polymathes - un bon exemple en étant Goethe - à la différence que les polymathes n'écrivent pas. De afbeelding toont Diderot par Louis-Michel van Loo, een werk uit 1767.

bêêêh

Negen gekke bekken trekkende negers reflecteren betreffende terecht met greppels drek tevreden gestelde Gentse sletten, geen Thérèse's de Merelbeke, veeleer trefzeker geschetste belles de merde met gerenneveerde tetten.
Knettergekke genese, geen slet heeft, never de never, Perec en Les revenentes gelezen.
Met, ter plekke, hemeltergend veel edeledeeltjesversnellende regen. Een scene met negers en regen,
verrek, te gek, leep redenerende negers, Celestes, Ferre en Bertelet, ze negeren het mekkerend geschetter, lebberen zwengelversterkend met greppels respect het gerstendrek, jeremejeren, bêêêh bêêêh, bêêêh,
en geheel terecht regeert nergens meer respect, eerder het tegendeel, excellent en gedreven bezweren ze het mene tekel, getverdemme!
bêêêh, bêêêh, gedegenereerde messentrekkers! grensetende gedelegeerden! Ergens hebben ze meer gemeen met gelegerden, drekgenererende zedenprekers
vergeefs tevreden gesteld met een vers gestreken deken, nepterecht bedeeld per tegenstrever. Negergenen en het veeleer speels genegeerde gerettekettet, hemelse schedelbeken.

stapvoets

Iemand pompt een fietsband en gaat vervolgens dansend over het plein.
Op het plein is afgeruimd.
De platanen stappen tergend langzaam in de schaduw die ze hadden.
Ook met de moegetergde berk is er een stand van zaken. Het interbellum schaft
een niet met latere modernismen te vergelijken frivoliteit.
Met de derde wereldoorlog online houden de bewoners van het plein het verdomd beschaafd en rustig.
Een gammele damesfiets leunt tegen het verkeersbord.
Een meisje wordt over het plein geholpen. Het interbellum is weggegooid.
Een pijl geeft aan waar het begon,
in het koffiehuis, met Clémentine. Soms manken ze, lui stappen ze naar de oude plek, stapsvoets
sluipend, achterwaarts,
opgeborgen in het oude buigen en de blote benen van een jonge meid.
De persoon die je had willen observeren, verlies je uit het oog. Het kijken wordt bekeken,
traag als de schaduw van de bomen op het plein. Net zo traag als de bomen op het plein.

Kijk, daar, vlak naast een wat domme boom, daar is een plek.

alfabet

eerste zin Eerste zin van L'homme au magnétophone. PROLOGUE A L'HOMME AU MAGNETOPHONE /MAI 1974/ Ah! Les voilà! Ils sont beaux! Les voilà, les acteurs! In het Duits vertaald als: Ah, da sind sie! Sie sind schön! Da sind die Schauspieler! Sie, / /
Etterbeek Geboorteplaats van Jean-Jacques Abrahams.
jargon Toen de dame in één zin zowel de download code als het artwork te berde bracht, zonder afdoende duidelijk te verklaren wat ze hebben moest om de zaak af te ronden, hield ik het voor bekeken. Het door haar gebruikte jargon was dermate specifiek, en ik zo totaal onkundig in het doorgronden van wat ze bedoelde, dat ik een supplement net zo dik als La vie mode d'emploi nodig had gehad om te begrijpen wat ze bedoelde, wat ongetwijfeld - als zij begrepen had dat ik sinds de aanvang van het heen en weer over de geplande release vooral gehinderd werd door moeilijk te plaatsen begrippen, kromtaal en helaas weinig kennis van zaken, wat mezelf betreft - vlugger tot het noodzakelijke compromis had geleid kunnen hebben als ze het stap voor stap met simpele woorden had uitgelegd. Het is me vaker opgevallen dat lui die één aspect door en door onder de knie hebben, van elk, ook van het kleinste detail op de hoogte zijn, er niet in slagen om het aan een leek uitgelegd te krijgen. Zij, met het door hen gebruikte jargon, gaan er van uit dat iedereen net zo goed begrijpen kan wat ze bedoelen, wat niet klopt. Het jargon van de kenner is Latijn voor wie nooit eerder met dat jargon te maken had.
Jean-Jacques Abrahams Auteur van L'homme au magnétophone.
ladykiller De bijna door een koolstofvergiftiging om het leven gekomen auteur van L'homme au magnétophone was eerst en vooral een ladykiller. Aanhef van een brief dd. 7/10/65: "C'est très fatigant d'aimer, il faut tout le temps penser; enfin c'est peut-être ma façon à moi, peut-être même avant d'en atteindre une meilleure, mais alors pour l'atteindre..."
koolstofvergiftiging Na de koolstofvergiftiging in 1981 (de precieze datum van het ongeval is naar verluidt moeilijk te achterhalen) zou Jean-Jacques Abrahams vooral politieromans gelezen hebben. Hij bleef actief, bedreef weliswaar geen literair werk meer maar hield zich met politieke acties bezig, ondertekende petities en schreef brieven. "Paris, le 28 septembre 1965 Chère Mademoiselle, Depuis mon coup de fil samedi je savais qu'une nouvelle rencontre posait un problème et qu'il fallait prendre la précaution d'une explication écrite  préalable, dont je me crus finalement à tort dispensé. Les deux handicaps que vous connaissez jouent contre nous: je ne puis ni "me faire belle", ni me taire. Je souffre de la même petite bête que l'enfant du conte d'Anderson qui ne peut s'empêcher de rugir que le roi est tout nu; je suis un provocateur dangereux du moins à première vue./ Mais nous savons déjà que ce qui fait /onontcijferbaar/ et le rend inaccessible, ce sont des mensonges par lesquels il se déguise sa vérité et arrive, croît-il, à oublier complètement sous les brumes (j'oublie tout ce que je veux; c'est une force..)."
Lens Naninga Lens, auteur van A/ Altona/ Altamira, zeventien robots nr 4.
Merlyn Sjoerd & Gwen zitten in Spanje, Merlyn aan de rode tafel waar ik voor de laptop zit en met Krysztoff communiceer over de download code.
orderform Vandaag door Krysztoff afgehandeld, het order voor de productie van The Food Supplement, crox-vinyl 004, een release van El Negocito Records met Cat-No eNR056.
populier Hoe licht populierenhout ook wezen mag, toch komt het los te zitten en het valt, waarbij het niet breekt, zoals ooit een dichter schreef, soms valt een populier en breekt niet, het loopt niet meer schade op, zoals ook gisteren bleek, dan het blad van een wilg of van een plataan dat vroeg op de avond zonder dat ook maar iemand het merkt aan de laatste tocht begint. Soms valt een glas en breekt niet is de eerste versregel, en als eerste versregel een verrukkelijk kleinood, van de auteur van het tot op heden ongepubliceerde Goldberg variaties, een briljante en misschien wel net om die reden tot op heden ongepubliceerd gebleven cyclus strofische gedichten.
regen Regen daalt over het areaal. Lang uitgerokken en grijze, dikke wolken vullen wat eerder op dag blauwe hemel was.
resultaat Jean Jacques Abrahams biedt op Google ongeveer 409.000 resultaten. Het eerste is een audiofragment. Het tweede item linkt niet aan Jean Jacques Abrahams maar introduceert J. J. Abrams, né Jeffrey Jacob Abrams le 27 juin 1966 à New York aux Etats-Unis, un scénariste, réalisateur, producteur, compositeur et acteur américain (Franse versie Wikipédia). Het derde heeft opnieuw met Jean Jacques te maken, een heel erg kort stukje (zonder tekst, zonder foto) gepubliceerd in Le Soir: Jean Jacques ABRAHAMS, Décédé à Bruxelles, Décédé le 15 mai 2015 à l'age de 79 ans, Né le 18 Décembre 1935 (Funérailles Wyns). Het vierde presenteert Lacan: "Lacan, Abrahams et un magnétophone: dialogue de sourds... De site opent met Eros et Psyche uit 1817, van François Edouard Picot, een academisch tafereel dat deel uitmaakt van de collectie van het Louvre (Picot a u de très nombreux élèves, staat er, parmi lesquels/ en dan 57 namen, vijf die een rode kleur hebben (Guillaume-Charles Brun, Philip Hermogenes Calderon, Henri Coroenne, Victor-Gustave Cousin en Henry Stacy Marks), wat eigenlijk alleen maar betekent dat op wikipedia voorts geen verwijzing naar hen te vinden is, en één kunstenaar van wie ik ooit wel eens werk gezien moet hebben, Gustave Moreau. /William Bouguerau, academische parfumkitsch van zeer bedenkelijk niveau; Henri-Félix Giacomotti, kokette genre-taferelen, ambitieuzer dan bovenvermelde Bouguerau, jachtscenes, pasteus vrouwelijk naakt, klik op afbeeldingen en Delvaux schuift mee in; Isidore Pils, Lauréat du Prix de Rome en 1838, Officier de la Légion d'Honneur en 1867, net als alle andere leerlingen van Picot een tijdgenoot van Corot en een graag geziene gast in de Parijse salons./ Abrahams wordt wel vaker, vertelt Naninga, aan Lacan gelinkt in de foute veronderstelling dat de psychiater die het slachtoffer werd van de actie met de magnetofoon Lacan geweest zou zijn: (le Dr. X. qui est Jacques Lacan pour certains mais qui serait en fait le dr Van Nypelseer).(1) 'Ce texte - gepubliceerd in 1969 in Les temps Modernes - a beaucoup inspiré Sartre, Foucault, Deleuze et Guattari,' lees ik op eerder vermelde site, 'et il fut repris au séminaire "Délire et désir" de Gilles Deleuze à Vincennes en 1972./
roem Roem is de verzameling misverstanden die aan een naam blijven kleven. /iemand parafraseert een quote van Rainer Maria Rilke/
theatermaker De bijna door een koolstofvergiftiging om het leven gekomen auteur van L'homme au magnétophone was eerst en vooral een theatermaker.
vertaling Der Mann mit dem Tonband. Voorwoord van de Duitse versie van L'homme au magnétophone: Prolog zu Der Mann mit dem Tonband /Mai 1974/ Het boek werd vertaald in het Italiaans en het Duits. coming soon Een Italiaanse uitgave van de dialoog met een tekst van Sartre, een bijdrage van Naninga Lens en een aantal onuitgegeven teksten.
verzameling Jean-Paul Sartre, Les séquestrés d'Altona. Sophocle, Tragédies /folio n° 360/. Sophocles, Tragediën. Jean-Paul Sartre, De gevangenen van Altona. Ronald Laing, Het zelf en de anderen. Les Temps Modernes, CCLXXIV Avril 1969 /5,50F/. Louis Wolfson, Le Schizo et les langues /Gallimard nrf/. Bernard-Henri Lévy, Le siècle de Sartre /Grasset/. Mark Kurlansky, 1968. Lunapark #5 /nouvelle série/ été 2009. RUPTURE. Lunapark 1, proses en expérimentation. Lunapark 3 (blanco rugzijde). Lunapark 6, sophie podolski snow queen. M. G. Lewis/Antonin Artaud, De monnik /grote ABC/. Jacques Lacan, Ecrits II. Lucien Goldmann, Marxisme et sciences humaines. Herbert Marcuse, PSYCHOANALYSE EN POLITIEK. Herbert Marcuse, Geweld en Vrijheid. De eendimensionale mens. Machiavelli, de vorst. Miedzianagora, les dieux post-modernes. Chacal. Pro Justitia, Revue politique de droit, numéro spécial, MICHEL FOUCAULT.

(1) Jean Louis Van Nypelseer. Naninga zegt: Hij staat in het telefoonboek.

de nieuwe omstandigheden #3

Naninga Lens, artist in residence, zoals ze het noemen. De foto is identiek aan de foto die André Smits maakte, André die net vandaag in croxhapox langskwam, maar niet de foto die André maakte. Het beeld is wel min of meer identiek: Naninga aan het bureel in de expo. Tijdens de openingsuren zit ze aan het bureel.
De performance van Naninga Lens personaliseert de beslissing van de Vlaamse Overheid om croxhapox uit de subsidie te wippen. Haar werkruimte is croxhapox. Dat André van Artist in the World, een site met duizenden foto's van kunstenaars in hun werksfeer, vandaag exact net deze foto maakte, zegt alles, voor wie het begrijpen wil. Persoonlijk reken ik niet op begrip. We hebben het zwarte paard van stal gehaald.
Het ik is een zwarte merrie met lange, blonde manen. Het mannetjesdier heeft kloten die voldoen aan de graadmeter van Cocos Island. Onder de kokospalmen van Cocos Island is ook alleen maar die neurose, Lacan die voorleest uit de teksten van Freud en aanverwanten.

de nieuwe omstandigheden #2

boven & onder: De Nieuwe Omstandigheden, openingsavond. Boven: een moment net na de boekvoorstelling van A/ Altona /Altimira. Soundtrack: Fillmore East uit 1971 van Frank Zappa en
The Food Supplement of van Borremans tot heden. Onder #1: het woonerf./ #2 Zaalzicht met achterin het werk van Hana Miletic./ #3 In goed gezelschap. En best veel volk voor een organisatie die kennelijk op geen enkel vlak voldoende gewicht heeft om blijvend structurele subsidie te wettigen. Dagtotaal circa 200.

boven: In de hoek met het werk van Merlyn gaat het er hevig aan toe.
onder: A/ Altona/ Altamira of Zeventien Robots 4, het boekproject van Naninga Lens.

de nieuwe omstandigheden #1

boven & onder: recent werk van Merlyn Paridaen. cool. Merlyn en ik kennen elkaar al heel erg lang, hij heeft ook al wel een minder expootje in crox gehad, in de kubus, exact 10 jaar geleden. het recente werk is zondermeer superieur. er is niet zoveel schilderkunst die conceptuele insteek en materiële sensualiteit weet te combineren en het werk van Merlyn is niet eens alleen om die reden uitzonderlijk. technisch is het van een bijna onwezenlijke verfijning. het raffinement is verbluffend. en wat het vooral interessant maakt: het samenvallen van het conceptuele procédé met een instinctieve, niet te imiteren picturaliteit. het werk van Merlyn is ronduit groovy.

boven: het artist in residence hoekje van Naniga Lens
onder: recent werk van Lore Smolders

boven: Gerard Herman en Dieter Ravyts tijdens het aan de muur prikken van de tekeningen van Gerard. een reeks tekeningen die binnenkort door het balanseer in boekvorm gegoten wordt.
onder: een heikselse onderneming was het, het transport van beide werken van Dieter Ravyts, vooral door het glas en de mdf-frame loodzware dingen die in het depot bij Tatjana Pieters stonden.

dinsdag 6 september

Grijze wolkenvelden. Drie groene, neerwaarts gerichte pijlen en bomen die er al wat vermoeid uitzien. Tollende windhaantjes, een spoorlijn, Corot, ragfijn regenweefsel.

zondag 4 september

Wij staan verwarder, onzekerder tegenover de natuur dan de mensen van vroeger, die, het moet gezegd, hierin meer stijl hadden dan wij. Witold Gombrowciz, Dagboek 1953-1969; blz. 392.

De mensen van vroeger, wie zijn dat. Er is een bekend schilderij van Cézanne, nu ja, elk schilderij van Cézanne is bekend natuurlijk, waarop in het bijna onmetelijke landschap van wat Julius Meier-Graeffe das Punkt im Chaos noemde een fabriek staat. Er is het vertrouwde, uit een gigantische puzzel van toetsen opgebouwde landschap (aardekleuren, groen, blauw), er is een baai, een baai vlak bij Marseille vermoed ik, eind negentiende eeuw, en dan die ene schoorsteen die als een doorn of een dorre taak boven het landschap uitsteekt. Als iemand exact vanop de plek waar Cézanne dat schilderij maakte, voor zover zoiets mogelijk zou zijn, hetzelfde panorama schilderen, fotograferen of filmen zou, zou hij - of zij - met een monsterlijke transformatie van het cézanneske biotoop geconfronteerd worden, een volstrekt ridicule barbarie van bouwwerken, van hoog boven het mediterrane blauw uitstekende flatgebouwen, wijken, subwijken, industrieën, snelwegen, intersecties en groothandel die het gebied zo goed als in z'n geheel oppeuzelen.
In de Indische oceaan is een piepklein atol waar ze een geasfalteerde tweevaksbaan hebben waarover de hele tijd door vrachtwagens met kokosmelk van het meest noordelijke naar het meest zuidelijke punt rijden. Toen Iversen in 1662 op Mauritius landde, stelden hij en z'n manschappen vast dat zich op het hele eiland niet één dodo bevond. Mauritius was in 1598 ontdekt, naar verluidt door een koopvaardijschip van Portugese origine. Het eiland lag op de route van de Oostindische Companie en het werd in geen tijd geplunderd. De mensen van vroeger zijn de mensen van nu, het is hetzelfde gestoorde rapalje. Er is geen soort die verwerpelijker en verachtelijker is dan de homo sapiens. Homo wat? Sapiens godverdomme. Homo nul de botten. Elke soort heeft met uitwerpselen te leven. De homo sapiens is in die uitwerpselen gaan leven. Het is een diersoort die zich met stront voedt, homo merda, de stront van een atol in de Indische oceaan, de stront van het journaal, de stront van de periodieken, de stront van alle middelen die ze ter beschikking hebben.

Auto's en fietsers zeilen over het wegdek. Boven de enorme regenwolk is blote hemel. Ik kijk, verschijnselen doen zich voor, een trage regen gaat over het terras. Bobbie meert aan. Cohen schalt door de speakers. One of his first albums. And he lost all and everything. To a woman, Bob says. To a woman, I say. To a woman, Bob says. It could have been an Irishman for the same money, he adds.

belachelijk

Strontbelachelijk.
De media, bedoel ik.
Strontbelachelijk.

à l'italienne

Met hoeveel ze daar zo aan tafel zaten, waar het dikke, onhebbelijke musje van tijd tot eeuwige tot geeuwige tijd in d'r flidderfladdertjes zit te mokken, tot de barman er een punt, er een puthoofd van krijgt, een vriendelijke jongen die barman, stoer, niet al te spraakzaam, degelijk, serveert de rosé, een goeie rosé, met drie blokjes ijs en een parmezaans ik zou je best wel over je bol willen aaien maar ik doe het niet, en met hoeveel ze daar zo aan tafel zaten, Mauro wenkte me, kom er bij kom er bij zitten, zei hij, come over here, sit down, down down down, nu ik dit schrijf hoor ik Waits door de speakers loeien, DOWN DOWN DOWN, met verbazingwekkend diepe uitroeptekens, zich dwars door m'n blote bol tot m'n kale kloten uitstrekkende uitroeptekens, down,,, down,,, down,,, en ik ging dus zitten, want er was toevallig nog één stoel waar niemand zat, en wie zat er zo allemaal, waar het bultige, onhebbelijke musje van tijd tot eeuwige tot van geeuwige tot geeuwige tijd amen in d'r flodderfliddertjes zit te mokken, nu, zoals ik al zei, Mauro natuurlijk, come over here, sit down sit down, hattie gezegd, en ik ging, ik ging zitten, ik nam om het zo te zeggen, ik nam plaats, hoewel ik eerlijk gezegd niet op m'n plaats zat in dat deftige gezelschap, om te beginnen Mauro die met een vingerknip drie gebraden hoentjes uit het niets tevoorschijn tovert, hopla, flipperdeflap, drie hoentjes, en hoentjes zoals alleen Mauro ze braden kan, maar het hachelijkst, zo kwam me voor, het hachelijkst, om het niet over de hoentjes te hebben, was dat die ene stoel waarop niemand zat zich naast de stoel bevond waarop een van de nakomelingen van Mauro zat, ik wist niet hoe ze heette, ik had haar vaker met in spekvocht gebraden eendenborst over het voetpad zien stappen tussen niet te benoemen punten A en B en C en D, de algebra van haar plotse, meetkunde, de meetkunde, de, de wis, de wis, het gesinus en het gecosinus, het genie van haar altijd plotse aanwezigheid, maar hoe ze heette wist ik dus niet en omdat ik net in deze materie heel erg onzeker ben, zoals je wel vaker hebt met een radicaal sujet die opeens geen vlieg, of wat anders, monsterlijke dingetjes, u weet net zo goed geeneens waaruit ze tevoorschijn zouden kunnen kruipen, zo is het, amen, ik stap maar eens op, alles is wat het is en is is tegenwoordig inderdaad zowat het enige waar het gesproken en geschreven woord het over hebben wil, is is is is, van neerbuigendheid gesproken en van iets te nonchalante goden, en dus zat ik er aanvankelijk maar wat voor spek en bonen bij, ahum, tja, voor spek en bonen inderdaad, in een gezelschap waar zich gauw een zekere Gianni opmerkzaam maakte, een ruige vent met een smoel tot het eind van nadenken over wat voor smoel precies, die ik om een of andere reden zo goed als meteen sympathiek vond, maar alles heb een achterdeurtje, ook de reden waarom ik Gianni, die er kutclitoraal van uitging dat hij met een mietje te maken had, sympathiek vond, wil u weten waarom, wil u weten waarom, als u wil weten waarom zal ik u zeggen waarom, omdat Gianni er geen korst aan bakte dat net hij me onzettend sympathiek vond zodat ik 'm van de weeromstuit zonder dat ik daar over na te denken had opeens heel erg aardig vond, van de pet geplukt maar zo is het wel, en om dus terug te komen op wat ik zoëven had willen zeggen, er was Mauro, dat is één, hij was zo een beetje het begin van alles, er was Cosima, want zo heet ze denk ik, er was Gianni en Jotie, nog een half dozijn geluksvogels en ook een meisje die zei dat ze Edith heette. Italianen moet je geen geweten schoppen, daar hebben ze geen zak aan. Fair is fair. Ik wist niet wie ze was. Ik had Pasolini bij. Pasolini en Giotto, eeuwig een en hetzelfde. zou ik daaraan moeten meewerken, en tegelijk afscheid nemen/ van een heroïsch en gepriviligeerd weten/ las ik, dat met de werkelijkheid tracht te sporen en er de harde eisen van verdedigt./ Iets wat ik elders, in een andere context, zou kunnen doen./ Tja, natuurlijk zou ik me dan/ Ze vroeg of ze Pasolini aanraken kon. Aanraken, inkijken, doornemen, actieve werkwoorden. Have you heard the latest news on China, zei Mauro. China? zei iemand. Een ossenspan schoof radicaal hedendaags over het wegdek. No, what... zei iemand. Cosima nam de flaptekst door. Well, the bad news, zei Mauro, they landed on the moon. Oh jee, zeiden we. And the good news, zei hij alsof het voorts eigenlijk geen zak uitmaakte: All of them. Onder de beugel kwam een fles natuurwijn op tafel. Daar dronken we van. Met Pasolini was het gesprek op film gekomen. Mauro zei dat Amarcord je me souviens betekende en dat hij in een film van Pasolini gespeeld had, in Decamerone, in een scene met maanlicht. Pasolini en Rosselini hadden vaak in Rubio gefilmd, vernamen we, waar hij vandaan kwam. Zijn favoriete pizza is de ciclista, een pizza met roosmarijn, olie en look en verder helemaal niets. Wow. Fuck. In Rubio, zei hij, heb je een bier en een pizza voor 7 euro en drinkt het jonge volk champagne. Het biertje gaat aan 5 euro, de pizza wordt er bij wijze van spreken gratis bijgeleverd.
Een bedelaar strompelde over het voetpad, hield halt bij het luidruchtige gezelschap. Een sigaretje... probeerde het scharminkel. Mauro en Gianni keken op uit het gesprek. Ze hadden Marlboro. Als het maar rookt, gromde de bedelaar.
Weet u waarop ik zat te denken, alsof m'n kop in een kauwgombal veranderd was. Maar dat wil u toch helemaal niet weten. Hoepel op. Godverdomme. Klootzak.
Zelfs de jongedame, waarover ik het los hiervan niet hebben wil, bleek er van uit te gaan dat de moord op Pasolini een omega weet ik veel wat is, iets waar niemand ooit een duidelijk antwoord op zou kunnen hebben.
De fascisten hebben Pasolini vermoord, zei ik. Ze keek op uit het boek. Uit welke bladzijde? hart, met je gevoelige woede! Bladzijde 61. 'Alle politiek is realpolitiek', strijdlustig/ hart, met je gevoelige woede!/ Of neem bladzijde 95. Wie gelooft in mooie gevoelens/ en in onschuld/ moet streng/ worden veroordeeld./ Of neem bladzijde 113. De misselijkmakende maskers die de jongeren over hun gezicht trekken en die hen al even lelijk maken als oude hoeren ( Een politieke moord, zei ik, het Vaticaan, fascisten, de maatpakpinguïns. Uiteindelijk komt het hier op neer dat niet alleen jij of zij of ik maar iedereen Pasolini neerstak.
Over het wegdek glijdt een Maserati sebring. Het gesprek komt op La piscine. Mauro duikt weg over het voetpad en komt wat later met une bouteille blanc Anjou, Les Guinechiens. Nacht daalt over het areaal, een nacht met het gebaar van tijdloosheid, het geroezemoes, Duras, het aangename geluid van een motor, van de stemmen op het terras, een moment met het niet te benoemen totaal van andere dingen, Borges, alles is alleen nog die ene syllabe en een opeenstapeling van woordenboeken die niemand las. De geuren, het geroezemoes.

pluimvee

De plek op het terras is nooit dezelfde. Soms
een hond, soms een dief.
De partijen zijn nooit dezelfde partij. Europa gevleid
met iemand die het met de kippen doet,

met iemand die een voorkeur voor het pluimvee heeft.
Pier Paolo Pasolini had het voor de jongens.

Onder de platanen zit ook een meisje dat in Utah bomen bestudeerde,
zit een jongen met blote benen,
zit een vrouw met wie ik de liefde bedrijven zal. Ach, Amerikanen.
Voor het kind zal ik de totem zijn, een op schaduw knabbelende hond.

Vrouwen marcheren naar het kantoor, bellen aan. Achterin een taxi
zit ik verveeld naar het plein te kijken. Commisaris.

En dan zit ik toch weer over een andere eeuw gebogen
en het verveelt me. Veertig minuten zonder wat anders dan een eiland
en de laatste stappen van een dode keizer.
Niemand wil weten wat ik weet, niemand wie jij bent. Waar je vandaan kwam?

De hond leek te weten hoe het zat.
Met pluimvee moet je niet denken hoe het zit.